Kategoria
Podkategoria: Kościół
Zostawiła Siostra swoją ojczyznę – Indie i na Jego słowo: „Pójdź za mną” przyjechała do Niemiec, aby wstąpić do Zgromadzenia Św. Józefa. Jednak to był dopiero początek drogi Siostry powołania… posługa w szpitalu, a potem nagła choroba. Co sprawiło, że z siostry-pielęgniarki zostałaś siostrą głoszącą Ewangelię na wszystkich kontynentach?
Jest jakimś szczególnym Bożym Paradoksem, że tak wielu pielgrzymuje do Matki Pana, by błagać o uzdrowienie relacji z ojcami, by błagać o wyzwolenie z rozmaitych zniewoleń, jakie dotykają współczesnych mężczyzn, ale też, żeby ona pozwoliła im odzyskać ojca. Na Kalwarii Pacławskiej, podczas wyczytywania intencji młodych uczestników Franciszkańskiego Spotkania Młodych słychać to szczególnie mocno.
„Myślę, że dziś nasza cywilizacja przyjęła bałwochwalczy kult pieniądza. Znajdujemy się w obliczu filozofii i praktyki odrzucenia dwóch etapów życia. Nasza cywilizacja odrzuca starców i młodych. Jest to swoista eutanazja, ponieważ nie pozwala się mówić starcom. Młodzi doświadczają tego samego: nie mają pracy. Młodzi muszą wyjść i walczyć o wartości. A starcy muszą mówić i nauczać, przekazywać mądrość. Młodzi nie mogą występować przeciw starcom. W tym momencie młodzi i starcy są skazani na ten sam los: wykluczenie. Nie dajcie się wykluczyć! Nie dajcie się wykluczyć!” – apelował Franiszek.Papież zachęcił też swych rodaków, by na poważnie traktowali swą wiarę, by jej nie rozwadniali. Przyznał też, że czuje się trochę jak w klatce. „To nic przyjemnego być w klatce. Chciałbym być bliżej was, ale rozumiem, że ze względu na porządek nie mogę” – wyznał Franciszek.eMBe/Radiovaticana.org
A przekonałem się o tym na swoim przykładzie. Jakiś czas temu chciałem poznać opinię księdza Lemańskiego na temat jego własnej sprawy. Zadzwoniłem więc i zaproponowałem spotkanie. Ksiądz się zgodził, i ustaliliśmy termin. Niestety zachorowały mi dzieci i musiałem z nimi pojechać do lekarza. Wysłałem esemesa. Potem umówiliśmy się ponownie, ale moja mama trafiła do szpitala. I jak poprzednio poinformowałem księdza o niemożliwości spotkania. A później ksiądz zaczął oskarżać swojego arcybiskupa o zachowania godne kardynała O'Briena i uznałem, że z oszczercą nie ma co gadać.
To kazanie było wielkim apelem o solidarność. - Chciałbym zaapelować do tych, którzy mają więcej zasobów, do władz publicznych i do wszystkich ludzi dobrej woli zaangażowanych na rzecz sprawiedliwości społecznej: pracujcie niestrudzenie na rzecz świata sprawiedliwszego i bardziej solidarnego! Nikt nie może pozostać obojętny na nierówności, które wciąż istnieją na świecie! Niech każdy na miarę swoich możliwości i odpowiedzialności wnosi swój wkład, by położyć kres tak wielu niesprawiedliwościom społecznym. To nie kultura egoizmu, indywidualizmu, która często panuje w naszym społeczeństwie, buduje świat bardziej ludzki, i do niego prowadzi, ale kultura solidarności. Trzeba w drugim człowieku widzieć nie konkurenta lub numer, ale brata, a wszyscy jesteśmy braćmi – mówił papież.
Franciszek dokonał symoblicznego otwarcia kliniki dla narkomanów w Rio de Janeiro. W przemówieniu do personelu i pacjentów szpitala papież powiedział, że nie da się walczyć z nałogiem narkotykowym przy pomocy liberalnej polityki.
