Kategoria
Sekcja: Duchowość i wiara
- Dziękuję wam z całego serca za to, że tak licznie przybyliście, by podzielić się radością Wielkanocy, najważniejszą tajemnicą naszej wiary - powiedział papież przed modlitwą maryjną Regina coeli.
- Stańmy się narzędziami tego miłosierdzia, kanałami, przez które Bóg może nawadniać ziemię, strzec całego stworzenia i sprawić, aby rozkwitła sprawiedliwość i pokój – uzupełniał. A dalej prosił zmartwychwstałego Chrystusa o pokój, o przemianę nienawiści w miłość, zemsty w przebaczenie.
Arcybiskup Józef Michalik mocno przypomniał, że Europa znajduje się w kryzysie. I nie jest to tylko kryzys ekonomiczny, ale o wiele głębszy, bo tożsamościowy. - Europa, która nie chce przyznać się do swoich korzeni, odcina te korzenie etyczne, moralne, które płyną z Ewangelii; Europa, która wykreśla z konstytucji wspomnienie nawet chrześcijaństwa, wiary, Ewangelii, taka Europa promuje liberalizm subiektywny, egoizm, który prowadzi do kryzysów wszelkiego rodzaju, także ekonomicznego – mówił arcybiskup. A dalej przypomniał, że sytuacja na Cyprze jest przykładem kryzysu przede wszystkim moralnego. - Dane słowo trzeba dotrzymywać, bo jedno ogniwo ciągnie drugie - zaznaczył. - Trzeba przywrócić Europie wolę życia - życia moralnego, etycznego, wiernego zasadom. Inaczej Europa skarłowacieje i umrze - mówił hierarcha.
Metropolita gnieźnieński przypomina, że to, co dla świadków śmierci Jezusa było po ludzku porażką, w ostateczności okazało się zwycięstwem, a nam dało nadzieję na zmartwychwstanie. - Wydarzenia zbawcze – mówi prymas – powinny być dla nas zachętą do refleksji, wejrzenia w głąb siebie i zrewidowania naszych postaw.
Papież przypomniał, że po zmartwychwstaniu nic już nie jest takie samo. I nie chodzi tylko o kobiety, które odkryły pustu grób czy apostołów, ale także o nas i o całą ludzkość. - Jezus nie pozostał martwy, zmartwychwstał, Żyje! Nie powrócił po prostu do życia, ale jest samym życiem, bo jest Synem Bożym, jest Żywy – podkreślał Franciszek. I uzupełniał, że Jezus nie należy do przeszłości, ale jest wiecznym dzisiaj Boga. - To właśnie jest orędzie skierowane do mnie, do ciebie, droga siostro i drogi bracie. Jakże często potrzebujemy, aby Miłość nam powiedziała: dlaczego szukacie żyjącego wśród umarłych? Problemy, troski dnia powszedniego sprawiają, że skłonni jesteśmy zamknąć się w sobie, w smutku, zgorzknieniu... a tam jest śmierć. Nie szukajmy tam, Tego, który żyje! - mówił Ojciec święty
W tę niezwykłą noc Bóg wyprowadził nas z Egiptu naszych grzechów, przeprowadził przez Morze Czerwone i stworzył z nas Lud, a przede wszystkim dał wolność. I właśnie tej świadomości, spotkania Żywego Chrystusa w ten szczególny dzień życzę wszystkim czytelnikom, przyjaciołom Frondy. A naszym frondowym ateistom, bojownikom z katolicyzmem życzę, byście i Wy spotkali Jednego, który może zwyciężyć śmierć.
- Ta ksiażka pokazuje Ojca Świętego jako człowieka i kapłana - mówi autor książki.
Hitoryk średniowiecza przypomina, że na całunie, w miejscach, gdzie znajdują się plamy krwi czy płynu surowiczego, nie ma odbitego wizerunku. - Znaczy to, że najpierw na całunie został położony człowiek, potem spłynęły z niego resztki płynu surowiczego, a dopiero potem powstał wizerunek. Nie odwrotnie. To by potwierdzało tezę o zmartwychwstaniu - mówi prof. Panic w rozmowie z Mariuszem Nowikiem.
