Kategoria
Sekcja: Lifestyle i obyczaje
Konferencja odbyła się w 40 rocznicę zalegalizowania w USA aborcji na życzenie oraz 20 lat po wprowadzeniu w Polsce ustawy delegalizującej aborcję na życzenie, ale pozwalającej zabijać chore dzieci.
Władze Amsterdamu ogłosiły, że osoby znane z niechęci do gejów i lesbijek, związków homoseksualnych, a także wobec cudzoziemców będą przymusowo wygnane do specjalnego kontenerowego osiedla – getta na granicy miasta. Przesiedlane będą nie tylko pojedyncze osoby, ale nawet całe rodziny. W tym drugim przypadku nastąpi to, gdy antygejowskimi postawami wykażą się... dzieci.
W dyskusjach nad kwestiami bioetycznymi prędzej czy później – przy czym mam wrażenie, że prędzej, gdy moi rozmówcy są bardziej skłonni do moralnych kompromisów, a później, gdy tej skłonności jest niewiele – rozmowa dochodzi do kwestii dylematu, kogo należy ratować: matkę czy dziecko. Prawdę mówiąc, najdziwniejsze w tej rozmowie jest to, że nawet najprostsza analiza faktów pokazuje fałszywość samego dylematu. Do rzadkości bowiem należą sytuacje, w których można by dokonać wyboru pomiędzy matką i dzieckiem.
Rysownik nie ma najmniejszych wyrzutów sumienia, że uczestniczy w procederze głęboko upadlającym kobiety, ale i mężczyzn, którzy z takich usług korzystają (a jego zdaniem korzystają wszyscy). Jeśli nad czymś ubolewa to jedynie nad ich wyrzutami sumienia. „Dzięki nim mój mózg produkuje substancje, które sprawiają, że mniej wydam na narkotyki. Więc mówię im, żeby przestały się przejmować tym społecznym piętnem – bo one wciąż mają głębokie poczucie potępienia i tego, że są grzesznicami. W większości zresztą to poczucie – o paradoksie – pogłębiają w nich klienci. Bo problemem nie są prostytutki, tylko klienci, to oni są potworami w tym układzie. Gdyby nie klienci, to ten zawód byłby szanowaną i pożądaną wśród kobiet profesją” - podkreśla.
Zdjęciu uśmiechniętego najbliższego współpracownika papieża, uchodzącego za surowego teologa, a zarazem miłośnika sportu i niegdyś grupy Pink Floyd, towarzyszy komentarz redakcji poczytnego magazynu: "Być pięknym to nie grzech".
Czy w Polsce może mieć miejsce tak liczna manifestacja za życiem i w obronie tradycyjnego modelu rodziny jak w niedzielę, w stolicy Francji? Powtórzymy Paryż?
26-letnia Katyia Rowe została skierowana na badania USG, by potwierdzić głębokie uszkodzenia mózgu, jakie dotknęły jej synka. Kolejne zdjęcia miały tylko to potwierdzić i skłonić kobietę do przerwania ciąży. Jednak, gdy na ekranie komputera pojawiły się zdjęcia uśmiechniętego i bawiącego się w jej łonie dziecka, Rowe stwierdziła, że nie może przerwać jego życia.
Te dane zawarte w studium „Violent Crime Against Youth 1994-2010” nie pozostawiają wątpliwości ofiarami ciężkich przestępstw kryminalnych (gwałtu, napastowania seksualnego czy napadów o wiele częściej (380 procent częściej) padają dzieci, które nie wychowują się w małżeństwach. Bezpieczeństwo młodzieży w wieku od 12 do 17 roku życia gwałtowanie wzrasta więc, gdy dziecko wychowywane jest w małżeństwie.
W wywiadzie dla Radia Watykańskiego hierarcha powiedział, że dziecko musi urodzić się i wzrastać w rodzinie, w której jest ojciec i matka. Podkreślił, że wszelkie „patologie” są „niebezpieczne dla samego dziecka i całego społeczeństwa”.
Ostatnie odkrycie naukowców potwierdziło, że komórki te mogą przedostawać się również do mózgu. Udowodniono, że kobiety z większym skupieniem komórek pochodzących od swoich dzieci (dokładnie synów) rzadziej zapadają na chorobę Alzheimera.
![Aborcja zabija kobiety! [Uwaga drastyczne obrazy!!!]](/media/image?src=%2Fuploads%2Flegacy%2Foriginals%2F20%2Fd3%2F20d392902ec68fa1e1cd7b48a1293722036df31370bc79db6d1117e7d1fa39eb.jpg&w=360&h=225&q=82&v=20260706-quality80)
Jak wygląda dziecko będące ofiarą aborcji wiadomo od dawna. Te zdjęcia szokują i wywołują wściekłość, bo są dowodem na to, że aborcja nie jest zabiegiem, a płód nie jest zbitką komórek. Do niedawna jednak nikt nie odważył się pokazać, jak dramatyczny i groźny jest ten akt dla samej kobiety. Teraz jednak, na prośbę matki, dziewczyny zabitej w trakcie aborcji, jeden z amerykańskich portali pro life zdecydował się umieścić takie zdjęcia na swoich stronach. Są one przerażające, ale dobrze pokazują, że to nie brak aborcji, ale aborcja zabija. I to nie tylko dzieci, ale także – w pewnych przypadkach – kobiety.
Omawiając artykuł z lewicowego, brytyjskiego „Guardiana”, w którym przekonywano, że rosnąca liczba naukowców opowiada się za uznaniem pedofilii za „orientację seksualną”, Limbaugh stwierdził, że choć ta informacja wydaje się słuchaczom szokująca, to zapewne podobnie szokujące było dla nich, gdy pierwszy raz usłyszeli propozycję wprowadzenia do systemu prawnego „małżeństw osób tej samej płci”. Teraz zaś pomysł ten wydaje się oczywisty. I podobną drogę – zdaniem radiowca – może przejść pomysł, by uznać pedofilię za „orientację seksualną”.
Mleko się rozlało. Temat został poruszony, a jest on niewątpliwie ważki. Nie tylko dlatego, że dotknął go Jerzy Owsiak. Cała sprawa eutanazji jest bardzo umiejętnie wpleciona w wielką akcję o charakterze charytatywnym, dobroczynnym, a mimo to, pod względem moralnym – jednak nagannym. W tym wypadku koniecznym wydało się zajęcie stanowiska.
Fronda.pl: Ostatnio często słyszymy o przypadkach dzieciobójstwa. Nadal głośno jest o sprawie śmierci Madzi z Sosnowca. Czy Pana zdaniem, podobne przypadki mogą otworzyć Polakom oczy również na problem aborcji?
Z wielkiej chmury mały deszcz – tak można skomentować propozycje Janusza Palikota. Z eutanazji testament życia, który zresztą nie jest w polskiej debacie niczym nowym, bowiem już w poprzedniej kadencji podobne rozwiązanie (dużo lepiej opracowane) proponował Jarosław Gowin w swoim projekcie ustawy bioetycznej. Ale, choć trzeba jasno powiedzieć, że testament życia jest czym innym, niż eutanazja, to jednocześnie nie sposób się na takie zapisy zgodzić. A powód jest niezmiernie prosty. Otóż zacierają one różnicę (i tak płynną, bo zależną nie tylko od jasnych zasad moralnych, ale także zmiennych kryteriów medycznych i społecznych) między zaprzestaniem uporczywej terapii a eutanazją bierną. I otwierają drogę do powolnej legalizacji, a przynajmniej społecznej akceptacji tej ostatniej.
