"Poezja Szymborskiej była jak kryształ"
Może to paradoks, ale Szymborska mogła urodzić się jako poetka w każdym kraju. Szybko przezwyciężyła okres, związany z dyktaturą komunistyczną i jej dojrzała poezja jest dziełem poety uniwersalnego, który może być czytany i rozumiany na całym świecie. Jest poetką współczesności, czyli taką, po której nie widać, że jest związana z jakąś konkretną tradycją narodową. To poezja uniwersalistyczna, mówiąca o człowieku i jego codziennych doświadczeniach i poszukiwaniach porządku w świecie. Szymborska jest poetką antylingwistyczną, gdyż uwierzyła w moc języka polskiego, w to, że w języku naturalnym, ale poetyckim, można wypowiedzieć sens świata i relacji międzyludzkich. I ten sens świata i relacji międzyludzkich można odczytywać, bo ten sens po prostu jest, albo w sytuacjach skrajnych i trudnych ludzkich doświadczeń trzeba go szukać i nadawać sens ludzkim relacjom i doświadczeniom egzystencjalnym. Cała jej poezja jest próbą opowiadania codziennych, zwykłych doświadczeń człowieka i świata, któr