Kategoria
Podkategoria: Kościół
Zdaniem szefa Ligi Katolickiej, Billa Donohue’a, żaden katolik, który przeczyta to ogłoszenie, nie będzie chciał opuszczać Kościoła, gdyż prawdziwą intencją autorów listu-reklamy jest „wzbudzenie nienawiści w stosunku do katolików”.
Prowadzimy teraz rekolekcje uniwersyteckie wśród młodzieży akademickiej i widzimy ile łez się leje przy powrocie do Kościoła. To są powroty, dzięki którym młodzież uświadamia sobie kim naprawdę jest. Jan Paweł II mówił, że człowiek bez Chrystusa nie jest w stanie zrozumieć samego siebie. Gdyby kobiety, które protestują przeciw Kościołowi zapyć: kim jest dla nich Jezus Chrystus i starały się udzielić sobie odpowiedzi, to nie wznosiłyby takich haseł, bo zrozumiałyby siebie, bo gdy słyszę, jakie hasła wznoszone były na Manifie, to dla mnie jest to wołanie o miłość.
- Pan mnie pyta jak jako kobieta czuję się w Kościele? Zawsze w nim byłam. Czuję się szczęśliwa w małżeństwie i rodzinie. Kościół mnie zmienia, zmienia moje serce. Jako mama, kobieta czy żona nie czuję się w nim w żadnym stopniu ograniczona, czy dyskryminowana. On daje mi totalną wolność i również ją szanuje. Mogę w nim być całkowicie sobą, on mnie akceptuje. Nie czuję się rozliczana ze swoich błędów. Jest mi dobrze w Kościele.
Rozmowa Moniki Olejnik z ks. Kazimierzem Sową w Radiu Zet to absolutny majstersztyk ślepoty. Duchowny archidiecezji krakowskiej nie jest w stanie zauważyć najmniejszych objawów walki z katolicyzmem prowadzonej przez rząd Donalda Tuska. Telewizja nie jest, według niego katolicka, a do tego nie ma widzów, więc nie ma problemu w tym, że nie dostała miejsca na platformie cyfrowej. W sprawie finansowania części ZUS-u też na pewno zawarty zostanie kompromis, więc określanie Tuska mianem Bieruta czy Gomułki jest przesadzone, a płeć jest nie tylko problemem biologicznym, więc ode mnie (określonego przez Monikę Olejnik mianem „pierwszego księdza Rzeczpospolitej”), też trzeba się jak najszybciej odciąć... I tak z kapłana robi się pierwszorzędny rzecznik rządu, ktoś, dla kogo najbardziej liczą się interesy władzy, a nie Kościoła.
Austria Obowiązek nauki religii w szkołach publicznych wynika z art. 2 ustawy o szkolnictwie z 1962 r. Stwierdza ona, że celem szkolnictwa austriackiego jest współpraca - poprzez odpowiednią edukację - w rozwoju zdolności młodych ludzi, zgodnie z ich wartościami religijnymi. Zatem nauka religii w szkołach państwowych jest obowiązkowa, a koszty jej pokrywane są ze środków publicznych. W salach szkolnych - o ile większość uczniów jest wyznania chrześcijańskiego - musi być też wywieszony krzyż. Uczniowie, którzy nie ukończyli 14 roku życia, mogą nie uczęszczać na zajęcia religii w szkole, jeśli jego rodzice zażądają tego na piśmie. Uczniowie starsi sami mogą wykonać wyboru, ale brane jest pod uwagę tylko oświadczenie pisemne. Nauczycielami religii w szkołach publicznych mogą być wyłącznie osoby zaakceptowane przez właściwy związek religijny. Program nauczania religii pozostaje w kompetencji Kościołów. Ministerstwo Edukacji musi być poinformowane o treści tego programu, ale jego zgodna nie
„Pojawienie się Watykanu na amerykańskiej liście oznacza jedynie, że po raz pierwszy w historii zostaliśmy włączeni do klasyfikacji. Jest to konsekwencją przystąpienia do Moneyval i zgody na międzynarodowe mechanizmy kontroli” - wyjaśnia duchowny.
W zeszłym miesiącu - jak podaje brytyjski dziennik "Daily Mail" - irackie Ministerstwo Spraw Wewnętrznych wydało oświadczenie, w którym nakazało zwalczyć coraz popularniejszy w Iranie trend na bycie "emo" ponieważ ma on "niszczący wpływ na społeczeństwo".
