Kategoria
Sekcja: Duchowość i wiara
- Organizuję co roku w Krakowie „Zaduszki Jazzowe” i po Mszy Świętej dziękujemy Panu Bogu za kompozytorów, za których się modlimy. Dziękujemy Bogu ich muzyką za to, że ich nam dał. Dla mnie najpiękniejszych dźwięków nie stworzył człowiek ale Pan Bóg. Wielcy kompozytorzy mieli tylko tę łaskę, że usłyszeli je i zapisali na papierze nutowym. Muzyka jest darem Bożym.
- Innego rodzaju przykładem są koncerty muzyki religijnej czy sakralnej, na które sprzedawane są bilety. Pobieranie za to pieniędzy sprawia, że świątynia staje się miejscem tylko dla tych, którzy wniosą opłatę. To zaprzeczenie tego, czym jest świątynia chrześcijańska. Wreszcie nawet jeśli opłaty nie są pobierane, to i tak na takich koncertach muzyka jest zupełnie oderwana od celu w jakim została stworzona. Jeżeli przychodzimy do kościoła słuchać np. „Requiem” Mozarta, czyli faktycznie muzyki napisanej do tekstów żałobnej Mszy Świętej i patrzymy tylko w twarz solistom, orkiestrze, słuchamy modlitwy „Wieczny Odpoczynek”, i wychodzimy z kościoła jakby nigdy nic, to mija się to z celem. Takie nadużycia muszą być zwalczone i tego w szczególności dotyczy list kardynała Dziwisza. W kościołach ma być grana muzyka religijna. Uporządkowana ma być kwestia opłat za takie koncerty. To jest po prostu dla mnie oczywiste.
Popierasz czy odrzucasz? Co wiesz na temat przebiegu oraz kosztów? I czy zdecydowałbyś się, gdyby nie było innej metody? Te pytania postawili ankietowanym Klinika Leczenia Niepłodności INVICTA wspólnie z Instytutem Badania Opinii Homo Homini na przełomie kwietnia i maja br.
Oskarżenia Palikota wobec Opus Dei to stara mantra antyklerykałów. Dzieło św. Escrivy od dziesięcioleci opisuje się jako "mafię Watykanu". Przypominamy stary tekst Vittorio Messoriego o mitach narosłych wokół tej formacji duchowej, opublikowany na łamach kwartalnika Fronda.
Marta Brzezińska: “Dziennik Gazeta Prawna” informuje, że od czasu krachu na rynku zaczęła spadać liczba rozwodów w Polsce. Czy ojciec, z perspektywy duszpasterza małżenstw, też patrzy na kryzys jak na lek na plagę rozwodów?
Szczerość jest też rzucającą się w oczy cechą ostatniej jego książki - wywiadu rzeki przeprowadzonego z Milcarkiem przez dwu poznańskich tradycjonalistów. Ani formuła wywiadu rzeki, ani tym bardziej przepytywania lidera przez jego zwolenników nie wydaje się sprzyjać powstaniu interesującego tekstu, a jednak szczerość i intelektualna odwaga Milcarka sprawiają, że książkę czyta się jednym tchem. Nie powstało bowiem dziełko przeznaczone dla przekonanych, ani traktacik pisany ku pokrzepieniu tradycjonalistycznych serc, ale książka uczciwa, zajmująca w jasny sposób stanowisko na mapie polskiego - i nie tylko polskiego - katolicyzmu.
Tydzień Edukacji Globalnej to coroczna międzynarodowa akcja, która ma na celu zwrócenie uwagi Europejczyków na problemy i kulturę krajów rozwijających się oraz na edukację globalną. Impreza każdorazowo gromadzi rzesze ludzi zainteresowanych tematyką globalnego rozwoju, zależnościami pomiędzy krajami rozwiniętymi i rozwijającymi się, tematyką sprawiedliwego handlu, praw człowieka, Milenijnych Celów Rozwoju.
Arcybiskup Michalik zdecydował się na całościową, odważną, a momentami zaskakującą ocenę stanu wiary w Polsce, w której nie cofa się przed mocnymi zarzutami wobec współbraci w kapłaństwie, ale także wobec świeckich. Odważnie wypowiada się o tym, dlaczego Kościół musi wtrącać się do polityki, o kościelnym „skoku na kasę”; „Gazecie Wyborczej” i Adamie Michniku czy o desancie z Polski, który uratuje zlaicyzowaną Europę.