– «Smok», zło istnieje w naszej historii, ale nie on jest najsilniejszy. Najsilniejszy jest Bóg i Bóg jest naszą nadzieją! To prawda, że dziś wszyscy po trosze, także nasza młodzież, ulegają fascynacji wieloma bożkami, które zajmują miejsce Boga i wydają się dawać nadzieję: pieniądze, władza, sukces, przyjemność. Często poczucie samotności i pustki szerzy się w sercach wielu ludzi i prowadzi do poszukiwania kompensacji, owych przemijających bożków. Drodzy bracia i siostry, bądźmy światłami nadziei! Patrzmy pozytywnie na rzeczywistość. Umacniajmy wielkoduszność, znamienną dla ludzi młodych, prowadźmy ich, by stawali się budowniczymi lepszego świata: oni są potężną siłą dla Kościoła i społeczeństwa. Nie potrzebują tylko rzeczy, ale przede wszystkim potrzebują tego, aby im zaproponowano te wartości niematerialne, które są duchowym sercem narodu, pamięcią narodu. Możemy je niemal odczytać w tym sanktuarium, które należy do pamięci Brazylii: duchowość, wielkoduszność, solidarność, wytrwałoś
Trudno bowiem inaczej określić „straszliwą” opowieść o tym, że parafianom z Jasienicy odmawiano spowiedzi tylko dlatego, że byli oni z tej miejscowości. Miała to być jakaś straszliwa reperkusja za nieodpowiednie zachowanie ks. Trojanowskiego i zapewne kurii. A mnie jakoś z trudem przychodzi uwierzenie, że tak było, bo nie bardzo wiem, w którym to miejscu spowiedzi padało pytanie o parafię pochodzenia. I zupełnie nie wierzę w to, że jakikolwiek ksiądz mógłby coś takiego zrobić.
„Kiedy proboszcz, ks. Lemański chciał, by rozmowę na temat przyszłości jego i parafii odbyć w obecności rady parafialnej, z którą sprawy parafii zawsze zwykł omawiać, usłyszał, że już żadnej rady parafialnej nie ma, bo z chwilą zwolnienia proboszcza rada, z mocy prawa, przestaje istnieć” - przypomina ks. Boniecki i przypomina o znaczeniu świeckich w Kościele.
Założyciele nowego Bractwa chcieli powrócić do całkowitej jedności ze Stolicą Apostolską. W ten sposób Bractwo św. Piotra stało się tzw. Wspólnotą Ecclesia Dei.
Według kard. Ryłki, Janowi Pawłowi II zawdzięczamy to, że skarb nie został zapomniany, zaś Benedykt XVI dostrzegł, iż młodzi są „lekarstwem na zmęczenie wiary”. W wywiadzie dla włoskiego dziennika Avvenire hierarcha wyraził także nadzieję na to, że kościół latynoamerykański pomoże europejskiemu odnowić ducha religijności ludowej, która „absolutnie nie jest klasy B”.
Kardynał Stanisław Dziwisz zapowiedział, że w niedzielę będziemy uczestnikami nie tylko uroczystego zakończenia 28. Światowych Dni Młodzieży, ale także uczestnikami miłej wiadomości. Z nieoficjalnych informacji wynika, że może to być ogłoszenie Krakowa miastem, w którym odbędą się kolejne Światowe Dni Młodzieży.
W niedzielę kuria warszawsko-praska wydała komunikat, w którym szczegółowo wyjaśniła powody odwołania ks. Wojciecha Lemańskiego z funkcji proboszcza w jasienickiej parafii. W oświadczeniu padły mocne słowa, m.in.: „Ks. Wojciech Lemański, stając się dobrowolnym zakładnikiem mediów, wyrządził wielką szkodę Kościołowi, którego jest kapłanem i który - jak deklaruje - „kocha”, oraz wywołał poważną dezorientację i niepokój w szerokich kręgach polskiego społeczeństwa”.
