Kategoria
Podkategoria: Rodzina
Mieszkańców stanu Guerrero, oburzył projekt ustawy zaproponowanej przez lewicową gubernator Angelę Aguirre. W ubiegły czwartek, kiedy miała się odbyć debata, wyszli na ulice kilku miast, domagając się bezwzględnej ochrony życia dzieci poczętych.
Znane osoby raczej nie giną przypadkowo. Nie jest też prawdą, że zabijane są z nienawiści. Mark David Chapman zabił Johna Lennona z miłości, z emocjonalnego zaangażowania wynikającego z fascynacji twórczością gwiazdora. Uznany został za osobę niepoczytalną i niebezpieczną i do dzisiaj jest uwięziony.
Dawkins kilka dni temu dał pokaz całkowicie nieludzkiego podejścia do osób z Zespołem Downa sugerując, że ich zabicie jest rozwiazaniem moralnym. Kilka dni później Sarah Palin, która jest matką dziecka z Zespołem Downa napisała – w imieniu swoim i swojej rodziny – krótki list do ewolucjonisty zwolennika zabijania.
W jednym z mieszkań w Bangkoku wraz z matkami – surogatkami przebywało 9 dzieci. Ich ojcem jest 24-letni biznesmen z Japonii Mitsutoki Shigeta. Mężczyzna na stałe mieszka w Hongkongu. W trakcie dochodzenia okazało się, 24-latek ma w sumie 16 dzieci.
W ubiegłym tygodniu sąd hrabstwa Hamilton podtrzymał decyzję dwóch niższych instancji o zamknięciu zakładu w Cincinnati. Zabijano tam poczęte dzieci, także w trzecim trymestrze ciąży. Dyrektor placówki Martin Haskell, (który znany jest z przeprowadzania tzw. późnych aborcji) poinformował, że nie będzie składał apelacji od wyroku. Haskell jest jeszcze właścicielem placówki w Dayton, zatem orzeczenie sądu nie oznacza całkowitego ukrócenia procederu aborcyjnego w regionie.
Fronda.pl: Prawo i Sprawiedliwość zamierza zaskarżyć przed Trybunałem Konstytucyjnym ustawę o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie. Jakie punkty tej ustawy są Państwa zdaniem niekonstytucyjne?Małgorzata Sadurska: We wniosku, pod którym podpisują się posłowie Prawa i Sprawiedliwości wymienionych jest osiem zarzutów. Najbardziej uderza nas to, że obowiązująca ustawa mocno ingeruje w rodzinę, która przecież podlega konstytucyjnej ochronie, ingeruje w jej autonomię oraz ogranicza prawo rodziców do wychowania dzieci. Sama procedura Niebieskiej Karty budzi duże wątpliwości, bo nie przewiduje się obowiązku informowania osób posądzanych o fakcie wszczęcia procedury w stosunku do nich. Ustawa ogranicza także prawo rodziców do obrony, bo wprowadza bardzo krótki, bo 24-godzinny czas orzekania w przedmiocie zażalenia na odebranie dziecka.Ta ustawa, mimo że nazywa się ładnie – „o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie” powoduje, że rodziny są stygmatyzowane. Ona powinna być zdefiniowana pod kątem prz
Dzieci poczęte zostały w klinice rozrodu wspomaganego. Wskutek pomyłki lekarzy, jedna z kobiet została zapłodniona zarodkami innej pary. Po ujawnieniu „pomyłki”, małżonkowie stwierdzili jednak, że teraz są to już ich dzieci. Cieszą się, że po wielu nieudanych próbach, zabieg in vitro się powiódł. Mimo sprzeciwu rodziców genetycznych, będą walczyć o dzieci.
Skąd pomysł na stworzenie strony www.oplodnosci.pl?
