Kategoria
Podkategoria: Kościół
Z tego przepisu skorzystał hiszpański franciszkanin, celebrując Mszę świętą w Wielki Czwartek. Jako, że Msza była dla dzieci i młodzieży, to poszanowania dla Eucharystii już okazywać jego zdaniem nie było trzeba.
Ks. Wojciech Lemański pojawił się dziś nieoczekiwanie na pogrzebowej Mszy świętej Władysława Bartoszewskiego. Jego obecność przy ołtarzu była niemałym zaskoczeniem, jako, że ks. Lemański został przecież suspendowany.
Zacznijmy od ustalenia faktów. Ks. Lemański mógł odprawić mszę świętą, bowiem rekurs, który złożył uchylił wykonanie kary. Z faktu jednak, że coś zrobić można nie wynika, że zrobić to należy. I z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w tym przypadku. Publicznego odprawienia mszy świętej pogrzebowej, i to gdy wiadomo, że będzie ona transmitowana lub omawiana przez wszystkie telewizje trudno nie uznać za prowokację. Ks. Lemański musiał wiedzieć, że to właśnie jego obecność w katedrze będzie szeroko komentowana i przesłoni (i tak się w wielu miejscach stało) pogrzeb i samego zmarłego. A jednak zrobił to. Zagrał pamięcią Władysława Bartoszewskiego, jego pogrzebem i mszą świętą. Zrobił sobie lans na rzeczach świętych.
Ojciec Święty Franciszek spotkał się z gwardzistami szwajcarskimi i ich rodzinami. W środę 32 nowych żołnierzy złoży przysięgę. Ceremonia odbywa się zawsze 6 maja, ku czci 147 gwardzistów, którzy zginęli w 1527 roku broniąc papieża Klemensa VII.
W uroczystość Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski wieczornej Mszy świętej przewodniczył abp Wacław Depo. W swoim przemówieniu podkreślił, że dzieje Polski są nieodłączne od tajemnicy Krzyża, a wszystkie próby podważenia tego związku kończyły się zawsze klęską.
Panie, w ciszy budzącego się dnia przychodzę prosić Cię o pokój, mądrość i moc. Chcę dzisiaj spoglądać na świat oczyma pełnymi miłości. Pragnę być cierpliwą, wyrozumiałą, łagodną i roztropną. Nie ulegając sugestii pozorów, chcę widzieć Twe dzieci, a moich braci, tak jak Ty je widzisz. Chcę w każdym człowieku dostrzec tylko dobro.
Dzieci, nie miłujmy słowem i językiem, ale czynem i prawdą. Po tym poznamy, że jesteśmy z prawdy, i uspokoimy przed Nim nasze serce. Bo jeśli nasze serce oskarża nas, to przecież Bóg jest większy od naszego serca i zna wszystko. Umiłowani, jeśli serce nas nie oskarża, mamy ufność wobec Boga, i o co prosić będziemy, otrzymamy od Niego, ponieważ zachowujemy Jego przykazania i czynimy to, co się Jemu podoba. Przykazanie Jego zaś jest takie, abyśmy wierzyli w imię Jezusa Chrystusa, Jego Syna, i miłowali się wzajemnie tak, jak nam nakazał. Kto wypełnia Jego przykazania, trwa w Bogu, a Bóg w nim; a to, że trwa On w nas, poznajemy po Duchu, którego nam dał. (Z 3. rozdz. 1 Listu św. Jana Apostoła)
Bobryk N. lat już żonaty, zuchwały apostoł szatana przybył do młyna do wsi Borowikowszczyzna, gdzie też wielu, innych było obecnych. Tam zaczął rozwijać swój bluźnierczy dowcip przeciwko Panu Bogu i Matce Najświętszej i mówił, ze niema Boga i. człowiek nie ma duszy. Jeden z gromady, Stanisław Markiewicz udowadniał mu, że Bóg jest, był i będzie. Zaczęli dysputuwać. Wreszcie ów bluźnierca powiada: "Pokaż mi jaki to ten twój Bóg. Czy On ma buty; dajcie mi Co, a ja mu zdejmę buty i nałożę łapcie". -
Co do mnie to przyznaję, że było to dla mnie wielką radością móc włączyć w służbę przenajświętszej Eucharystii wszystko to, co mogłem znaleźć najdroższego i najcenniejszego. Jeżeli zgodnie z nakazem Boga, wyrażonym przez usta proroków, posługiwano się złotymi kielichami, naczyniami i czaszami, aby zbierać krew kozłów, cielców i czerwonej krowy, składanej w ofierze przebłagalnej – to o ileż bardziej do krwi Jezusa Chrystusa powinniśmy, w służbie stałej i pełnej nabożeństwa, używać złotych naczyń, klejnotów i wszystkiego tego, co pośród stworzeń najcenniejsze.
