Kategoria
Podkategoria: Kościół
Dzień św. Łukasza był również dniem wszystkich ubogich, wyrzuconych poza nawias społeczeństwa ludzi, a także dniem niewiernych co wiąże się z faktem, iż św. Łukasz Ewangelista, zanim przystał do św.Pawła, był poganinem. W średniowieczu, w tym dniu odprawiano msze, na których zbierali się tłumnie żebracy i biedota. W tym dniu przychylnym okiem patrzono na niewiernych, modlono się za ich dusze, nie można było ich piętnować oraz skazywać.
- Trzeba zdać sobie sprawę, że to nie jest żadna nowa propozycja. Ten pomysł pojawiał się już wielokrotnie i nie wzbudzał szczególnych kontrowersji. O takim sposobie finansowania Kościoła mówiło się od momentu zawarcia konkordatu, a nawet wcześniej. Przy dobrej woli obu stron ten system można wprowadzić dość szybko - mówi bp Tadeusz Pieronek.
Najważniejszym momentem naszego życia na ziemi jest chwila śmierci. Dokonuje się wtedy sąd, w którym raz na zawsze decyduje się wieczność człowieka, jego zbawienie albo potępienie. Kochający Bóg przekazuje nam tę prawdę mówiąc: postanowione ludziom raz umrzeć, a potem sąd (Hbr 9, 27).
Pomysł, by zlikwidować Fundusz Kościelny i zastąpić go odpisem podatkowym na Kościół miał być sprawną ucieczką do przodu przed powracającymi zarzutami – nota bene nieprawdziwymi – o to, że Kościół wyciąga pieniądze od państwa. Odpis dotyczyłby przecież tylko ludzi, którzy chcieliby go odprowadzić, i byłby istotnym sprawdzianem tego, dla ilu Polaków relacja z Kościołem jest rzeczywiście ważna. Już teraz widać jednak, że pomysł ten się nie udał. Zamiast ucieszyć się ze zmiany stanowiska Kościoła antyklerykałowie zaczęli wyliczać, ile to pieniędzy więcej „straciłoby państwo” z tego odpisu w porównaniu do Funduszu Kościelnego.
W rozmowie z KAI ks. prof. Longchamps de Berier zaznaczył, że krzyż nie przestaje być znakiem religijnym, ale „w tym konkretnym kontekście jest jednym z bardzo istotnych elementów, które definiują polskość”. Podkreślił, że polskość jest definiowana przez chrześcijaństwo i krzyż. - To nie jest tylko kwestia historii, a więc początków polskiej państwowości związanej z 966 rokiem, w którą chrześcijaństwo jest wpisane, ale to także kwestia tradycji - powiedział.
- Dziś okazuje się, że ktoś znów podnosi rękę na krzyż aby go usunąć. Choć sytuacja polityczna wiele się zmieniła od lat 80., to religijnie krzyż zawsze był i będzie znakiem sprzeciwu. Kto broni krzyża nie jest słaby, nie jest sam. Bóg jest z nim.
Vatican Insider donosi, że sygnał o możliwym cudzie trafił na biurko prefekta kongregacji kardynała Angelo Amato.
Rzymski spokój zakłóciły bojówki anarchistów, którzy nie cofnęli się przed atakiem kościół, gdzie zniszczono figurę Matki Boskiej i krucyfiks. Ubolewanie z tego powodu wyraził rzecznik prasowy Stolicy Apostolskiej ksiądz Federico Lombardi. Jego zdaniem, obrażono w ten sposób poważnie uczucia wiernych. "Czyn ten - dodał włoski jezuita - był jednym z licznych tego dnia przejawów niczym nieuzasadnionej przemocy".
