Tag
Wszystkie artykuły powiązane z tagiem dialog.
W katolickiej parafii św. Jadwigi w niemieckim Speyer (Nadrenia-Palatynat) zorganizowano festyn, w którym udział wzięła także turecko-muzułmańska wspólnota miasta. Inicjatywa była w parafialnej gazecie „Pielgrzym” określana jako „bezprzykładna akcja międzyreligijnej współpracy” i całkowite novum. Częścią festynu było Nabożeństwo.
Na tytułowe pytanie stara się odpowiedzieć abp Marek Jędradszewski w ramach comiesięcznych spotkań z wiernymi pt. "Dialogi w katedrze". Metropolita łódzki odpowiada na pytania, które przesyłają ludzie drogą internetową, jak również te które padają podczas spotkania.
Wicemarszałek Sejmu Wanda Nowicka zażądała zdjęcia chusty, gdyż jej zdaniem, miejsce takich symboli jest w związkowej centrali. „Nie mam awersji do związków, ale bardzo proszę o usunięcie ponieważ nie jest to stosowne, aby na tej sali ten symbol wisiał” - powiedziała.
Tak o liście Papieża mówi kard. Gianfranco Ravasi. Wspomniane spotkania dialogu z niewierzącymi organizuje właśnie kierowana przez niego Papieska Rada Kultury.
W liście, który „La Repubblica” opublikowała w środę, papież Franciszek odniósł się do pytań zadanych przez Eugenio Scalfariego. Założyciel gazety pisał w lipcu o encyklice „Lumen fidei”. Franciszek zapewnił, że prawda – także dla człowieka niewierzącego – jest „absolutna” i dodał: „My jej nie posiadamy”.
Ks. Pawlikowskiemu nie podoba się książka redaktora naczelnego „Do Rzeczy” „Kto zabił Jezusa?”. Uznaje on ją za niezgodną z najnowszymi odkryciami biblistów, których przykładem ma być opinia wyrażona przez Raymonda Browna, który miał powiedzieć, że gdyby św. Paweł miał syna, to kazałby go obrzezać... Cóż to akurat jest dość oczywiste, ale warto też zwrócić uwagę na taki drobiazg, jak fakt, że rolą nauki nie jest rozważanie, co by było gdyby było... A nic nam nie wiadomo o tym, by św. Paweł syna miał.
Wczoraj był u nas mój, jeszcze z licealnej ławki, przyjaciel. Razem chodziliśmy na pielgrzymki, służyliśmy do mszy świętej, dyskutowaliśmy godzinami i szukaliśmy prawdy. W czasach licealnych spędzaliśmy wiele godzin w tygodniu. Na studiach, choć studiowaliśmy zupełnie co innego, też. On był świadkiem na moim ślubie i jest chrzestnym najstarszej córki. Moja żona była świadkową na ich ślubie...
Rządowi udało się przymusić władze kościelne do wstępnej zgody na likwidację Funduszu Kościelnego i zamianę tej formy (tak przecież ułomnej) rekompensaty za mienie zabrane Kościołowi polskiemu po II Wojnie Światowej przez komunistów, na odpis 0,5 % od podatku PIT. Wcześniej już kilkakrotnie podnosiłam, że zasada finansowania Kościoła przez procentowy odpis od podatku łamie Konstytucję, a zwłaszcza art. 53 ust. 7, który mówi, że nikt nie może być zobowiązany przez organy władzy publicznej do ujawnienia swego światopoglądu, przekonań religijnych i wyznania. Co więcej, łamie również art. 51 Konstytucji, który mówi, że nikt nie może być zobowiązany inaczej niż na podstawie ustawy do ujawniania informacji dotyczącej jego osoby, przez co należy również rozumieć, jaki kościół popiera. Ustawa taka musiałaby być zgodna z wymogami art. 31 ust. 3 Konstytucji, który pozwala na ograniczanie praw i wolności obywatelskich tylko, gdyby chodziło o ochronę bezpieczeństwa Państwa, życia i zdrowia obywate
Kult maryjny można zaobserwować zarówno w pobożności Sunnitów jak i Szyitów.
Słowo napisane i wypowiedziane
Dodała, że szuka „rozmowy z Bogiem, aby zapytać czy to, co sobie obmyśliła, jest słuszne”. Zaznaczyła jednak, że z wiary nie da się wyprowadzić żadnych konkretnych decyzji politycznych w takich sprawach jak prawo azylu, ochrona życia czy bioetyka.
