Kościół
Warto sobie uświadomić, że Bóg nie przemawiał do Abrahama bezpośrednio, tak jak do nas przemawia drugi człowiek. Bóg nie przychodzi po prostu tak, jak to opisuje scena wizyty trzech mężów u Abrahama, ale sama rozmowa Abrahama z Bogiem jest sposobem wyrażania czegoś, czego nie da się łatwo uchwycić. Wydaje się, że raczej Boży głos, jaki Abraham usłyszał, był głosem wewnętrznym, jakporuszenie sumienia. Złóż go [tj. Izaaka] w ofierze (Rdz 22,2) – było poleceniem oddania Bogu tego, co dla Abrahama najcenniejsze. Być może, tak długo wyczekiwany syn stał się dla niego swoistym bożkiem, w którym widział wszystko. Po wiekach potomkowie Abrahama sformułują podstawowe prawo więzi z Bogiem: Będziesz miłował Pana, Boga twojego, z całego swego serca, z całej duszy swojej, ze wszystkich swych sił (Pwt 6,5). Właśnie tego prawa doświadczył Abraham w swoim życiu. Scena „ofiarowania Izaaka” w sposób szczególny je wyraża. W sercu Abrahama powstało przeświadczenie, że trzeba ofiarować syna Bogu. Istotny p
