Autor
Redakcja
Migrated legacy fallback author.
Artykułów: 230399
Kapłan ten, który w przeszłości był m.in. rzecznikiem prasowym arcybiskupa Józefa Życińskiego postanowił podzielić się ze swoimi czytelnikami snem, który – tak się składa – kwestionuje nie tylko nauczanie Kościoła, ale także słowa Biblii. To jednak księdzu nie przeszkadza.
Historia przedstawiona w filmie opowiada o przeżyciach Hannah, bohaterce filmu Johna i Andrew Erwina, szukającej swej biologicznej matki. Dziewczyna odkrywa, że urodziła się w trakcie aborcji. To doświadczenie wywiera wpływ na jej postawę wobec bliskich i otaczającego ją świata. Scenariusz filmu został zainspirowany historią Gianny Jessen, która przeżyła własną aborcję. Ukończony w 2012 roku film, pokazywany wcześniej tylko lokalnie, zadebiutował w kinach USA 23 marca. Mimo, że rozpowszechniano go tylko w 390 kopiach, po pierwszym weekendzie znalazł się na 8. miejscu amerykańskiej listy najbardziej kasowych filmów. W sytuacji kiedy pierwszą dziesiątkę tej listy okupują najczęściej wysokonakładowe produkcje trafiające do kina w co najmniej ponad tysiącu kopii. Zajmujące pierwsze miejsce „Igrzyska śmierci” miały tych kopi ponad 4 tysiące. Jednocześnie „October baby”pod względem przychodów liczonych na jedną kopię zajęło trzecie miejsce.
"Przez chwilę myślałem, że Ojciec Święty Benedykt XVI, ogłaszając swoją rezygnację, wykona jako papież jakiś ostatni gest względem nas, jednak nie bardzo potrafię to sobie wyobrazić. Zapewne trzeba będzie zaczekać na wybór następnego papieża – powiedział kilka dni temu bp Bernard Fellay.
Ok. 10 tys. kobiet przewinęło się przez tzw. Pralnie Magdalenek w Irlandii na przełomie lat 1922 – 1996. W prowadzonych przez zakonnicach placówkach o charakterze poprawczaków pracowały dziewczęta i kobiety, samotne matki i ofiary gwałtów, sieroty. Wokół zjawiska narósł szereg mitów. - Pensjonariuszki, kierowane tam przez Kościół lub własne rodziny, zarabiały praniem na utrzymanie instytucji, bez żadnej zapłaty, za to często karane i pozbawione prawa opuszczenia zakładu. Ten surowy reżim nie zmienił się po uzyskaniu przez Irlandię niepodległości w 1922 roku. Od tego czasu do zamknięcia ostatniej Pralni Magdalenek w Dublinie, w 1996 roku, trafiło do nich 10 tysięcy dziewcząt i kobiet, w tym co piąta na mocy decyzji władz państwowych – czytamy we wczorajszej „Rz”.
Stowarzyszenie Scottish Sexual Health próbuje przekonać szkocki rząd do tego, aby zapewnić uczniom dostęp do środków antykoncepcyjnych takich jak pigułki i prezerwatywy, które miałyby rozdawać szkolne pielęgniarki. Grupa wystosowała w tym celu oświadczenie, które przedłożyła parlamentarnej komisji badającej problem nastoletnich ciąż.
- Kobiety, które miały tylko jednego partnera seksualnego w tym okresie wydają się być chronione od uzależnień – podkreślają autorzy badań. Kobiety, które miały 2,5 partnerów seksualnych na rok są – w wieku 21 lat – dziesięciokrotnie częściej leczone klinicznie z uzależnień, niż kobiety, które miały jednego lub wcale partnera seksualnego. W wieku 26 lat kobiety mające wielu partnerów seksualnych są leczone z uzależnień sześciokrotnie częściej niż ich koleżanki, które zachowywały wstrzemięźliwość lub wierność jednemu partnerowi. A w wieku 32 lat różnica między nimi jest siedemnastokrotna.