Duchowny uczestniczył w debacie na temat raportu o dyskryminacji ze względu na orientację seksualną czy tożsamość gender. Abp Silvano Tomasi odmawiał jednak posługiwania się tymi terminami, gdyż jego zdaniem są to pojęcia niejasne i niezdefiniowane w prawie międzynarodowym. Zdaniem hierarchy wprowadzanie na forum ONZ sformułowań „orientacja seksualna” czy „gender” powoduje jedynie zamieszanie. Arcybiskup mówił więc o osobach, które czują się odmienne pod względem seksualnym.
Procesy, które miały być dowodem na wielką grabież majątku państwowego przez Kościół (dyskretnie pomija się przy tym, że najpierw to Kościół został okradziony przez państwo) kończą się umorzeniami albo wręcz odmowami wszczęcia postępowania. Powody są dość oczywiste: nie ma dowodów przestępstw, nie istnieją argumenty na rzecz bezprawnych działań, rzekomo zaniżane wyceny nie były zaniżane. Słowem wielkie nic (z jednym w istocie wyjątkiem, czyli współpracą z Markiem P, ale i ona jest – przynajmniej na razie – raczej kwestią moralną niż prawną, a jeśli ktoś jest poszkodowany przez byłego ubeka to raczej instytucje kościelne, a nie państwo).
Reżyserem dokumentu jest Paul Hensler, który do jego realizacji przymierzał się ponad 10 lat. O zamiarze nakręcenia filmu poinformował w październiku 2001 r. Jana Pawła II i za pośrednictwem sekretariatu stanu otrzymał jego błogosławieństwo.
O lustrację, jak informuje „Rzeczpospolita” wystąpił sam kardynał Dziwisz. W ostatnich miesiącach zaczęto bowiem w archidiecezji krakowskiej kolportować plotki, jakoby metropolita krakowski, jak młody ksiądz miał zostać zwerbowany jako tajny współpracownik SB o pseudonimie „Adiutant". W archiwach IPN nie zachowały się się żadne donosy podpisane tym pseudonimem.
- Znam takiego męża, co wymyślił sobie, że w ramach przeprosin da jej kwiaty, ona przyjmie, uśmiechnie się i zaczną nowy etap życia. Ona zaś rzuciła kwiaty na ziemię, powiedziała, że takie przeprosiny niczego nie załatwią, on się obraził, wyszedł z domu – mówi o. Ksawery Knotz w rozmowie z Jarosławem Wróblewskim.
Purpurat włączony 18 lutego b.r. do Kolegium Kardynalskiego przypomniał, że zgodnie z Kodeksem Prawa Kanonicznego biskup diecezjalny ma „czuwać nad tym, by do dyscypliny kościelnej nie wkradły się nadużycia, zwłaszcza w zakresie posługi słowa, sprawowania sakramentów i sakramentaliów, kultu Boga i świętych, jak również zarządzania dobrami” (Kan. 392 § 2). Dlatego wezwał wszystkie osoby związane z posługą duszpasterską do „poznania i starannego przestrzegania norm liturgicznych”. Zastrzegł, że, jeśli dojedzie do przypadków naruszania norm dotyczących sprawowania Eucharystii, nie zawaha się narzucić sankcji przewidzianych prawem kanonicznym, w tym odebrania tym, którzy dopuszczają się takich nadużyć, powierzonej im misji kanonicznej.
Patriarcha Jerozolimy przyznaje, że dzieje narodu żydowskiego były dramatyczne i naznaczone cierpieniem. Ale cierpieli też chrześcijanie. „Nie można zapominać, że pierwszymi ofiarami antychrześcijańskiego nazizmu byli polscy katolicy” – podkreśla abp Twal w wywiadzie dla niemieckiego dziennika „Die Tagespost”. Zwierzchnik katolików w Ziemi Świętej ujawnił, że o nasileniu antychrześcijańskich incydentów rozmawiał już z głównymi rabinami Izraela. „Przyznali mi rację i potępili takie zachowania, ale w praktyce nic się nie zmieniło. Księża nadal są opluwani, spluwa się również na krzyż, kiedy procesyjnie niesiemy go ulicami Jerozolimy” – opowiada patriarcha. Z drugiej strony arabski hierarcha zaznacza, że Kościół katolicki sprzeciwia się postawie chrześcijańskich syjonistów, którzy ewangelizują Żydów, a zarazem wiążą państwo Izrael z przymierzem i w jego powstaniu widzą zrządzenie Opatrzności. „Dla nas Izrael jest takim samym państwem jak każde inne. Opowiadamy się za rozdziałem polityki o
Uczysz katechezy od wielu lat. Czy następuje deprecjonowanie nauki religii w szkole w ostatnich miesiącach?
