Kategoria
Sekcja: Tylko u nas
Lektura lewicowych portali pozwala uświadomić sobie jak wielkim zagrożeniem dla naszych praw i wolności jest lewicowa ekstrema, promowana w mediach na obywatelskie inicjatywy. Można doceniać postawę lewicy w kwestii walki o prawa lokatorów, ale nie wolno zapominać, że dla lewicy jest to tylko środek w realizacji postulatów marksistowskiej rewolucji.
Z Polakami jest jeden zasadniczy problem- nie doprowadzają ważnych spraw do samego końca, nie wykorzystują szans, które najczęściej sami z trudem sobie wypracowali. Zatrzymują się gdzieś w pół lub w ćwierć drogi, kiedy trzeba postawić kropkę nad i. Zazwyczaj rozpoczynają jakiś istotny, ważny projekt, a potem, czy to znużeni wysiłkiem, czy zniechęceni przez oponentów, czy zaskoczeni śmiałością własnych pomysłów, porzucają rozgrzebany temat, albo korygują go, przycinając do rozmiaru karykatury. Czy dzieje się tak przez brak determinacji i konsekwencji w działaniu? A może przez lekkomyślność słowiańską i dobre serce, którego porywami tak często kierują się nasi rodacy? W każdym razie przysłowie o dobrym sercu i twardej d. w przypadku naszej nacji sprawdza się niezwykle często.
Martyna Ochnik: Dzień dobry. 17 lipca przypada czwarta rocznica zestrzelenia nad Donbasem samolotu pasażerskiego linii Malaysia Airlines MH17. Z tej okazji szefowie MSZ państw G7 wydali w niedzielę wspólne oświadczenie, w którym uznają za "przekonujące, znaczące i głęboko niepokojące" ustalenia międzynarodowego zespołu dochodzeniowo-śledczego "dotyczące roli Rosji w katastrofie (samolotu wykonującego) lot MH17". Wezwali też Rosję, by "rozliczyła się ze swej roli" i "w pełni współpracowała przy ustalaniu prawdy i dochodzeniu sprawiedliwości" dla ofiar katastrofy. Może to jest okazja, by przypomnieć o katastrofie smoleńskiej?
My Polacy mamy złudne prowincjonalne przekonanie, że politycy krajów zachodniej Europy dbają o interes swoich krajów i wyborców. Tak nie jest. Nasze złudne prowincjonalne przekonanie wynika z niewiedzy o realiach życia politycznego krajów zachodniej Europy. Pozostawanie w stanie ignorancji i złudzeń jest dla naszego narodu szkodliwe. By zdobyć potrzebną nam do podejmowania właściwych decyzji w sprawach międzynarodowych wiedzę o realiach życia politycznego zachodniej Europy warto zapoznać się z wydaną przez wydawnictwo Zysk książka Hovsgaarda Jensa „Szpiedzy, których przyniosło ocieplenie. Afera Nord Stream”.
Martyna Ochnik, Fronda.pl: Zakończył się szczyt NATO. Sekretarz generalny Sojuszu Jens Stoltenberg tak go podsumował: „Podjęliśmy szereg decyzji, by wzmocnić odstraszanie i obronę, zwiększyć wysiłki w walce z terroryzmem i zapewnić uczciwy podział obciążeń między wszystkimi sojusznikami.” Jak Pan oceniłby efekty szczytu NATO?
Azja Środkowa, teren rywalizacji imperializmu rosyjskiego i chińskich interesów
„Izrael waży dużo. On jest jak niewysoki mężczyzna, o którym wiadomo, że jest w istocie bardzo silny” zaznaczył, nie bez racji, prezes Kaczyński w ostatnim swoim wywiadzie dla tygodnika Sieci. Używając podobnego porównania możemy bez większej przesady stwierdzić, że w porównaniu z Izraelem, Polska to wysoki, przystojny, inteligentny, sympatyczny, tolerancyjny, nieźle wykształcony facet, pełen godności, honoru i klasy. Problem polega na tym, że przez całe dziesięciolecia, ten miły i kulturalny gość był co chwila napadany, atakowany i okradany przez bandy niemieckich i rosyjskich opryszków, wyskakujących niemal z za każdego węgła, okładany kijami i kamieniami przez zorganizowane grupy lokalnych cwaniaków bez odwagi i honoru. Do tego niesłusznie oczerniany i oskarżany o najgorsze przestępstwa i zbrodnie przez swoich rzekomych żydowskich przyjaciół, którym przez setki lat dawał dach nad głową, i chronił ich przed zagładą z narażeniem własnego życia.