27 procent pytanych w sondażu wskazało ministra zdrowia Bartosza Arłukowicza jako kandydata do dymisji. Na drugim miejscu znalazł się Sławomir Nowak. 20 procent badanych życzyłoby sobie zmiany ministra odpowiedzialnego za transport, budownictwo i gospodarkę morską. Pierwszą trójkę zamyka Joanna Mucha. Jej odejścia chce 12 procent ankietowanych w sondażu.
- Z teologicznego punktu widzenia przyszłość należy do Boga, on trzyma losy świata – tłumaczy ks. dr Rafał Markowski z Archidiecezji Warszawskiej.
Rozpoczęło się od wpisu minister edukacji Krystyny Szumilas, która na facebookowej stronie ministerstwa przekonywała, że „szkoła nie zabiera dzieciństwa i sprawia, że może ono być inspirujące". Potem pojawiło się kilka publikacji zaplecza eksperckiego PO na temat opieki rodziców nad dziećmi. Napisano między innymi, że rodzice wolą posyłać dzieci do przedszkoli, bo to od nich wymaga mniej pracy i mają dziecko z głowy od 7 do 17.
W jednym z wywiadów powiedziała Pani, że w Szpitalu Specjalistycznym im. Ludwika Rydygiera w Krakowie sp. z o.o. „w ciągu 3-4 miesięcy było więcej terminacji niż w całym 2010 czy 2011 roku”. Dla wyjaśnienia Czytelnikom dodam, że pod słowem „terminacja” kryje się przerwanie życia nienarodzonego dziecka z przyczyny jego niepełnosprawności. Pani Dyrektor, ile dokładnie aborcji w ciągu tych 3-4 miesięcy było przeprowadzonych w Państwa Szpitalu?
Swój wkład w dokument mają różne organizacje proaborcyjne m.in. jedna z największych sieci klinik aborcyjnych "Marie Stops", jak również IPAS, producent wysysarek do dzieci, który sponsorował Wandę Nowicką i federę, przesyłając im granty na działalność zmierzającą do niedopuszczenia do zmiany prawa aborcyjnego w Polsce (projekt zmiany Konstytucji w 2007 roku). Wytyczają oni cele dla rządów, żądając promocji i prawnego umożliwienia przeprowadzania aborcji wśród "młodych kobiet i nieletnich dziewczynek".
Madzia nie żyje, a jeśli została zamordowana, to zabójstwo jej jest odrażającą zbrodnią. I nie ma powodów, by ukrywać ten zwyczajny fakt. Społeczna reakcja na tę sprawę, moralne oburzenie jest tylko wyrazem świadomości wagi zbrodni, jaką jest dzieciobójstwo, i dostrzeżenia, że w kobiecie nie ma nawet śladu (przynajmniej widocznego) żalu za to, co się stało. Ludzi, całkiem zwyczajnych, ale nie tylko, zwyczajnie to oburza, budzi w nich żal i gniew. A telewizje czy brukowce wykorzystują to do granic możliwości.
Portal przypomina zdarzenie jakie miało miejsce w 1969 roku. Wtedy obecny Papież w rozgłośni radia Hesji prowadził tzw. pogadanki o wierze. W ostatnim odcinku Papież przedstawił wizję Kościoła katolickiego i jego przyszłość. "W ostatnim odcinku, wyemitowanym na Boże Narodzenie, znany już wówczas teolog, mówił, że wspólnotę kościelną czeka poważny wstrząs, w wyniku którego Kościół odzyska bardziej duchowy wymiar, nie będzie flirtować - jak się wyraził prelegent - z żadną opcją polityczną".
Poniżej mojej wypowiedzi znajdzie się obiektywne podsumowanie dyskusji, a ja dodam tutaj parę słów od siebie. Jako młody historyk sztuki miałam kilkuletnią praktykę w sławnej z różnych mocnych wystaw Galerii Zachęta, zdążyłam tak zaprzyjaźnić się z niektórymi z grona obecnie aktywnych krytyków sztuki i artystów, którzy, u niektórych obecnie zasłużyliby na miano „bluźnierców”. Lecz czy rzeczywiście im się ten epitet należy? Jaką mam teraz przyjmować wobec nich postawę, kiedy nasze drogi są obecnie tak różne?