Sondaż wśród studentów francuskich przeprowadziło stowarzyszenie l'Amicale du Nid, które pomaga młodym ludziom wyjść z prostytucji. We Francji właśnie właśnie toczy się burzliwa debata na temat projektu ustawy, która przewiduje, że płacenie za usługi seksualne będzie w tym kraju przestępstwem. Forsowany przez rząd projekt zatwierdziło już Zgromadzenie Narodowe, ale odrzucił senat. Pomysł, aby osoby, które płacą za seks uznać za przestępców, ma na celu ochronę zagranicznych prostytutek, które często bywają zastraszane przez brutalne gangi. Jedną z propozycji jest, aby klient przyłapany na uprawianiu seksu za pieniądze płacił karę w wysokości 1500 euro.
Facet, określający się jako kobieta z penisem, latający w wyzywających kieckach po Warszawie i walące w mordę czy oblewający wodą każdego, kto ma odwagę nie określić go mianem kobiety – nie powinien być tematem normalnej publicystyki. Dziwadła zawsze zdarzały się na tym świecie, i można im było albo współczuć albo obwozić je w cyrku. Tym razem jednak sytuacja jest inna. Rafalala, tak jak wielu innych biedaków z zaburzeniami tożsamości (a może tylko chcących zrobić karierę na fakcie, że przebiorą się w babskie ciuszki), jest bowiem wykorzystywany do wiekiego projektu niszczenia rodziny i małżeństwa.
Ministerialny projekt ustawy „o leczeniu niepłodności” trafił właśnie do konsultacji społecznych. Do jego oceny zostały zaproszone organizacje feministyczne, zaś zupełnie pominięto organizacje pro-life czy stowarzyszenia działające na rzecz rodzin.
Zacznę od kilku uwag uściślających: nie twierdzę, że rodzice dzieci z in vitro ich nie kochają, ani że mają do nich stosunek przedmiotowy, ale jednocześnie nie mogę nie wskazać na to, że sama te technika, wraz z zawartymi w niej możliwościami, prowadzi do tego, że zaczyna się traktować dziecko jak przedmiot czy produkt. A najlepiej dowodzą tego autentyczne historie, które warto przypominać. Jedna z nich rozegrała się na naszych oczach w Polsce, a druga w Australii.
1 sierpnia, a także wydarzenia poza naszymi wschodnimi granicami są nieodmiennie okazją do stawiania pytań o to, czy te pokolenia ruszyłyby to walki, tak jak nasi poprzednicy. Czy „Polactwo”, by posłużyć się określeniem Rafała Ziemkiewicza, a także leminżeria jest jeszcze w stanie, tak jak nasi Rodacy stanąć do walki o wartości, czy potrafi oddać życie, a przynajmniej wygodę, samozadowolenie i spokój za jakieś wyższe wartości? Czy też – w każdym z przypadków konieczności poświęcenia czegokolwiek – spieprzaliby jak szczury z tonącego okrętu? A może trzeba potraktować rzecz jeszcze szerzej i zadać pytanie, czy my jesteśmy zdolni do takiego działania? Czy wychowanie, pop-kultura, dominujący dyskurs publiczny nie przekształcił nas w bezjajeczne leszcze, które są w stanie jedynie uciekać, a nie walczyć?
Nie ma we mnie, i mam wrażenie, że wciąż jednak nie ma w większości rodziców zgody na uznanie, że życie naszego dziecka jest szkodą, za którą trzeba zapłacić. I to niezależnie od tego, jaki jest stan zdrowia tego dziecka, jakie są jego rokowania, ile może ono przeżyć. Wielu rodziców zapłaciłoby nie tylko milion, ale o wiele więcej, byle tylko móc spędzić choć jeden dzień ze swoim dzieckiem, żeby towarzyszyć mu w umieraniu, żeby móc je przytulić. Ale są też tacy, którzy chcą miliona za to, że mogli ze swoim dzieckiem przez kilka dni, i że mogli je pożegnać.
Co bywa dla kobiety większą traumą – urodzenie dziecka z ciężkimi wadami rozwojowymi, które w niedługim czasie na pewno umrze, czy abortowanie go?