Ojciec Święty postanowił bowiem, że członkami ordynariatu będą mogli się stać również katolicy, którzy nie dopełnili drogi inicjacji chrześcijańskiej, a powrócili do wiary i udziału w życiu Kościoła dzięki ewangelizacyjnej działalności ordynariatu. Jednocześnie nota Kongregacji Nauki Wiary przypomina, że członkiem ordynariatu można się stać poprzez obiektywne przyjęcie któregoś z sakramentów inicjacji (chrztu, Eucharystii czy bierzmowania), a nie ze względów subiektywnych czy pod wpływem osobistych preferencji.
„W naszym świecie, głodnym i spragnionym prawdy, miłości, nadziei, pokoju i jedności, ważne jest dla samego naszego świadectwa móc wreszcie obwieszczać jednym głosem radosną nowinę Ewangelii i sprawować razem Boskie Tajemnice nowego życia w Chrystusie! Dobrze wiemy, że jedność jest przede wszystkim darem Bożym, o który musimy stale się modlić, ale do nas wszystkich należy zadanie przygotowywania warunków, uprawiania gleby serca, by ta nadzwyczajna łaska została przyjęta” – powiedział Franciszek. Ojciec Święty nawiązał do owocnych prac Międzynarodowej Komisji mieszanej dialogu teologicznego. Ze strony prawosławnej kieruje nimi właśnie metropolita Ioannis, stojący na czele obecnej delegacji. Komisja zajmuje się teraz sprawami prymatu i synodalności w Kościele. „Znamienne jest, że dziś można wspólnie rozważać te tematy w prawdzie i miłości, wychodząc od tego, co nas łączy, ale nie ukrywając tego, co nas jeszcze dzieli. Nie chodzi o ćwiczenie czysto teoretyczne, ale o dogłębne poznanie obo
Kard. Tauran: Było to już dziewiętnaste spotkanie tego rodzaju. Ma ono więc długą tradycję. Tym razem zajmowaliśmy się tematem: „Wierzący w obliczu materializmu i sekularyzacji”. Szukaliśmy wspólnego stanowiska w podejściu do tego tematu. Podkreśliliśmy, że życia religijnego nie można odseparować od życia zwyczajnego. Ponieważ wierzący jest też obywatelem, członkiem społeczeństwa. W zwyczajnym życiu istnieje komplementarność aspektów duchowych i materialnych. I właśnie obowiązkiem nas wierzących jest pogodzenie tych dwóch wymiarów. Wyraziliśmy też ubolewanie, że współczesne społeczeństwo, zwłaszcza młode pokolenia, zatraciły swe duchowe korzenie. Trzeba więc się starać, by ludzkość odzyskała życie wewnętrzne. W ubiegłą środę przyjął nas Papież i zachęcił nas, byśmy kontynuowali naszą współpracę. W obecności Franciszka dokonała się też wymiana opinii na temat sytuacji w Syrii. Doszliśmy do zgody, że przemoc narusza świętość ludzkiego życia. I podkreśliliśmy, że instytucje naszych religi
Franciszek zaznaczył, że w tych miesiącach pontyfikatu spotykał się już z osobistościami żydowskimi. Mając dziś jednak po raz pierwszy okazję rozmawiać z oficjalną grupą przedstawicieli organizacji i wspólnot żydowskich, czuł się zobowiązany, by przypomnieć to, co Sobór Watykański II w deklaracji Nostra aetate (n. 4) stwierdził uroczyście na temat więzi łączącej Kościół z narodem, który został nieodwołalnie wybrany przez Boga.„Ze względu na nasze wspólne korzenie chrześcijanin nie może być antysemitą!” – podkreślił Papież. Zwrócił uwagę, że zasady wspomnianej deklaracji soborowej przyczyniły się w ostatnich dziesięcioleciach do naszej większej znajomości i wzajemnego zrozumienia. Przypomniał wkład, jaki jego poprzednicy na Stolicy Piotrowej wnieśli tu swymi znaczącymi gestami i serią dokumentów pogłębiających refleksję teologiczną o relacjach chrześcijańsko-żydowskich.„Stanowi to jednak tylko najbardziej widoczną część wielkiego ruchu, który powstał na szczeblu lokalnym w różnych miejs