"Ja, modernista, wierzę w Boga, który jest ojcem wszystkich ludzi, i w Jezusa, nie Chrystusa, lecz rabbiego z Nazaretu. Wierzę w człowieka, który – z natury dobry – dążyć winien wiecznie do doskonałości. Wierzę, że grzech jest jedynie czymś względnym, a zatem przebaczenie grzechów jest tylko wynalazkiem ludzkim. Wierzę w nadzieję lepszego życia i w szczęśliwość wszystkich dusz bez sądu".
W ramach przygotowań do drugiego synodu biskupów o rodzinie kard. Gerhard Müller po raz kolejny przypomina, że rozwiązanie które zaproponował kard. Kasper dla rozwodników żyjących w nowym związku jest nie do przyjęcia. W wywiadzie dla tygodnika La Vie prefekt Kongregacji Nauki Wiary zaznaczył, że wszyscy są zgodni, co do tego, że trzeba pomóc wiernym, którzy żyją w takiej nieuporządkowanej sytuacji. Trzeba jednak pamiętać, że nauczanie Kościoła nie jest jakąś teorią, lecz opiera się na wierności Słowu Bożemu. Małżeństwo dwojga ochrzczonych jest sakramentem, rzeczywistością obiektywną. Kościół nie może zmieniać sakramentalności małżeństwa: ślubuje się w nim wierność aż do śmierci – podkreśla kard. Müller.
W przeżywanym Roku Życia Konsekrowanego święto jest okazją do szczególnego zawierzenia Maryi wszystkich osób poświęconych na wyłączną służbę Bogu.
Módlmy za naszą Ojczyznę, by była wierna Bogu i ludziom oraz za Żołnierzy Wyklętych, którzy są dla nas wzorem w walce ze złem!
Co mówi Pismo św. na temat piekła? "Bóg pragnie by wszyscy ludzie zostali zbawieni i doszli do poznania prawdy" (1 Tym 2, 4). "Nie chce bowiem niektórych zgubić, ale wszystkich doprowadzić do nawrócenia" (2 P 3, 9). Teksty te wyraźnie mówią, że Bóg kocha i pragnie zbawić wszystkich ludzi. Każdy człowiek otrzymuje szansę zbawienia. Nie ma więc ludzi przeznaczonych na potępienie. Nie można jednak zapominać, że oprócz Bożej woli zbawienia wszystkich ludzi istnieje wolna ludzka wola, która może nie przyjąć, może odrzucić zbawczą miłość Boga. Sam Pan Jezus wielokrotnie mówił, że odrzucenia Boga przez człowieka prowadzi do wiecznego potępienia, a więc bezbożnicy będą definitywnie wyłączeni z życia wiecznego i odzieleni od Chrystusa: "Idźcie precz ode Mnie, przeklęci w ogień wieczny, przygotowany diabłu i jego aniołom" (Mt 25, 41). Wszyscy nieposłuszni woli Bożej usłyszą: "Odejdźcie ode Mnie wy, którzy dopuszczacie się nieprawości" (Mt 7, 23). "Kto wierzy w Syna ma życie wieczne, kto zaś nie