Imperializm rosyjski na Kaukazie. Agresywna polityka Rosji wobec Armenii, Azerbejdżanu i Gruzji. Rosyjskie wsparcie dla islamistów w Dagestanie i Czeczeni
Tomasz Wandas, Fronda.pl: Z punktu widzenia obronności Sojuszu, co szczególnie uważa Pan za istotne, do czego doszło na ostatnim szczycie NATO?
W Puszczy Noteckiej, na jeziorze Stobnica usypano sztuczną wyspę połączoną z lądem groblą. To tam rosną mury zamku, którego budowa owiana jest na razie tajemnicą. Wiadomo, że pozwolenie na nią otrzymała poznańska spółka D.J.T. Przypuszcza się, że stoją za nią twórcy odzieżowej marki SOLAR, ale to jeszcze nic pewnego… Wcześniej mówiło się, że to inwestycja rodziny Kulczyków; ci jednak zaprzeczają jakimkolwiek związkom z budową. Niezależnie od tego kto jest właścicielem, zdumiewa fakt, że komukolwiek w ogóle udzielono pozwolenia na budowę w takim miejscu. Rozmawiam o tym z rzecznikiem prasowym Ministerstwa Ochrony Środowiska.
UWAGA! Materiały są skrajnie obsceniczne - zdecydowaliśmy się jednak je pokazać, by sami widzieli Państwo, na co jako podatnicy płacimy pieniądze!!! [TYLKO DLA DOROSŁYCH]
Zadrzewiony teren pomiędzy budynkiem parlamentu a ambasadą Kanady należy do prywatnego właściciel. Właściciel ów zgadza się na obecność na jego prywatnym terenie koczowiska groteskowej opozycji złożonego z baraków obwieszonych transparentami. Nie jest to pierwsze miasteczko namiotowe w tym miejscu. Podobnie w poprzedniej kadencji usiłowano zorganizować tam majdan. Ciekawe kim ów przyjazny specyficznym inicjatywom społecznym właściciel tak atrakcyjnej działki?
Tomasz Wandas, Fronda.pl: Jak ocenia Pan szczyt NATO, który właśnie się zakończył? Na co szczególnie zwrócił Pan uwagę?
Martyna Ochnik: Dzień dobry. Na odbywającym się teraz szczycie NATO prezydent USA Donald Trump pouczył Niemcy w kwestii finansowej solidarności i oskarżył je o uzależnianie się energetyczne od Rosji. Czy na takim zachowaniu Trumpa możemy budować przekonanie, że Trump jest przyjacielem Polski?
Co zrobić gdy traci się władzę i wpływy, a nadal dysponuje się kapitałem i lojalnymi strukturami? Jak zapobiec utracie kolejnych przyczółków we władzach samorządowych i państwowych instytucjach? Jak wygrać wybory nie mając szerokiego poparcia społecznego a jedynie ogromny apetyt na stanowiska oraz zobowiązania zaciągnięte w poprzednich kadencjach? Nadchodzące wybory mogą odsunąć na margines życia politycznego i do lamusa historii kolejną, znaczącą część dotychczasowych elit. Wszyscy ci, którzy jeszcze nie zdecydowali się przewerbować na opcję „dobrej zmiany” wiedzą, że jeśli nie można wygrać wyborów uczciwie, to należy je po prostu wygrać. Albo przynajmniej nie przegrać z kretesem.
