Autor
Redakcja
Migrated legacy fallback author.
Artykułów: 231817
Ze względu na wyjątkową wagę tematu (totalitarnej ideologii Gender), która zagraża samym podstawom naszej europejskiej cywilizacji, zadecydowalilśmy udostępnić w całości wykład wygłoszony w ramach Akademii Liderów Opinii w Gliwicach.
Ten rewolucyjny pomysł tow. Millera pozwoli aktywowi partyjnemu zaoszczędzić czas i dzięki temu wykonać 300% normy w procesie demokratyzacji Polski Ludowej. Teraz już nikt nie będzie musiał uczyć się przemówień na pamięć! Trzeba tylko pamiętać by zawsze mieć przy sobie brygadę klakiersko-oklaskującą, która w odpowiednim momencie wprowadzi właściwej długości przerwę. Pozwoli ona odpowiedzieć na proste, lecz zasadnicze pytanie: Co dalej?
Papież podczas audiencji ogólnej mówił: „Praca jest kluczowym elementem godności osoby. By posłużyć się obrazem, praca «namaszcza» nas godnością, napełnia nas godnością; czyni nas podobnymi do Boga, który pracował i pracuje, nieustannie działa (por. J 5,17). (...) W tym momencie myślę o trudnościach, na jakie napotyka dziś w różnych krajach świat pracy i przedsiębiorczości. Myślę o ludziach nie tylko młodych, pozbawionych pracy, bardzo często z powodu pewnej ekonomiczno-materialistycznej koncepcji społeczeństwa, dążącej do egoistycznego zysku, poza kryteriami sprawiedliwości społecznej. Chciałabym skierować do wszystkich apel o solidarność, a do osób odpowiedzialnych za sprawy publiczne zachętę, by podjęli wszelkie możliwe wysiłki na rzecz zwiększenia na nowo zatrudnienia. Oznacza to troskę o godność osoby. Nade wszystko jednak chciałbym powiedzieć, by nie tracić nadziei”.
Długi weekend inauguruje w Polsce sezon na grillowanie. Ze stoisk mięsnych wymiotło kiełbasę, która leżąc teraz w samochodowym bagażniku jedzie na majowy piknik. Ten beztroski i radosny czas konsumowania szczególnie przypadł do gustu lemingom, no bo... ptaszki ćwierkają, kiełbaska skwierczy, kocyk na trawce, na kocyku leming... czegóż chcieć więcej?
Od momentu, gdy komunizm ze sfery teorii przeszedł do praktyki nieustannie pochłania nowe ofiary. Ofiary komunizmu – i to wedle skromnych wyliczeń francuskich – to sto milionów istnień ludzkich. Dwa lewicowe i ateistyczno-pogańskie reżimy – komunistyczny i nazistowski – które do spółki wywołały wojnę, a potem zmierzyły się w śmiercionośnej walce – to 72 miliony ofiar. Ale trzeba mieć świadomość, że na tym bilans ofiar lewicowych ekstremistów się nie kończy. Od momentu, gdy rozmaitej maści lewicowcy i neomarksiści, niekiedy ukrywający się pod maską liberałów, zalegalizowali aborcję w krajach zachodnich, pochłonęła ona ponad miliard siedemset milionów ofiar. A jeśli do tego dodać ofiary aborcji w ZSRS i państwach komunistycznych (w latach 60. w Polsce rocznie zabijano 800 tysięcy dzieci) – to całkowitym bilans ofiar lewicowycyh utopii będzie szedł w miliardy istnień ludzkich. Warto je wspomnieć 1 maja. I pomodlić się za nie.
Co jeszcze orzeł może? Robić ludziom wodę z mózgu. Bo czym innym jest zamiar uczynienia optymistów z Polaków, nałogowych smutasów. Hasło jest absurdalnie nie dlatego, że nie da się zmienić w ten sposób ludzkiej mentalności. Absurdalność polega na tym, że walczy się ze stereotypem… uparcie go lansując. Polacy są od blisko dekady najbardziej optymistycznym narodem w Unii Europejskiej. Do przesady i bez racjonalnych po temu podstaw. Kto nie wierzy, niech sobie poczyta badania Eurostatu.
