Tag
Wszystkie artykuły powiązane z tagiem chrystus.
Niektórzy zapewne złapią się za głowę widząc rapującego księdza i śpiewającego to gangsterskiej muzy słowa o Jezusie, Zamartwychwstaniu. I dobrze. Niech się zastanawiają w jakich nam przyszło żyć czasach. Bo czasy się zmieniły i do człowieka trzeba dobiec, czasami totalnie inną drogą. I to właśnie robi ksiądz Kuba. Rapuje i sieje Słowo Boże. Wystarczy jedna ludzka dusza, nawrócona dzięki tej muzyce i w Raju święto !
Konstantyn Wielki to człowiek, którego śmiało można postawić obok św. Pawła w roli jednego z najważniejszych fundatorów chrześcijaństwa. Przyglądając się wielkeij przemianie kulturowej i duchowej jaka nastąpiła na początku IV wieku, widać wyraźnie jak Bóg potrafi się posłużyć jednym człowiekiem, by upowszechnić wiarę katolicką w całym Imperium Romanum, co było jednoznaczne z chrystianizacją całego kontynentu. Mimo tak znaczących, zmian jakich dokonał Konstatyn władca ten do dzisiaj pozostaje postacią nie zrozumianą; często błędnie oskarżany o ariańską herezję lub tylko instrumentalne podejście do wiary, wymaga rehabilitacji, która przywróci mu w powszechnej opinii należne, szacowne miejsce.
W swoim pierwszym przesłaniu na ten dzień, który Kościół katolicki obchodzić już będzie po raz setny z kolei, Ojciec Święty nawiązuje do nauczania swych poprzedników na Stolicy Piotrowej. Podejmuje stwierdzenie Benedykta XVI, że rosnące zjawisko przemieszczania się ludności jawi się obecnie jako „znak czasów”. „Z chrześcijańskiego punktu widzenia również w zjawiskach migracyjnych występuje napięcie między pięknem stworzenia, naznaczonego przez łaskę i odkupienie, a tajemnicą grzechu – pisze Franciszek. – Z solidarnością i gościnnością, gestami braterstwa i zrozumienia kontrastują odrzucenie, dyskryminacja, handel połączony z wyzyskiem, bólem i śmiercią. Niepokój budzą przede wszystkim sytuacje, w których migracja jest nie tylko przymusowa, ale wręcz urzeczywistniana poprzez różne formy handlu ludźmi i ich zniewalania”. Jednak migranci i uchodźcy z ufnością i nadzieją pragną lepszej przyszłości dla siebie i bliskich. „Co oznacza tworzenie «lepszego świata»?” – pyta Papież. Wyjaśnia, że
Przed nawróceniem moje życie było jednym wielkim uzależnieniem. Wszystko zaczęło się w wieku 17 lat, gdy zacząłem pić z kolegami, a potem palić „trawkę”. W moim domu był ciągły pęd do pieniędzy i moja relacja z rodzicami była sztywna, brakowało mi miłości. Poszedłem do liceum sportowego, gdyż byłem dobrze wysortowany, ale gdy zaczęła się „przygoda” z marihuaną to wszystko poszło w odstawkę.
