Tag
Wszystkie artykuły powiązane z tagiem bóg.
- Gdy człowiek zderzy się z własnym grzechem, ze słabością, z tym, że sobie nie radzi, nie jest w stanie zachować już nie tylko Prawa Bożego, o błogosławieństwach nie wspominając, a nawet zwykłej przyzwoitości, wówczas te słowa dopiero dają nadzieję - pisze Tomasz Terlikowski
„ W chwili śmierci będzie się liczyła tylko miłość.W chwili śmierci grzesznik najbardziej będzie się obawiał swego braku odpowiedzi na nieskończoną miłość Boga i będzie to opłakiwał.Wszystkie bogactwa materialne , sława , władza , pozycja społeczna i najróżniejsze sukcesy wraz ze śmiercią pozostaną na tej ziemi.W chwili śmierci będzie się liczyła tylko miłość.Kto stanie przed Bogiem bez miłości , będzie musiał ponieść wszystkie konsekwencje swoich grzesznych wyborów i egoistycznego postępowania.Arogancja zawsze prowadzi do grzechu , a brak przebaczenia i nienawiść prowadzi do potępienia wiecznego. Módlmy się więc i nawracajmy.Otwórzmy dla Chrystusa bramy naszych serc , aby mógł On tam zamieszkać .Święci są czytelnymi znakami obecności i działania niewidzialnego Boga.Za ich pośrednictwem Jezus Chrystus nieustannie dokonuje różnych cudów i znaków , poprzez które wzywa nas do nawrócenia.” - Orędzie św Charbela.Jeżeli znaków i cudów nie zobaczycie, nie uwierzycie (J 4, 48)Pan Jezus za pośr
W naszej epoce mnożą się rozmaite fałszywe koncepcje miłosierdzia. Świecki liberalizm "miłosierdziem" tłumaczy dopuszczalność zabijania nienarodzonych, starych i chorych; postępowi katolicy chcieliby "miłosiernie" dopuszczać osoby w niesakramentalnych związkach do Komunii.
Piękne świadectwo! Alkohol zawładnął moim życiem. Uratował mnie Bóg, którego wcześniej szkalowałem
Zaczęło się od cudu, rozmnożenie chleba, cudownego prowadzenia i pomocy. Jezus pokazał swoją moc. A potem przyszła codzienność. Ciemność, burza, samotność, przerażenie, świadomość, że sami nie dajemy rady. Wydawało się, że Jego nie było, nie ma z nami. I tylko gdzieś spoza grzmotów, cierpienia, poczucia samotności, bycia ofiarą, żalu i rosnącego przerażenia przebijał się głos: „nie bójcie się” i przypomnienie, że On jest Bogiem mojego życia, On kieruje miotaną falami, pragnieniami, czasem moimi grzechami łódeczką. Jeśli tylko Mu pozwolę, jeśli tylko Go zobaczę i usłyszę. Jeśli nie skupię się na lęku i samotności tak bardzo, że przesłoni mi on Jego.
Można krytykować Kościół, czasem trzeba to robić. Nie ma co udawać, że instytucja ta w Polsce jest doskonała. Nie jest i nigdy nie będzie. Jednak między krytyką a seansami nienawiści jest pewna różnica. Różnica skali i prawdy.
Gdy Bóg dotyka duszę, wówczas ona wielbi Go i śpiewa. Wielbienie Boga jest wyrazem miłości. Wody były gorzkie (Wj 15,23) – doświadczenia i cierpienia są dla nas gorzkie, ale Pan Bóg doświadcza swoich, żeby okazało się, czym są. Jeśli narzekamy na los, to zawsze szemrzemy przeciw Bogu.
Dzisiaj trzeba wybrać. Słowo stawia mnie przed wyborem, kogo będę słuchać bardziej Boga czy ludzi? Komu uwierzę Bogu czy ludziom? W kogo będę wierzył w Jezusa Jedyne Słowo Ojca czy w świat, świeckie nadzieje? Od tej odpowiedzi zależy moje życie. „Kto wierzy w Syna, ma życie wieczne; kto zaś nie wierzy Synowi, nie ujrzy życia, lecz grozi mu gniew Boży”. Albo albo!