W programie Rymanowskiego Jan Rokita odwołał się do książki, któej jest współautorem pt. "Anatomia przypadku" w której były polityk PO powiedział, że "Tusk to mistrz politycznych intryg". "Premier Tusk jest na pewno wyjątkową postacią polskiej polityki ze względu na to, że skuteczną intrygą polityczną i taką bezwzględną, czasem dziecinnie wyglądającą potrzebą dominacji, osiągnął swoje polityczne cele. Stał się najbardziej stabilnym i najbardziej skutecznym premierem po 89. roku. Wyłącznie przez to, że w sposób taki bezceremonialny używał tego wszystkiego o czym Machiavelli napisał w "Księciu"- ocenił premiera Jan Rokita.
Na blogu współautora książki, dziennikarza Palo Rodari, został opublikowany fragment tej książki. http://www.paolorodari.com/2013/03/13/anticipazione-il-segno-dellesorcista-su-repubblica/ Przedstawiamy tu streszczenie początku historii opisywanego tam przypadku opętanego emerytowanego urzędnika watykańskiego, o imieniu Angelo.
Bez wyrzutów sumienia, bez poczucia winy, w końcu wyrwanie zęba trwa dłużej niż zabicie dziecka w łonie matki. „To zabiegi bardzo krótkie. Taki zabieg trwa dwie minuty, w pełnej narkozie” - opowiada dr Rudziński. Szkoda tylko, że nie dodaje, co dzieje się w tym czasie z dzieckiem. A co się dzieje – doskonale opisała Abby Johnson, nawrócona dyrektor kliniki aborcyjnej w Teksasie. Zdanie na temat aborcji zmieniła w dniu, kiedy na USG zobaczyła, jak maleńkie dzieciątko ucieka i broni się przed narzędziami medycznymi, które mają je za chwilę pozbawić życia. Ale interes dziecka nikogo nie interesuje. Najważniejsze jest szczęście kobiety: „spotykam pacjentki, które proszą, płaczą, błagają, żeby pomóc. Są przeszczęśliwe, gdy ten problem jest rozwiązany. Może trudno w to uwierzyć, w końcu pozbywają się własnego dziecka, ale ta wdzięczność i to szczęście są przeolbrzymie”. Proszę, pan doktor zauważa, że kobieta pozbywa się dziecka, a nie zlepku komórek. Ale skoro tak, to jest chyba przestępstwo
1 maja 1955 roku zwracając się do Katolickiego Stowarzyszenia Robotników Włoskich papież Pius XII proklamował ten dzień świętem Józefa rzemieślnika, nadając w ten sposób religijne znaczenie świeckiemu, obchodzonemu na całym świecie od 1892 r., świętu pracy. Odtąd tego dnia także Kościół akcentuje szczególną godność i znaczenie pracy. To wspomnienie jest wyrazem zrozumienia i poszanowania jej roli w duchowym rozwoju człowieka, a także okazją do złożenia hołdu tym jej wartościom, które pozwalają stosunki między ludźmi ją wykonującymi oprzeć na zasadach pokoju społecznego, dalekich od niezgody, gwałtu i nienawiści.
Erica Brown, autorka wydanej niedawno książki, będącej obecnie hitem amerykańskich księgarni „Happier endings, Overcoming the Fear of Death/ Szczęśliwsze zakończenia, Przezwyciężanie Lęku przed Śmiercią” dąży za wszelką cenę do likwidacji wszelkiego lęku przed śmiercią. Czy ma rację ? Choć tej książki na razie, na szczęście nie ma w Polsce, warto o niej wspomnieć, ponieważ prezentuje ona pewien stosunek do spraw życia wiecznego, który także i u nas ma wielu swoich zwolenników. Fascynacja Należy rozumieć zachwyt nad tą książką w jaki łatwo wpada przeciętny inteligent, zarówno amerykański, jak i polski. Autorka bez wątpienia jest erudytką i zrobiła sprawnie literacko skleconą antologię różnych poglądów dotyczących śmierci. Nie jest to książka New Ageowa w wulgarnym post-hipsowskim tego słowa znaczeniu „niskiego” New Agu, np. dla młodych wyznawczyń kultu czarodziejek. Pisana jest z zamiarem edukacyjnym, na „wysokim” poziomie, w sposób budzący sympatię, błyskotliwy i zrozumiały, choć cytow
