Kategoria
Sekcja: Wiadomości
Ale to już było – chciałoby się zaśpiewać obserwując walkę o przetrwanie, jaką toczy obecnie SLD. Leszek Miller na czele tej formacji to najlepszy dowód na to, że politycy tej partii stracili umiejętność odczytywania nastrojów elektoratu, i że jedynym pomysłem, jaki mają na przyszłość jest powrót do przeszłości, do podtrzymywania najbardziej betonowych resentymentów postkomunistycznych. Działanie takie nie jest już jednak skuteczne.
To było żenujące przedstawienie. 21-letnia Magda stała przed „jury” i tłumaczyła, że nie chce się rozebrać. Joanna Krupa, amerykańska top modelka mówiąca dziwnym narzeczem beształa ją: „Powinnaś się cieszyć, że Bóg dał ci taką urodę i możesz ją wykorzystać”. Zobaczyliśmy piękną dziewczynę, dla której prawo do zakrywania własnej nagości było czymś ważnym, wartościowym. Krupa nie mogła uwierzyć, że jeszcze istnieje ktoś taki, kto nie chce świecić gołą pupą w zamian za karierę. „Czas jest jechać do domu” – wyrzuciła z siebie oburzona. Wstrząśnięty był także projektant Woliński, który przypomniał Magdzie, że Wayne Sterling współtwórca prestiżowego portalu Models.com, wróżył jej światową karierę. A ona ma to gdzieś.
Chodzi o okładkę „Newsweeka”, który pokazał Janusza Palikota w pozie ukrzyżowanego Chrystusa oraz o „Przekrój”, który popisał się parą gejów stylizowanych na Józefa i Maryję, którzy trzymają kota. Okładki na tyle poruszyły uczniów XXI Liceum Ogólnokształcącego im. św. Stanisława Kostki w Lublinie, że szkoła zdecydowała się zawiesić prenumeratę obu tytułów"- pisze „Rzeczpospolita”.
„Dwa dni temu, dwuletnia Yue Yue wykorzystując nieuwagę rodziców postanowiła zwiedzić okolicę centrum handlowego z materiałami żelaznymi i wyszła na wąską wewnętrzną uliczkę. Przejeżdżający właśnie minibus potrącił dziecko i nie zauważywszy tego odjechał. Po kilku minutach następny samochód przejechał po dziecku” - czytamy na portalu „Wiadomości 24”.
Dla ks. Tadeusza Isakowicz-Zaleskiego opowieści Romana Kotlińskiego są absolutnie niewiarygodne. - Mówi on o rozmowie z oficerem SB i o tym, że w seminarium uczono, jak się w takiej sytuacji zachować. Tyle że w seminariach podkreślano, że każdy kleryk przede wszystkim powinien odrzucać propozycje rozmów poza seminarium. Jeżeli już do rozmowy doszło, to należało każdą z nich zgłosić. Pouczano też wszystkich kleryków, żeby niczego nie podpisywali. Sam byłem klerykiem w latach 70. i 80. I wiem, jak to wyglądało. Pan Kotliński mówi o sytuacjach, w których typowy kleryk zachowałby się jednak inaczej niż on - tłumaczy duchowny.
Jak wynika z danych Związku Kontroli Dystrybucji Prasy, liderem segmentu tygodników opinii w sierpniu był ”Uważam Rze. Inaczej Pisane” (Presspublica). Jego średnie rozpowszechnianie płatne razem wyniosło 141,6 tys. egz. (tytuł ukazuje się od lutego br.). To najwyższy wynik w kilkumiesięcznej historii tego pisma.
W skład kapituły, która przyznaje wyróżnienia, wchodzą prof. Jan Żaryn (przewodniczący), prof. Izabella Galicka, prof. Zofia Zielińska, Krzysztof Czabański, prof. Krzysztof Dybciak, Krzysztof Kłopotowski i Bronisław Wildstein.
W swoim tekście starałem się pokazać dlaczego przeciwnicy krzyża tak mocno i brutalnie z nim walczą chociaż „dwa kijki z trupkiem” dla osoby niewierzącej nie powinni nic znaczyć. Pokazałem to na przykładzie „lamusa”, który psuje imprezę kilku kumplom, którzy poszli na panienki i picie alkoholu, szepcząc im do ucha, że nie powinni zdradzać żony i grzeszyć. Taki lamus przeszkadza imprezowiczom i nie chcą go widzieć w swoim otoczeniu. Nawet jeżeli patrzy z daleka. Porównałem takiego lamusa właśnie do krzyża wiszącego w miejscach publicznych. Napisałem również, że krzyż przypomina, że oprócz zabawy istnieje coś takiego jak choroba, smutek, żal, ale również nadzieja, bezgraniczna miłość i poświęcenie. Krzyż jest lamusem, który musi zniknąć ze ścian i miejsc publicznych, bo wkurza.
