Kategoria
Sekcja: Lifestyle i obyczaje
Donald Tusk już nawet nie udaje, że interesuje go polityka prorodzinna czy demograficzna. Nie ukrywa też w sumie, że rodziców dzieci ma w głębokim poważaniu i jest głęboko przekonany, że każdy kto ma dzieci jest sam sobie winien i powinien za to słono zapłacić, tak żeby przypadkiem nie przyszło mu do głowy, że może mieć więcej niż jedno dziecko (a najlepiej w ogóle).
„Dla nas wszystko było tylko biznesem. Zło, krzyki rodziców i mężczyzn na kobiety, kierowcy, którzy przywozili kobiety na aborcję i wychodzili „zajarać”, żarty z kobiet, które przychodziły na zabieg z dziećmi etc. Później żarciki zaczynały się przeobrażać w makabrę” - pisze kobieta. “Pamiętam sprzątaczkę, która odeszła z pracy w klinice jak znalazła kawałek stopy dziecka w zlewie pokoju, gdzie czyszczono narzędzia po aborcji. My sobie z tego żartowaliśmy. Był to nasz najfajniejszy żart przez wiele dni" - dodaje Green.
W przedszkolu, do którego chodzi moje dziecko, odbyło się wczoraj zebranie - pisze Łukasz Warzecha - Pani dyrektor – zresztą bardzo energiczna, sprawna i doskonale prowadząca placówkę – stanęła przed trudnym zadaniem ogłoszenia rodzicom, jakie przyjemności zafundowała im na nowy rok szkolny znowelizowana ustawa o systemie oświaty oraz uchwała Rady Warszawy w sprawie opłat za przedszkola. Ciekawa i pouczająca była obserwacja reakcji rodziców: najpierw dezorientacja i niezrozumienie, potem rosnące niedowierzanie, na koniec narastająca irytacja na ewidentny absurd, połączony ze wzrostem obciążeń. I – jak można było się domyślić z niektórych komentarzy – całkowity brak zrozumienia, komu ten cyrk zawdzięczają. Czyli tradycyjna u większości obywateli niezdolność do dostrzegania związku pomiędzy tym, kto sprawuje władzę, a tym, co ich gniecie na dole za sprawą światłych decyzji tejże władzy.
„Pewnego dnia, niedługo po tym jak nauczyłem się jeździć, mama wezwała mnie do sypialni. Tata był wtedy w podróży służbowej. W jej głosie wyczuwałem napięcie. Natychmiast kazała się zawieść do szpitala, ale kiedy zapytałem, co się stało, odparła, że opowie mi w samochodzie. Kiedy ruszyliśmy, poprosiła, żebym jechał ostrożnie i omijał dziury. Potem wyjaśniła mi, że właśnie poroniła. Byłem zaskoczony. Nigdy nie spodziewałem się, że będę z nią rozmawiał na takie tematy. Nigdy też nie sądziłem, że zobaczę pozostałości zarodka - mama wiozła je ze sobą w słoiku. „To jest człowiek”, pomyślałem. „Młodszy brat lub siostra” - pisze George W. Bush w książce „Kluczowe decyzje”. Dyskusja na temat tego wzruszającego fragmentu wybuchła już kilkanaście miesięcy po premierze książki w USA.
Jego autorzy niezwykle sprawnie posługują się proaborcyjną nowomową. Pytanie o to, czy kobieta ma prawo, jeśli przyjdzie jej to do głowy, rozerwać swoje dziecko na strzępy, wyrażone jest w sposób następujący czy kobieta – jeśli tak zdecyduje – powinna mieć prawo do aborcji w pierwszych tygodniach ciąży?. Zamiast prostego pytania: „Czy twoim zdaniem niepełnosprawni powinni mieć prawo do życia”, CBOS pyta się, czy kobieta powinna mieć prawo do aborcji, gdy wiadomo, że dziecko urodzi się upośledzone... Przykładów takich drobnych słownych oszustw jest w tym badaniu więcej.
Polacy są podzieleni w sprawie dopuszczalności przerywania ciąży. Prawo do tego popiera 47 proc., a przeciwnych jest 46 proc. ankietowanych. Ponad trzy czwarte respondentów jest za legalnością aborcji w przypadkach, gdy zezwala na to obecne prawo – wynika z najnowszych badań CBOS.
Ostry atak na konferencję „Praktyczne zastosowania terapii reperatywnej”, która miała odbyć się na Uniwersytecie Medycznym w Poznaniu jest tego najlepszym przykładem. Joseph Nicolosi, który od lat pomaga homoseksualistom, którzy nie godzą się ze swoją seksualną skłonnością, nie został – z powodu tchórzliwej decyzji władz uniwersytetu – wpuszczony na aule tej uczelni. A wszystko w kontekście walki z homofobią. Spieszę jednak donieść, że Nicolosi nie biega za homoseksualistami i nie zmusza ich do terapii. Oni sami się do niego zwracają i proszą o pomoc. A on, posługując się wiedzą psychologiczną, próbuje im pomóc.