PrzyzwyczajeniaPrzez lata, ten ksiądz był zadowolony z odpuszczania grzechów, w przeznaczonym do tego celu pokoju, do którego drzwi znajdowały się na prawo od ołtarza Niepokalanego Poczęcia Matki Bożej. Ale coś się stało w czasie tego Wielkiego Postu. Po raz pierwszy w tym roku zauważył że w jego kościele, już od czterech dekad, od 1970 roku wierni nie spowiadają się w konfesjonałach. Zlikwidowano je podczas Soboru Watykańskiego II i zabito gwoździami, a z czasem umieszczono w nich mechanizmy urządzeń klimatyzujących.Rok WiaryBrak konfesjonałów stał się dotkliwy w roku wiary, gdy parafianie poprosili o rozszerzenie godzin spowiedzi w czasie Wielkiego Postu. Prowadzono też w amerykańskim stylu „kampanię public relations” namawiającą do powrotu do sakramentu pojednania. Potrzebny był widoczny znak ożywienia życia sakramentalnego. Tak więc, w pewną niedzielę ksiądz ogłosił wspólnocie swojej parafii, iż chce przywrócić dla chętnych spowiadanie się w konfesjonale. Parafianie szybko zabrali
Dymisja ministra Gowina to w planie węższym kolejny akt tyranii moralnej Donalda Tuska, przywódcy, który nie jest w stanie zaakceptować norm nadrzędnych wobec swojej wyborczej polityki. Każdy polityk broniący naturalnej sprawiedliwości czy porządku konstytucyjnego jest zawsze w prawie, z czym Donald Tusk nie może się pogodzić. Swoje przekonanie o nadrzędności polityki wyborczej wobec ładu moralnego Tusk zresztą zadeklarował publicznie, w obecności (jeszcze posła) Jarosława Gowina, gdy wspólnie otwierali prace nad ustawodawstwem in vitro: „nie będziemy się kierować żadną ortodoksją”, i jak sprecyzował – „żadną zewnętrzną normą”. W planie szerszym odwołanie ministra Gowina to potwierdzenie kompletnej nieskuteczności gry podejmowanej z dyktaturą relatywizmu w ramach jej logiki. To był zresztą największy błąd Gowina, który w sprawach in vitro zamiast uprawnionego gradualizmu, zgłaszania choćby ograniczonych projektów prawnych, ale odwołujących się wprost do dobra społecznego – postanowił z
Janusz Korwin-Mikke, odnosząc się do posłanki Ruchu Palikota, napisał, że "posłanka Anna Grodzka nie istnieje". "Istnieje stary komuch, p.Krzysztof Bęgowski, który wyłudził miejsce w Sejmie podszywając się pod kobietę" - stwierdził szef Kongresu Nowej Prawicy. Anna Grodzka jest osobą transseksualną. Operację zmiany płci przeszła w Bangkoku. Krzysztof Bęgłowski w PRL był działaczem PZPR i SLD. Janusz Korwin-Mikke wcześniej opisywał posłankę Ruchu Palikota. "Grodzkie (...) weszło do Sejmu jako dziwadło. Nie dlatego, że zna się na polityce - lecz dlatego, że jest dziwadłem" - napisał wcześniej na swoim blogu polityk. "Zaznaczam: nie chodzi o to, jak Grodzkie wygląda - tylko o świadomość, kim jest. Ludzie mogą zjeść ze smakiem potrawę, pochwalić i zwymiotować na wieść, że zjedli potrawkę z łebków szarańczy" - stwierdził. "W każdym razie: na pewno są ludzie, którzy zwymiotowaliby, gdyby dotknęło ich Grodzkie" - kończył swój wpis Korwin-Mikke. Anna Grodzka poproszona o komentarz przyznała, ż
Wywiad jest kuriozalny z każdego punktu widzenia. Zaczyna się od stwierdzenia, że dr Janusz Rudziński nawet nie wie, ile nienarodzonych dzieci zabił w swoim życiu. I od razu po takim wyznaniu przechodzi do ostrej krytyki biskupów. - Nie jestem jedynym, który wykonuje aborcje w tym szpitalu. We wszystkich przygranicznych szpitalach robią to polscy lekarze, tylko nie chcą się do tego przyznać. Boją się środowiska. Boją się polskich biskupów. Tych samych, którzy żyją w luksusach i zeszli z drogi Jezusa. Ale może wrócą teraz przy nowym papieżu? Mam nadzieję przynajmniej – oznajmia. A chwilę potem oznajmia, że dziennie zabija nawet dziesięcioro polskich dzieci. - Są takie dni, że mamy dziesięć zabiegów, a są takie, że wyznaczam dla pacjentek z Polski dwie godziny, bo to zabiegi bardzo krótkie. Taki zabieg trwa dwie minuty, w pełnej narkozie – mówi.
