Kategoria
Sekcja: Lifestyle i obyczaje
Jak podaje dziennik „Siegodnia”, w ramach protestu przeciwko działaniom FIFA ukraińscy kibice szykują „patriotyczną” demonstrację. Zamierzają uczcić zbrodniarzy z Ukraińskiej Powstańczej Armii, która dokonała ludobójstwa Polaków na Wołyniu.
Według doniesień rzeczona para chciała abortować swoją zdrową córkę w 19 tygodniu ciąży, ponieważ chciała mieć chłopca. Lekarz Mark Hobart odmówił skierowania jej do kogoś innego w celu przeprowadzenia aborcji. Para jednak zaraz po tym uzyskała zgodę od innego doktora.
A poza tym w przeglądzie prasy o mobbingu i Kai Godek,
Ale, wbrew pozorom, to zdanie wcale nie jest najzabawniejszym elementem wywiadu z Anną Grodzką, Piotrem Pacewiczem i Martą Konarzewską, jaki znalazł się w „GW”. Poza nim możemy się dowiedzieć, że opera będzie dotyczyć „strasznej Polski”, „strasznej matce Polonii”. - Możemy pozwolić sobie na symboliczną obecność Matki Polki, po scenie szaleć będą grupy transfobów, „złych ludzi” zaślepionych nienawiścią do Innej, jaką jest Anna. To kołtuństwo jest okrutne, ale komiczne – oznajmia Pacewicz.
Tłum był tak wielki, że nie zmieścił się na 2,5 kilometrowym odcinku, który był pierwotnie przeznaczony dla uczestników demonstracji. Obrońcy życia zajęli więc większość z ulic w centrum miasta. Według planu marsz miał wyruszyć o 12:30, ale w praktyce jeszcze o godzinie 15 wiele osób nie mogło się przemieszczać z powodu gęstego tłumu.
- On jest nienaturalny, a jeśli jest nienaturalny, jeśli jest w mniejszości i jest wyjątkiem, to homoseksualiści muszą uważać, żęby nie obrazić uczuć większości – podkreślił serbski premier.
Mocnym tego przykładem jest tekst Agnieszki Graff, która mobilizuje do działania aborcjonistów, przekonując, że „fundamentaliści chcą zamknąć” wąską furtkę umożliwiającą zabijanie chorych i niepełnosprawnych. „Chcą postawić kres jakimkolwiek autonomicznym decyzjom. Ich dziwaczna retoryka sprytnie zaciera granice miedzy prawem do decydowania a przymusem. Wykorzystują nasz szacunek dla kobiet, które podjęły świadomą decyzję, by chore dziecko urodzić, w akcji, której celem jest wymuszenie tego na ludziach, którzy nie chcą lub nie są w stanie takiej decyzji podjąć” - oznajmia.
Średzki sąd podczas niejawnej rozprawy zdecydował, że chłopiec powinien pozostać w dziadkami. Państwo Łacinowie wnosili o zmianę kuratora sądowego. Ale sąd poszedł dalej - uznając, że dziadkowie dobrze zajmują się wnukiem, uwolnił ich od nadzoru kuratora.
Wbrew powracającym opiniom – niestety także wśród niektórych katolików czy duchownych – że rozwój technologii zapłodnienia in vitro może doprowadzić do zmiany stosunku do niej Kościoła, nie ma takiej możliwości. Niezwykle mocno przypomina o tym biskup Ignacio Carrasco de Paula z Papieskiej Akademii Życia, który zaznacza, że nawet gdyby udało się doprowadzić do sytuacji, w której tylko jeden zarodek byłby powoływany do istnienia, a później transferowany do macicy matki, to i tak Kościół będzie uznawał procedurę za niemoralną i nieakceptowalną.
Przemoc wobec dzieci jest złem. I nie mam wątpliwości, że na to zło trzeba reagować. Problem polega tylko na tym, że powoli przemocą okazuje się każda forma wpływania na dziecko. Klaps już został spenalizowany, a teraz za „przemoc” próbuje się uznać każdą formę zmuszenia dziecka do normalnego zachowania. Mocnym przykładem takiego myślenia jest spot filmowy Rzecznika Praw Dziecka, w którym o obojętność wobec przemocy oskarżani są ludzie, którzy nie zareagowali na sytuację, w której matka ostro, ale jedynie werbalnie, przywołuje dziecko do porządku, ostrzegając je przed możliwymi konsekwencjami.
A najlepszym dowodem na to jest poseł Robert Biedroń, który teraz szykuje się do przyjęcia funkcji sprawozdawcy Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy ds. LGBT. – Nie potwierdzam, że będę kandydował. Potwierdzam jednak, że jestem zainteresowany kandydowaniem – mówi „Rzeczpospolitej” poseł Ruchu Palikota Robert Biedroń. Jak ustaliła „Rz", to on ma największe szanse na objęcie tego stanowiska.
Środa nawet nie udaje, że ma jakąkolwiek słabość do lektur, które kształtowały naszą tożsamość. „... co do lektur, które przekazują narodowe mity i umacniają szkodliwe stereotypy, nie możemy się ich chyba wszystkich wyrzec, są częścią naszego dziedzictwa. Ale trzeba je czytać krytycznie. Sienkiewiczowski "Potop" czy Mickiewiczowski "Pan Tadeusz" nadają się przecież znacznie bardziej do analizy narodowych i płciowych stereotypów niż do nauki nowoczesnego patriotyzmu” - oznajmia Środa.
Mocnym dowodem na to, że niestety, żeby być zwolennikiem aborcji trzeba wykastrować sobie mózg jest tekst Anny Muchy blogerki portalu naTemat.pl pt. „Siedem grzechów prolajferów”. Jego autorka każdym niemal zdaniem pokazuje całkowitą niezdolność do racjonalnego myślenia. I widać to w każdym z siedmiu rzekomych grzechów obrońców życia.
Wywiad w całości jest dość zabawny, bo pisarka w kategoriach odkrycia opowiada o rzeczach dość oczywistych. Ot choćby o tym, że choć sądziła, że małżeństwo nic nie zmieni w jej życiu, to jednak okazało się, że zmieniło wszystko. „Myślałem, że to będzie miejsce, do którego wejdę i zachowam w nim siebie, i że jeśli kiedyś się zdarzy, że będę musiała z niego wyjść, to wyjdę z niego razem z tym swoim ja, które pozostanie nietknięte. Okazało się, że bardzo się myliłam” - opowiada Cusk. „... w momencie, którym zawierasz małżeństwo, przestajesz istnieć. Nie ma jakiegoś ja, jest tylko ta nowa, wspólna tożsamość (…) Stajesz się kimś zupełnie innym. Nieodwracalnie” - dodaje.
Nergal odniósł się do brytyjskich projektów zablokowania dostępu do stron pornograficznych. - To dla mnie jakiś surrealizm, kolejna bzdura i mam nadzieję, że chwilowa fanaberia rządzących. Pornografię lubię i jej potrzebuję. Przyznawanie się do tego publicznie może zrobić ze mnie w oczach niektórych dewianta, ja jednak na pohybel sądzę, że jestem stosunkowo zdrowym człowiekiem. Tak jak zdrowy jest seks i zdrowa jest pornografia. Dewiacją jest ograniczenie. - powiedział Nergal.