31 sierpnia Sejm większością głosów 191 do 186 odrzucił obywatelski projekt ustawy "O ochronie życia ludzkiego od poczęcia". Dziękuję wszystkim, którzy zaangażowali się w akcję zbierania podpisów i tym, którzy podpisy złożyli. Dziękuję wszystkim posłom, którzy poparli nasz projekt, szczególnie tym, którzy oparli się naciskom łamiącym sumienie.Kończy się formalne istnienie Komitetu, nie kończy się jednak działalność wielu środowisk zaangażowanych w obronę prawa do życia. Jeszcze kilka miesięcy temu ustawa chroniąca życie każdego dziecka bez wyjątków wydawała się wielu ludziom bez szans. "Roztropni" przestrzegali przed podejmowaniem działań na rzecz usunięcia wyjątków aborcyjnych, argumentując, że doprowadzi to do zgłoszenia kontrprojektu i aborcji na życzenie. Rzeczywiście taki projekt powstał i był głosowany jednocześnie z naszym projektem. Projekt aborcyjny uzyskał 31 głosów, wobec 369 głosów sprzeciwu. Wniosek z tych głosowań jest oczywisty. Warto aktywnie walczyć o sprawy zasadnicze
Badaczka przeanalizowała 22 osobnych projektów, w których wzięło udział łączne 877 tysięcy kobiet, w tym ponad 163 tysiące z nich miało aborcję. „Dane jasno dowodzą, że kobiety po zabiegu są o 81 procent bardziej narażone na doświadczenie problemów psychicznych. W dziesięciu procentach przypadków te zaburzenia były bezpośrednio powiązane z aborcją” - pisze Coleman w swojej pracy.
Gdy więc facet – a ja jestem prosty człowiek i uznaje, że kto jest kim poznaje się po cechach fizycznych, a nie deklaracjach – który dojdzie do wniosku, że jest kobitką jest faszerowany hormonami i kastrowany (albo i nie, bo przecież o tym, kim jestem – według postępowców – decyduje moja wola, a nie jakieś tam drobiazgi w stylu członka czy piersi). I to za pieniądze – w większości krajów Europy – podatników. A każdy, kto podda w wątpliwość takie działanie (trzeba przyznać, że kuriozalne, bo facet nie stanie się od tego kobietą, podobnie jak kobieta nie stanie się facetem po tym, jak przyszyje się jej coś ze skóry w miejsce pochwy) jest uznawany za zacofanego zwolennika średniowiecza.
Trudno mówić o zwycięstwie w dniu, w którym tak wielu polityków, także tych, których można było szanować, wzięło na siebie odpowiedzialność za krew niepełnosprawnych dzieci (zabijanych, o czym nieczęsto się pamięta do 24 tygodnia ciąży). Jarosław Gowin, Andrzej Czuma, Stefan Niesiołowski, Antoni Mężydło czy Radosław Sikorski, czyli ludzie, którzy często podkreślali swój katolicyzm, i głosowali wielokrotnie zgodnie z zasadami moralnymi, dziś zagłosowało za zabijaniem niepełnosprawnych, przede wszystkim dzieci z Zespołem Downa. Trudno też wieszczyć zwycięstwo, gdy zabrakło ledwie trzech głosów (ot choćby trzech z dziesięciu posłów PiS, którzy nie mieli czasu czy ochoty, by zagłosować w tej sprawie), by przekazać projekt do dalszego procedowania.
Zacząć wypada od piętnastu posłów PO, którzy wyłamali się z niemal całkowitego poparcia dla zabijania.
Za zabijaniem niepełnosprawnych głosowało 160 posłów PO. W tym Andrzej Czuma, pastor John Godson, Jarosław Gowin, Joanna Kluzik-Rostkowska, Ewa Kopacz, Antoni Mężydło, Stefan Niesiołowski, Radosław Sikorski i Bogdan Zdrojewski.
Sejm podjął także decyzję o odrzuceniu – w pierwszym czytaniu projekt SLD, którego celem było zalegalizowanie możliwości zabijania przez matki także zdrowych dzieci. Za odrzuceniem projektu w pierwszym czytaniu było 369 posłów, 31 było za przekazaniem go do dalszego procedowania, a dziesięciu się wstrzymało.
- Ustawa obecnie obowiązująca nie nakazuje aborcji. Ona tylko w bardzo określonych, precyzyjnie opisanych warunkach ją dopuszcza – przekonywała Kochan. - To nie jest głosowanie za zabijaniem dzieci, ale za utrzymaniem stanu obecnego, który nie jest zabijaniem – tłumaczyła polityk PO, która jakby zapomniała, że zgodnie z tą ustawą zabija się rocznie ponad pół tysiąca osób.
