Kategoria
Podkategoria: Kościół
Czy nie mamy także i na naszym polskim podwórku takich kazań pogrzebowych? Co usłyszała bloggerka Peggy Frye z portalu catholic.com? Usłyszała stwierdzenie, że zmarła „już dzisiaj patrzy na nas z nieba”.
Znani w ostatnim czasie, szczególnie z powodu, zamieszania wokół sprawy odprawiania nadzwyczajnej formy rytu rzymskiego, Franciszkanie Niepokalanej wydali króciótkie, ale znamienne oświadczenie.
Don Ennis w maju ogłosił, że jest kobietą - porzucił żonę z którą żył 17 lat i dzieci. Wyprowadził się z domu. Do pracy zaczął przychodzić w szpilakach.
Błogosławiony Edmund Bojanowski czczony w Kościele 7 lipca 2013 jest dowodem na to, że na długo przed Soborem Watykańskim II ludzie świeccy mieli bardzo duży wpływ na życie Kościoła.
Ponieważ coraz większy procent dzieci wychowywanych jest jako jedynacy, coraz ważniejszym pytaniem staje się jaki ma to wpływ na jego rozwój?
Bp Kazimierz Ryczan wygłosił homilię podczas Mszy świętej inaugurującej pielgrzymkę na Jasną Górę. Na pielgrzymi szlak zaprosił redaktora „Gazety Wyborczej” Jacka Żakowskiego, który nie przebiera słów krytykując Kościół.
- Zmiana w Watykanie i nowy styl komunikacji papieża Franciszka rozbudziły nadzieje na trwałą zmianę w Kościele – oznajmia Sierakowski w „Gazecie Wyborczej”. - W Polsce lewica w ostatnich dwóch dekadach odzwyczaiła się od patrzenia z nadzieją w stronę Kościoła - uzupełnia. - Polski Kościół katolicki nie chce rozmawiać nawet sam ze sobą. Dialog, wątpliwości czy refleksja, zamiast być normalną treścią życia w Kościele, są odbierane jako zagrożenie i tępione. Kościół potrafi być szybki i stanowczy wobec ks. Lemańskiego i nie mieć od nastu lat za grosz odwagi wobec ks. Rydzyka - uważa Sierakowski. - W takim Kościele lewica nie ma czego szukać - dodaje.
Jak to się stało, że ojciec znalazł się w Boliwii?
Wydarzenie opisywane przez ewangelistów zawsze było wyzwaniem dla malarzy. Jak pokazać Chrystusa „przemienionego”. Jak pokazać ten szczególny moment?
Nie przepadam za książkami o tym, co dzieje się po drugiej stronie i uważam, że „przeżycia osób bliskich śmierci” niewiele mają wspólnego z tym, co rzeczywiście będzie się z nami działo po śmierci. A powodem wcale nie jest to, że część z opisów jest sprzecznych z wiarą katolicką (choć tak właśnie jest), ale przede wszystkim świadomość, że jeśli ktoś żyje to nie umarł, a jeśli nie umarł, to nie przekroczył brak śmierci, czyli niewiele lub zgoła nic nie ma do powiedzenia o tym, jak wygląda „życie po życiu”. Zastrzeżenia te, choć odnoszą się także do książki „Chłopiec, który wrócił z Nieba” Kevina i Alexa Malarkey, nie przeszkodziły mi jednak w jej pochłonięciu, a także w uznaniu, że warto, by przeczytali ją także inni. Wbrew tytułowi bowiem wcale nie jest to tylko opowieść o „życiu po życiu” (tej jest w książce niewiele), a przede wszystkim opowieść o tym, jak Niebo weszło – poprzez dramatyczny wypadek – w życie pewnej amerykańskiej rodziny.
Aktu konsekracji dokona kard. Seán Brady w narodowym sanktuarium w Knock. Obecni będą biskupi, kapłani i wierni z całego kraju. Prymas Irlandii zawierzy Jezusowi przez Niepokonalne Serce Maryi rodziny, domy i diecezje Zielonej Wyspy. Prosić będzie Matkę Bożą o szczególną opiekę nad irlandzką młodzieżą.
Metropolita przemyski podziękował mu za podjętą inicjatywę i pobłogosławił wszystkim włączającym się w nią. Abp Michalik podziękował za „propagowanie jej, poprzez rozdawanie breloków, ludziom żyjącym w naszej Ojczyźnie, gotowym do publicznego świadczenia o swojej wierze i dumnym z jej wyznawania”.
I byłoby to nawet dość śmieszne (na przykład, gdy na moją uwagę, że nauczanie papieża czerpiemy z dokumentów, a nie z „Newsweeka” czy „Gazety Wyborczej” - to Wiśniewska podkreśla, że oznacza to odrzucenie nauczania z samolotu lub gdy uznaje – na podstawie własnej gazety, bo nie słów papieskich, że od teraz homoseksualiści będą mogli być księżmi), gdyby nie pewien drobiazg. Otóż – jak słusznie zwrócił uwagę Piotr Zaremba – jest to część szerszej operacji, której celem jest odebranie papieża katolikom, przeciwstawienie jego nam, i uznanie, że w istocie jest to autorytet niewierzących, którym będzie się teraz biło w wierzących.
Wszystko wskazuje, że Boliwia chce podążyć drogą Meksyku w latach 20. XX wieku, kiedy to prześladujące Kościół katolicki państwo także utworzyło własny marionetkowy "kościół".
Wywiad ten z powracającym na stanowisko sekretarza Komisji Ecclesia Dei abp. Guido Pozzo ukazał się na łamach pisma Christianitas nr 44 (2010).