Zastanawialiście się kiedyś, jak powinien wyglądać wzór zdrowego psychicznie odpowiedzialnego dorosłego mężczyzny? Tak się składa, że chodził on po ziemi przeszło dwa tysiące lat temu. Opisał go w swoim artykule ksiądz Marek Dziewiecki. Wstęp Może budzić zdziwienie fakt, że święty Józef nie jest tak znany i popularny wśród niezwykłych i szlachetnych mężczyzn opisywanych w Biblii, jak choćby Abraham, Mojżesz, Hiob, czy też apostołowie: Piotr, Jan albo Paweł. Po dwóch tysiącach lat ciągle jeszcze wielu chrześcijan ma dziwne i wypaczone wyobrażenia na temat małżonka Maryi. Często myślimy o nim jako o starszym, poważnym, a może nawet smutnym mężczyźnie, który niewiele rozumiał z tajemniczej historii Maryi oraz z tajemnicy Jej niezwykłego Dziecka. Wielu ludzi sądzi, że powołaniem Józefa było jedynie dyskretne opiekowanie się Małżonką i Jej Dzieckiem poprzez bierne wypełnianie poleceń, które Bóg przekazywał mu we śnie.
Dzieje Apostolskie stają się naszymi dziejami. Bóg wyprowadza apostołów z więzienia, i nas także z niego wyprowadza, abyśmy „głosili (…) wszystkie słowa tego życia!”. Jakie to słowa? „Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony. Kto wierzy w Niego, nie podlega potępieniu; a kto nie wierzy, już został potępiony, bo nie uwierzył w imię Jednorodzonego Syna Bożego”. Tyle, że to wcale nie jest „tania łaska”/„tania Ewangelia”, bo przypomina, że „ludzie bardziej umiłowali ciemność aniżeli światło: bo złe były ich uczynki. Każdy bowiem, kto się dopuszcza nieprawości, nienawidzi światła i nie zbliża się do światła, aby nie potępiono jego uczynków. Kto spełnia wymagania prawdy, zbliża się do światła, aby się okazało, że jego uczynki są dokonane w Bogu”. Światło pozwala zobaczyć grzech, wejście w nie boli, ale ucieczka skazuje na śmierć.
- Tam, gdzie są męczennicy, tam również w sposób dramatyczny do głosu dochodzi prawda. Jest to prawda o Bogu i człowieku. Prawda o Jezusie Chrystusie, który z miłości do nas, oddał swoje życie. - mówił arcybiskup Marek Jędraszewski podczas Mszy św. dla Międzynarodowej Solidarności Trynitarskiej, odprawionej w intencji prześladowanych chrześcijan w Kaplicy Domu Trójcy Świętej w Krakowie.
„Potrzebuję pokuty i potrzebuję zanieść to do grobu Bożego. Więc idę. Widzimy się w sierpniu. To będzie błogosławiony czas dla mnie i dla was, bo jesteśmy jedną rodziną. Odnawiajmy Kościół, bo musi wreszcie przyjść wiosna Kościoła” - powiedział o. Adam Szustak, który pieszo pielgrzymuje do Jerozolimy. „Postanowiłem, że pójdę pieszo z Krakowa, od grobu św. Jacka, pierwszego dominikanina, do grobu Pana Jezusa. Pójdę na około, przez Słowację, Węgry, Chorwację, Włochy, bo chciałbym poprosił jeszcze o błogosławieństwo papieża Franciszka” – powiedział o. Szustak.
Grzech ten jest tak obrzydliwy dla Mnie, który jestem najwyższą i wieczną czystością, że przez ten jeden grzech zniszczyłem pięć miast z wyroku mej boskiej sprawiedliwości (por. Mdr 10,6; Rdz 19,24-25; Iz 13,19; Rz 9,29), która nie mogła go ścierpieć. Tak wstrętny był Mi ten grzech. I nie tylko Mnie, lecz i samym diabłom (których ci nieszczęśni obrali sobie za swych panów). Nie aby czuli odrazę do złego: nie lubią oni dobra, lecz z powodu swej natury, która była naturą anielską, odpycha ich widok tego potwornego grzechu, popełnianego obecnie. Wprawdzie rzucają oni zatrutą strzałę pożądliwości, lecz, gdy dochodzi do samego grzechu, uciekają z powodu, który ci podałem
Światło dzienne ujrzał nieznany dotychczas list Benedykta XVI. Napisał go do szwajcarskiego rabina Arie Foglera, poruszając kwestię dialogu między chrześcijanami a judaizmem.