Donald Tusk uznał, że szantaż i groźby są najlepszą drogą rozmów z Kościołem. W expose zapowiedział dyskusję nad wprowadzeniem duchownych do normalnego systemu ubezpieczeń, i to nawet jeśli wymagać to będzie zmiany konkordatu. A dwa dni później arcybiskup Budzik oświecił premiera, że zmiana nie będzie potrzebna, a Kościół sam chętnie zrezygnuje z tego, co mu ukradziono, i jest otwarty na dyskusję. Słowem pokazał, że droga, którą wybrał Tusk jest skuteczna.
"Zwróćmy uwagę na miłosierdzie wyrażane słowem. Zacznijmy od usunięcia z naszego języka przekleństw i wyzwisk, słów raniących i poniżających, zachowań wprowadzających niepokój i dzielących ludzi" - pisze kardynał Dziwisz. Tłumaczy, żeby nasze codzienne, wzajemne relacje przenikały słowa, które "wyrażają życzliwość, niosą pociechę, wlewają w serce pokój i podnoszą na duchu". List kardynała zostanie przeczytany we wszystkich kościołach archidiecezji krakowskiej w pierwszą niedzielę adwentu, 27 listopada. Czy to jednak znaczy, że zdenerwowany wierny już nigdy i w żaden sposób nie będzie mógł przeklinać? Nie.
Modlitwa i działanie to dwa nierozłączne nurty życia każdego chrześcijanina. Dane jest nam w życiu czynić tylko dwie rzeczy: modlić się i być sprawiedliwym. Modlimy się, by poznać, że jesteśmy kochani przez Boga, by na Jego miłość odpowiedzieć również miłością. Z niej wypływają nasze sprawiedliwe uczynki wobec braci i sióstr, obejmując wszystkie nasze relacje. Każdy objekt naszej miłości otrzyma przez to od nas to, czego mu najbardziej potrzeba.
„Żądania diakonatu kobiet są nie do pogodzenia z wiążącymi teologicznymi przekonaniami i ustaleniami w Kościele powszechnym. Przykro mi ze względu na te postawione przez Komitet postulaty” – napisał sekretarz niemieckiego episkopatu. Zwrócił uwagę na fakt, że tego typu zachowanie największej świeckiej organizacji katolickiej w Niemczech może zepsuć dobry klimat „Dialogu o stanie Kościoła”, czyli cyklu rozmów między hierarchią a świeckimi rozpoczętych w lipcu bieżącego roku.
Mająca siedzibę w Augsburgu firma odrzuca krytykę, jakoby zarabiała na pornografii. „Pornografia” jest pojęciem jednoznacznie określonym przez prawo, uważają właściciele wydawnictwa i podkreślają, że w jego asortymencie nie ma i nigdy nie było książek o tej tematyce, a informacje, jakoby „Kościół katolicki zarabiał na pornografii” są „nieprawdziwe i oszczercze”.
„Chcemy wspólnie, poprzez tę modlitwę ponownie oddać Bogu należne miejsce, chwałę i cześć, prosząc naszą błogosławioną patronkę o siłę mężną do walki z grzechem i nie ustawanie pod Krzyżem Chrystusa, zjednoczony kraj, uleczenie ran, uwolnienie z kajdan wszelkiego zniewolenia, otwarte serce i dłonie dla słabych i zmęczonych, i zbawienie wieczne dla nas i każdego człowieka” – powiedział ordynariusz krakowskich franciszkanów o. Jarosław Zachariasz.
Kiedy mówimy "Chrystus Król", to może nam się kojarzyć Pan Jezus pełen chwały przy zmartwychwstaniu, czy też przy końcu świata, kiedy przyjdzie nas sądzić. I może nam się wydawać, że ta dzisiejsza Ewangelia jest przypadkowa, że niewiele ma wspólnego z uroczystością, którą przeżywamy. No bo co to za król, który wisi ukrzyżowany, skazany na najgorszą śmierć, na krzyż hańby, krzyż, który zawsze był przeznaczony tylko dla morderców i najgorszych bandytów. Co to za król, który nie ma żadnej władzy, co to za król, który nie ma swojego wojska. Co to wreszcie za król, który umiera opuszczony przez wszystkich, nawet przez swoich najbliższych przyjaciół. Przecież ten obraz zupełnie nie pasuje do tych wizji królowania, do tych sposobów panowania i rządzenia, które przedstawia nam codzienne życie.