Papież nawiązał do Jezusowej uwagi o drzazdze w oku brata i belce we własnym oku. Zwrócił przy tym uwagę, że słowa te padają zaraz po zachęcie do pokory. „Ci, którzy żyją z osądzania bliźnich, z mówienia źle o drugich, są obłudnikami, bo nie mają siły ani odwagi, by dostrzec własne niedoskonałości – mówił Ojciec Święty. – Pan wyraża się tu zwięźle. Dopowie potem, że ten, kto w swoim sercu żywi choć trochę nienawiści wobec brata, ten jest zabójcą... Także Apostoł Jan w swoim Pierwszym Liście powie to jasno: kto nienawidzi swego brata, kroczy w ciemnościach; kto sądzi brata, kroczy w ciemnościach. Chrześcijanin zabójca... To nie ja mówię, tylko Pan. I tu nie ma miejsca na subtelności. Jeśli mówisz źle o bracie, zabijasz go. I my, za każdym razem gdy to czynimy, naśladujemy czyn Kaina, pierwszego zabójcy w dziejach”. Jak zaznaczył Franciszek, w czasach, gdy tyle mówi się o wojnach i potrzebie pokoju, należy zacząć od własnego nawrócenia w tej dziedzinie. Nie ma bowiem niewinnych ploteczek
Mówił o tym Papież Franciszek podczas porannej Mszy w kaplicy Domu św. Marty. W homilii, nawiązując do ewangelicznej dyskusji o łuskaniu kłosów w szabat, zwrócił uwagę na specyficzną mentalność adwersarzy Jezusa, którzy mnożą nakazy i zakazy, jednak bez zastanowienia się nad ich sensem. Ta faryzejska logika grozi także chrześcijanom. Jedni z nich czują przymus czynienia jakichś pobożnych rytuałów, ale oderwanych od kontekstu wiary. Drudzy poszukują rzeczy nadzwyczajnych, np. prywatnych objawień czy innych spektakularnych znaków nadprzyrodzoności. W obu przypadkach mamy do czynienia z „chrześcijanami bez Chrystusa” – stwierdził Papież zaznaczając, że prawdziwe Objawienie zakończyło się wraz z Nowym Testamentem. „Jak jest zatem reguła, by być z Chrystusem, a nie stać się chrześcijanami bez Chrystusa? Jaki znak wyróżnia daną osobę, że jest chrześcijaninem z Chrystusem? Reguła jest prosta: ważne jest tylko to, co prowadzi do Jezusa oraz to, co od Niego pochodzi – mówił Papież. – Jezus jest
Natasza St.Pier nie jest pierwszą piosenkarką, która zachwyciła się Teresą z Lisieux. Żyjąca na początku XX wieku Edith Piaf, która został cudownie uleczona za jej wstawiennictwem ze ślepoty, woziła na swoje koncerty relikwie świętej, często powtarzając: „Tereso, ja dla Ciebie śpiewam!”. Jaka była ta święta, która tak łatwo podbija serca światowych sław?
Ojciec Święty nawiązał do dzisiejszych czytań mszalnych. Pierwsze, z Apokalipsy, mówi o walce niewiasty ze smokiem. Przedstawia ona zmaganie się Kościoła z odwiecznym nieprzyjacielem Boga, którym jest Zły. W tej walce, której muszą stawiać czoło wszyscy uczniowie Jezusa, Maryja nie zostawia nas samych.„Matka Chrystusa i Kościoła jest z nami zawsze, zawsze idzie z nami – mówił Papież. – Maryja weszła już raz na zawsze do chwały nieba, ale to nie znaczy, że jest od nas daleko, że jest od nas oddzielona. Wręcz przeciwnie: Maryja nam towarzyszy, walczy wraz z nami, wspiera chrześcijan w walce z siłami zła. Modlitwa z Maryją, zwłaszcza różaniec... Ale słuchajcie: modlicie się codziennie na różańcu? Na pewno? Otóż modlitwa z Maryją, zwłaszcza różaniec, ma także ten wymiar «zmagania», to znaczy walki. Modlitwa, która wspiera w walce ze Złym i jego wspólnikami. Także różaniec wspiera nas w walce”.Drugie czytanie, z 1 Listu św. Pawła do Koryntian, mówi nam dziś o zmartwychwstaniu Chrystusa, w k
Br. Marcin Radomski odnosi się do ostatniego wpisu papieża Franciszka na Twitterze. „Nie można oddzielać Chrystusa i Kościoła. Łaska Chrztu świętego pozwala nam z radością iść za Chrystusem w Kościele i z nim” - przypomniał Ojciec Święty.