- Termin liczenia ustala się tradycyjnie na środek bądź koniec października, tak, by wypadło w zwyczajną niedzielę - mówi w rozmowie z KAI ks. Wojciech Sadłoń z pallotyńskiego Instytutu Statystyki Kościoła Katolickiego. Liczy się liczbę osób uczestniczących w Mszy św. oraz liczbę przystępujących do Komunii św. Ankiety proboszczowie przesyłają do Instytutu Statystyki Kościoła Katolickiego. - Sposób liczenia wybierają proboszczowie, zazwyczaj liczą ministranci bądź osoby zaangażowane w życie parafii - dodaje ks. Sadłoń. Opracowane wyniki Instytut przedstawia publicznie wiosną, tym razem prawdopodobnie na przełomie maja i czerwca 2012 roku.
Zarzuty jakie w piątek usłyszał biskup w kodeksie karnym określane są jako występek i zagrożone są karą wiezienia do jednego roku i grzywną tysiąca dolarów.
Laicyzacja niewątpliwie w Polsce następuje. Młodzież – w znacznym stopniu – została utracona. Ale jednocześnie, i o tym też zapominać nie należy, jesteśmy religijnym wyjątkiem w Europie. Spotkania ewangelizacyjne przyciągają tysiące młodych ludzi, pielgrzymki też nie świecą pustkami, a w ruchach i wspólnotach jest dobrze ponad milion Polaków. I właśnie to są owoce tamtego niesamowitego pontyfikatu. On wciąż w nas żyje, wciąż wydaje – często w sposób niedostrzegalny dla innych – owoce. I wierzę, zapewne jak wszystkie dzieci i wnuki tego pontyfikatu, że tak będzie nadal, że nie damy sobie odebrać tego, co przyniósł nam Jan Paweł II, że spróbujemy jeszcze zbudować Polskę, o jakiej On marzył. I wystarczy nam siły, by odważnie głosić Ewangelię, której On był posłańcem.
Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski odnosząc się do ostatnich wyborów parlamentarnych zaapelował żebyśmy: „próbowali przedstawiać tę rzeczywistość polityczną jako piękną i ważną. Żebyśmy nie obrzydzali sobie tej odpowiedzialności publicznej, bo widzimy, że przykłady, które idą z trybun poselskich, nie zawsze są budujące. To jest rykoszet, który wróci i musi wrócić zaniżeniem kultury i zaniżeniem poczucia odpowiedzialności za to, co jest w naszych rękach. Myślę, że to główna refleksja i obawa" - podkreślił metropolita przemyski.
Zacząć trzeba od jasnego zdefiniowania tego, co w przesłaniu adwersarzy jest rzeczywiście godne uwagi. Mikołaj Bierdiajew pisząc o komunizmie wskazywał, że jest on w istocie herezją chrześcijaństwa, która zwraca w przesadny i jednostronny sposób uwagę na realne problemy i szuka na nie odpowiedzi w zabsolutyzowanych zasadach Ewangelii. I w jakimś stopniu podobnie jest z każdym, zachodnim ruchem politycznym, a zatem także – z wulgarnym nowolewicowym palikotyzmem. U jego podstaw leżą realne problemy. I trzeba je tylko wskazać.
W ramach Episkopatu Polski bp Polak jest członkiem Komisji Charytatywnej i Komisji Duchowieństwa KEP oraz członkiem Rady ds. Duszpasterstwa Młodzieży. Przewodniczył pracom nad wprowadzeniem okresu propedeutycznego w wyższych seminariach duchownych w Polsce.
- Bóg jest najlepszym gentlemanem, a w Biblii są opisane dobre maniery - tłumaczy ekspert i wskazuje zasady bon tonu obowiązujące w kościele oraz w relacjach ksiądz - parafianie. Podkreśla, że msza święta ma rangę wyższą niż wizyta towarzyska. - Ubieramy się więc uroczyście. Kobiety i dziewczynki zasłaniają dekolt, plecy, pupę, gołe nogi. Ich buty zakrywają palce i pięty, biżuteria jest bardzo skromna, tylko lekki makijaż. Dlatego, że kobieta ma nie rozpraszać mężczyzn, w tym księży, w kontakcie z Panem Bogiem. Panowie ustępują miejsca kobietom, starszym. Wkładają garnitur z białą koszulą, krawat, półbuty. To samo chłopcy - wyjaśnia Krajski.