Czy Janusz Palikot jest dla pana wiarygodnym politykiem?
Od jakiegoś czasu Smoleński zajmuje się głównie publicystyką Frondy.pl (wcześniej GW rzucona była na odcinek wPolityce.pl, ale już się jej nieco znudziło). Najpierw zaatakował Łukasza Adamskiego, a teraz postanowił zająć się moim wpisem. I uznał, że zawarłem w nim opinię, że Polacy są narodem dziwek i dziwkarzy. Konia z rzędem temu, kto znajdzie w moim tekście słowa dziwka i naród (Smoleński sam przyznaje, że go tam nie ma, ale on tylko „ciągnie dalej przemyślenia”), albo uznanie, że każdy kto miał więcej niż jednego partnera jest „dziwkarzem”... To już jest wniosek, który Smoleński wyciąga na własną odpowiedzialność, a dokładniej na brak odpowiedzialności. W tekście bowiem jest tylko refleksja, że jeśli ktoś się powinien wstydzić to dziwkarze, ale nie ma nic o tym, kto nim jest. I jakoś trudno nie zadać pytania, czy zdaniem publicystów GW bycie dziwkarzem nie jest powodem do wstydu?
- Od czego zacznie pan swoją pracę w Sejmie? - zaczyna dziennikarz.
- Rosnące globalne znaczenie kobiet na stanowiskach kierowniczych jest tak samo ekscytujące jak to, co dzieje się na scenie narodowej. Im więcej młodych kobiet i dziewcząt widzi wzór kobiet u władzy, tym bardziej prawdopodobne jest, że uwierzą, iż same mogą mieć taką właśnie pracę - mówi Jessica McIntosh, rzeczniczka Emily's List, organizacji wspierającej żeńskie kandydatki na urzędy w Stanach Zjednoczonych. Nie ma się co oszukiwać, kobiety zaczynają dominować na najbardziej prestiżowych stanowiskach. Jeszcze parę lat wcześniej nie byłoby do pomyślenia, że kobieta zostaje prezydentem. Teraz to norma, nic wielkiego, po prostu świat nauczył się szanować kobiety dzięki chrześcijańskiej koncepcji osoby. Tak, tak, mili Państwo, gdyby nie nauka społeczna Kościoła katolickiego i filozofowie z nurtu personalistyczno–fenomenologicznego (jak np. Edyta Stein, Max Scheler czy Dietrich i Alice Hildebrand), kobieta byłaby nadal traktowana jak przedmiot.
Sprawę opisał belgijski dziennik „Le Soir”. Traktat nakazuje unijnym instytucjom prowadzenie otwartego, przejrzystego i regularnego dialogu z Kościołami, stowarzyszeniami i wspólnotami religijnymi oraz ze stowarzyszeniami filozofów i wolnomyślicieli. Jednak zdaniem EHF rozmowy prowadzone z nią przez Komisję Europejską są „powierzchowne” w porównaniu z dialogiem, jaki KE utrzymuje ze wspólnotami wyznaniowymi.
Radykalne kręgi polskiej lewicy, jak i ugrupowanie tworzone przez Janusza Palikota, szermują postulatem „świeckości państwa” oraz wezwaniem do budowy relacji w tej sferze „na wzór europejski”. Zapominają, że polska Konstytucja nie wprowadza "świeckości" państwa, natomiast potwierdza jego bezstronność w sprawach światopoglądowych i religijnych. Natomiast Europa – pod względem miejsca, jakie Kościół zajmuje w życiu publicznym - jest nadzwyczaj zróżnicowana.
„Prywatne pokazy, sprzedaż poza oficjalnymi sieciami handlowymi – to nie jest opis działalności podziemnych wydawców czasów PRL. Tak wygląda współczesny drugi obieg, w którym krążą filmy dokumentalne i książki dotyczące katastrofy smoleńskiej” – pisał o tym zjawisku w kwietniu Mariusz Cieślik w „Newsweeku”.
