Kategoria
Podkategoria: Kościół
Gdy muzułmanie zaatakowali katedrę prezydent miał zadzwonić do patriarchy i obiecać, że zabezpieczy budynki Kościoła. Jednak na obietnicach się skończyło, i prezydent jej nie wypełnił. - Oczekiwaliśmy konkretnych kroków, a nie słów, gdy otwarcie zaatakowano świątynie, która jest narodowym symbolem Egiptu – podkreślił patriarcha.
- Dla katolika przystępowanie do Komunii świętej i jednocześnie odrzucanie objawienia Jezusa Chrystusa przekazywanego w Kościele jest próbą pogodzenia sprzeczności. To jakby powiedzieć: wierzę, że Kościół ofiarowuje mi zbawczą moc Chrystusa, a jednocześnie odrzucam nauczanie Kościoła – powiedział arcybiskup w „Detroit Free Press”.
Podczas pogrzebu czterech ofiar antychrześcijańskiej przemocy w katedrze św. Marka w Kairze muzułmanie zaatakowali ponownie. Na żałobników, którzy wyszli na ulice Kairu, by zaprotestować przeciwko przemocy posypały się kamienie, petardy, granaty ogłuszające i zapalające. Wściekli chrześcijanie odpowiedzieli także agresywnie i na ulicach Kairu rozgorzały walki, w wyniku których zginęło kolejnych dwóch chrześcijan, a kilkudziesięciu zostało rannych.
W homilii Ojciec Święty nawiązał do dzisiejszej uroczystości liturgicznej Zwiastowania Pańskiego. Tajemnica Wcielenia była dla kaznodziei okazją do refleksji nad drogą chrześcijańskiej doskonałości nakreśloną przez losy Świętej Rodziny. Jest to droga pokory, która wznosi nas ku Bogu. Maryja i Józef, nawet jeśli do końca nie rozumieją wydarzeń będących ich udziałem, poddają się jednak woli Bożej. Jest to droga odwrotna od tej, jaką proponują „idole siły” komenderujące: „tutaj ja rządzę”. Również Jezus wybrał drogę pokory, która zaprowadziła Go na krzyż – przypomniał Franciszek. Wyjaśnił, iż w ten sposób została wypracowana złota zasada chrześcijaństwa, że iść do przodu znaczy uniżyć się. „Jeśli się nie uniżysz, nie jesteś chrześcijaninem” – dodał Papież. Zaznaczył przy tym, że nie oznacza to „chodzenia ze spuszczoną głową”, lecz ukazywanie całym sobą Bożej miłości.
Uroczystość ta, to bowiem wyraźne przypomnienie, że Bóg stał się człowiekiem i uświęcił każdy okres życia człowieka. Od momentu zygoty, aż do śmierci – każdy człowiek jest obrazem Boga, i każdy z tych stanów został uświęcony. A my, jako chrześcijanie jesteśmy wezwani, by życie ludzkie, które jest obrazem i podobieństwem Bożym, bronić i każdemu przypisywać pełnie godności.
Jan Paweł IIENCYKLIKA DIVES IN MISERICORDIAO Bożym Miłosierdziu
Przypomniał, że chrześcijanie zawsze stali przed pokusą, by nieco zredukować własną wiarę, być jak inni, nie być aż tak bardzo radykalni. „Jednakże, kiedy zaczynamy «przycinać» naszą wiarę, negocjować, przeżywać ją tanim kosztem, wchodzimy na drogę apostazji, niewierności względem Pana Boga” – podkreślił Papież. Zaznaczył on, że wzorem odwagi w wyznawaniu wiary jest Piotr oraz inni męczennicy. Aby ich spotkać, nie musimy schodzić do rzymskich katakumb. Również dziś chrześcijanie są prześladowani za wiarę. W niektórych krajach nie mogą nawet nosić krzyżyka – powiedział Ojciec Święty. Poranną Eucharystię Franciszek odprawił w Domu św. Marty, swej aktualnej rezydencji. Towarzyszyła mu argentyńska rodzina i zakonnice z dwóch zgromadzeń.
Bóg objawił nam siebie, pokazał jaki jest. I nie może być innym, bo nie może zaprzeczać sam sobie. Jednocześnie jednak Bóg nie jest możliwym do opisania słowami. Jest taki, jak przedstawia nam Go objawienie oraz przekraczający ten opis w sposób z nim niesprzeczny. Na pewno to, czego o Bogu nie wiemy, nie jest sprzeczne z tym, co zechciał nam o sobie objawić. Do końca jednak pozostanie On dla nas Kadosz, czyli zgodnie z jednym z możliwych tłumaczeń tego hebrajskiego wyrazu - Innym, całkowicie Innym od nas. I właśnie ta rzeczywistość „Kadosz” Boga jest dla nas największym wyzwaniem.
Według źródeł przywoływanych przez egipskie media – choćby dziennik „ Al-Masry Al-Youm” - pragnienie spotkania z papieżem patriarcha koptyjski Tawadros (Teodor) II miał wyrazić podczas spotkania z nuncjuszem apostolskim, który odwiedził zwierzchnika Kościoła koptyjskiego w katedrze św. Marka.