28 procent Brytyjczyków nie ma zdania w sprawie uboju rytualnego, a 27 procent jest przeciwna takiemu zakazowi. 38 procent badanych popiera zakaz religijnego obrzezania chłopców, 35 procent jest mu przeciwna, a 27 procent nie ma w tej sprawie zdania.
Są też ludzie zawsze uśmiechnięci, radośni wewnętrznie. Potrafiący cieszyć się z każdej rzeczy, którą spotykają na drodze swego życia - z pierwszych listków na drzewie i płatków śniegu, ze słońca i deszczu. Każdy napotkany człowiek nie jest ich wrogiem a bratem, każda przeciwność losu - jedynie kolejnym doświadczeniem. Ileż to razy są w sytuacji ciężkiej – zdawałoby się, że bez wyjścia, a jednak tak nie jest. Przyjmują cierpienie z pokorą.
W Wielką Sobotę Całun Turyński zostanie wystawiony na widok publiczny. Dzięki transmisji telewizyjnej niezwykłe płótno będzie mógł zobaczyć cały świat. To drugie w historii telewizyjne wystawienie relikwii.
XX i początek XXI wieku przyzwyczaiły nas do wielkich pontyfikatów, skupionych na wielkich bojach z nazizmem i komunizmem (Pius XII i zupełnie odmienny, a jednak tak samo walczący Jan Paweł II), z dyktaturą relatywizmu (tu znowu trzeba wymienić Jana Pawła II i Benedykta XVI), pontyfikatów formułujących teologiczne wizje, które miały przemieniać myślenie Kościoła, ale i teologię (Pius XII, Paweł VI, Jan Paweł II i Benedykt XVI). A teraz mamy zupełnie inny pontyfikat. Oszczędny w słowach, mocny w gestach i wciąż budzący pytanie, jak mamy na niego odpowiadać. Papież Franciszek czasem głosi kazania, jak niezwykle bliski ludziom proboszcz, a nie jak pasterz całego świata, skupia się na nawróceniu w codzienności, a nie na wielkich wizjach przyszłości. Można powiedzieć, że postawę Franciszka doskonale podsumowują słowa wypowiedzianej podczas Drogi Krzyżowej: „Nie chcę dodawać wielu słów”.
A dalej w niezwykle mocnych słowach rozwinął tę myśl. - Polacy nie inwestują obecnie w życie, a „w krótkotrwałe sprawy, bardziej materialne niż duchowe”. - Często są owładnięci mentalnością antykoncepcyjną, lękiem przed płodnością. A płodności ludzkiej, mimo że są metody bardzo precyzyjnego jej rozpoznawania, nie da się do końca zaprogramować, jakby niektórzy chcieli – podkreślał arcybiskup.
Włoski kapucyn dał w niej wyraz nadziei na odnowę Kościoła, którą może przynieść Papież o imieniu Franciszek. „Ta wielkopiątkowa liturgia, sprawowana w Roku Wiary i w obecności nowego Następcy Piotra może się stać, jeśli zechcemy, początkiem nowego życia” – mówił o. Cantalamessa. W jego przekonaniu Kościół musi się wyzbyć wszystkiego, co utrudnia mu głoszenie Ewangelii. „My wiemy, jakie przeszkody utrudniają przekaz przesłania: mury podziałów, począwszy od tych, które dzielą różne Kościoły chrześcijańskie, nadmiar biurokracji, pozostałości ceremoniału, dawne prawa i kontrowersje, które są już tylko przeżytkiem – mówił o. Cantalamessa. – Jest to jak z pewnymi starymi budynkami. Na przestrzeni wieków, aby dostosować je do aktualnych potrzeb, wybudowano w nich ściany działowe, schodki, pokoje, pokoiczki. Przychodzi jednak chwila, kiedy zdajemy sobie sprawę, że to wszystko nie odpowiada już dzisiejszym wymogom, co więcej jest dla nas przeszkodą i wtedy trzeba mieć odwagę, aby to wszystko z