„Chciałbym pozdrowić muzułmanów na całym świecie, naszych braci, którzy niedawno świętowali zakończenie ramadanu, miesiąca postu, modlitwy i jałmużny. Jak napisałem w przesłaniu z tej okazji, życzę, aby chrześcijanie i muzułmanie angażowali się na rzecz wzajemnego poszanowania, zwłaszcza poprzez edukację nowych pokoleń”. Papież zwrócił też uwagę na licznie obecne na Placu św. Piotra grupy młodzieży. Przypomniał im hasło ostatniego światowego spotkania młodych w Rio de Janeiro, które jest zarazem apostolskim poleceniem: „Idźcie i nauczajcie wszystkie narody”. Wymowny jest też dzisiejszy papieski tweet. „Nie można oddzielać Chrystusa i Kościoła. Łaska Chrztu świętego pozwala nam z radością iść za Chrystusem w Kościele i z nim” – napisał na swoim profilu Franciszek.
"Nie można oddzielać Chrystusa i Kościoła. Łaska Chrztu świętego pozwala nam z radością iść za Chrystusem w Kościele i z nim".
Sama statua została już odlana z brązu w Sankt Petersburgu i ma 33 metry wysokości – 1 metr na każdy rok życia Chrystusa. Tsereteli chce umieścić ją na gigantycznej, 50-metrowej podstawie; dzięki temu stauta pokona dotychczasową rekordzistkę z Lisbony, o wysokości 75 metrów.
Także wewnątrz katedr były jakby drogi pielgrzymie, pomagające w kontemplacji relikwii i otoczonych kultem wizerunków. We wnętrzu katedry poruszano się wzdłuż głównej nawy, a następnie okrążano presbiterium, w którego krypcie znajdowały się najważniejsze relikwie. Kościół zbudowany był na planie krzyża, odwzorowując swoim kształtem ciało Chrystusa. W niektórych katedrach, nawet oś presbiterium nieco jest przekrzywiona, względem oso głównej nawy na wzór głowy Chrystusa, która opadła na prawe ramię. Transept katedry, na jej planie symbolizuje ręce Chrystusa, rozpostarte na krzyżu. Katedra przypomina Chrystusa, Kościół jest Chrystusem, a pielgrzymi są Kościołem i poruszają się wewnątrz Kościoła. Sensem pielgrzymowania jest Niebiańska Jerozolima, symbolizowana przez katedrę.
– «Smok», zło istnieje w naszej historii, ale nie on jest najsilniejszy. Najsilniejszy jest Bóg i Bóg jest naszą nadzieją! To prawda, że dziś wszyscy po trosze, także nasza młodzież, ulegają fascynacji wieloma bożkami, które zajmują miejsce Boga i wydają się dawać nadzieję: pieniądze, władza, sukces, przyjemność. Często poczucie samotności i pustki szerzy się w sercach wielu ludzi i prowadzi do poszukiwania kompensacji, owych przemijających bożków. Drodzy bracia i siostry, bądźmy światłami nadziei! Patrzmy pozytywnie na rzeczywistość. Umacniajmy wielkoduszność, znamienną dla ludzi młodych, prowadźmy ich, by stawali się budowniczymi lepszego świata: oni są potężną siłą dla Kościoła i społeczeństwa. Nie potrzebują tylko rzeczy, ale przede wszystkim potrzebują tego, aby im zaproponowano te wartości niematerialne, które są duchowym sercem narodu, pamięcią narodu. Możemy je niemal odczytać w tym sanktuarium, które należy do pamięci Brazylii: duchowość, wielkoduszność, solidarność, wytrwałoś
Bł. Dorota Schwartze z Mątowów Wielkich -1347-1394 urodziła się w rodzinie holenderskich kolonistów sprowadzonych przez Krzyżaków na teren obecnie polskich Żuław Malborskich. Wyrastała w warunkach, które ukształtowały jej stosunek do religii w sposób bardzo radykalny, nawet jak na średniowiecze. Dorota już w wieku dziecięcym otrzymała dar tzw. ukrytych stygmatów, czyli odczuwała, szczególnie w piątki i święta pasyjne, ból w miejscach zranienia ciała Chrystusowego podczas Ukrzyżowania. Już w dzieciństwie zaczęła mieć wizje, mówił do niej Chrystus, udzielając różnych rad i poleceń.