„Cristiadę” ogląda się z wypiekami na twarzy, łzami w oczach i modlitwą na ustach. Ona wzywa do nawrócenia, przemiany własnego życia i stanięcia twarzą w twarz z wyzwaniami, które stawia przed nami Bóg. I nie ma się czemu dziwić. Ten film nie jest bowiem ani westernem, ani klasycznym filmem wojennym (brak takiej klasyfikacji zarzuca mu Łukasz Adamski), ale filmową wersją życiorysów świętych, które mają nie tyle bawić, zachwycać, ile skłaniać do przemiany życia. I to się, nawet jeśli zgodzić się z niektórych zarzutami warsztatowymi, temu filmowi udaje.
Sprawcy takich przestępstw powinni być sprawiedliwie osądzeni, a walka z pedofilią jest istotna dla Kościoła i jego wiarygodności – przypomniał papież Franciszek w rozmowie z arcybiskupem Gerhardem Mullerem. W ten sposób papież podtrzymał zdecydowaną linię papieża Benedykta XVI, który mocno egzekwował politykę „zero tolerancji” wobec przestępstw seksualnych.
Przechodząc do szczegółów, sekretarz watykańskiej dykasterii zauważa, że związki między chrześcijanami różnych wyznań nie powodują szczególnie poważnych problemów. W niektórych krajach są bardzo rozpowszechnione. W Niemczech na przykład związki takie stanowią połowę wszystkich małżeństw. Tym niemniej ich zawarcie wymaga zgody Kościoła, której można udzielić, jeśli małżonkowie zobowiążą się ochrzcić i wychować dzieci w wierze katolickiej. Bp Laffitte podkreśla, że o wiele większe problemy napotyka się w związkach katolika z wyznawcą religii niechrześcijańskiej. Aby zawrzeć ważny związek małżeński, niezbędna jest dyspensa, której udziela się, jeśli małżonkowie są zgodni co do celów i istotnych cech małżeństwa i jeśli katolik powiadomi niekatolickiego małżonka o swym zobowiązaniu do zachowania własnej wiary oraz do ochrzczenia i wychowania dzieci w Kościele katolickim.Sekretarz watykańskiej dykasterii ostrzega, że od samego początku stawia to w problematycznej sytuacji związki muzułmańsko
„W tradycji apostolskiej prawda o zmartwychwstaniu Chrystusa została przekazana w dwojaki sposób: w formie wyznania wiary, jak to z pierwszego Listu do Koryntian, które słyszeliśmy na początku audiencji, oraz w formie opowiadania o wydarzeniu, jakie słyszymy w liturgii Oktawy wielkanocnej. W opowiadaniach tych powtarzają się charakterystyczne elementy: pusty grób, który jako pierwsze znajdują kobiety, niedowierzanie i lęk uczniów, spotkania z Jezusem zmartwychwstałym, którego ciało – choć nosi ślady męki i śmierci – nie jest już ciałem ziemskim, ale uwielbionym, oraz świadectwo Apostołów”. Franciszek zauważył, że wbrew zwyczajom ówczesnej epoki pierwszymi świadkami zmartwychwstania stały się kobiety. One bowiem łatwiej otwierają się na wiarę. Tę rolę zachowały do dziś – podkreślił Papież: „To właśnie jest piękne. Na tym polega też misja, jaką mają do spełnienia kobiety, mamy i babcie. Dawać świadectwo swym dzieciom i wnukom, że Jezus żyje, zmartwychwstał. A zatem mamy, kobiety, zabiera
Marta Brzezińska: Papież Franciszek mówi o „Kościele ubogim dla ubogich”, co nasi rodzimi komentatorzy interpretują w znamienity sposób, wykorzystując jako argument do przyłożenia o. Rydzykowi czy abp Głódziowi. Jacek Żakowski na przykład pisze dziś o polskim „Kościele książąt”, któremu nie w smak nauczenie papieża. Pod płaszczykiem troski o Kościół w Polsce, pozornie zgadzając się z papieżem, „Wyborcza” wali w hierarchów, których nie darzy sympatią. „Kościół gdańskich szaf nie będzie Kościołem ubogich. A pozbyć się ich szkoda” - pisze Żakowski. Czy Franciszkowi rzeczywiście chodziło o dosłowne pozbywanie się dóbr materialnych?
Często różniłem się z Szymonem Hołownią, dzieliły nas metody czy zaufanie do mainstreamowych mediów (choć obaj używaliśmy ich do głoszenia naszych poglądów), ale dziś muszę powiedzieć, raz jeszcze, pełen szacunek za to, co zrobiłeś. Decyzja redaktora naczelnego tygodnika „Wprost” zupełnie jednoznacznie pokazuje, że powoli kończy się czas, w którym katolicy mogą głosić swoje poglądy na łamach mainstreamowych mediów. One nas nie chcą, i to niezależnie od formy, w jakiej głosimy nasze poglądy. A nie chcą nas, bowiem głosimy prawdy niewygodne i kwestionujemy totalniackie, lewicowe myślenie. I nie ma w tym momencie znaczenia, czy prezentujemy wizję katolicyzmu bliższą Szymonowi Hołowni czy Frondzie. Istotne jest to, że nasz katolicyzm jest objawowy, że chcemy nim żyć, i że chcemy go głosić.
