Kościół
Jestem, który Jestem – „imię”, jakim Bóg sam przedstawił się Mojżeszowi, od innej strony wypowiada Jego tajemnicę. Wcześniej określił się „Bogiem Abrahama, Izaaka i Jakuba”. To „imię” Boga oznacza, że jest On żywą obecnością i dlatego Bogiem żywych, a nie umarłych, jak o Nim mówi Pan Jezus w polemice z saduceuszami (zob. Mk 12,27 i par.). W języku hebrajskim „jest” odnosi się zawsze do żywej relacji. Tym bardziej jako „imię” Boga wyraża prawdę: Jestem Bogiem żywej relacji, którą można uchwycić jedynie w życiu, w wydarzeniach życia. Przy czym Jestem wskazuje na przyszłe doświadczenie wypełnienia się Bożych obietnic. Pierwszym takim doświadczeniem będzie wyjście z Egiptu, które wydawało się zupełnie czymś niemożliwym, a jednak stało się faktem. Właśnie tego typu wydarzenia, przyjęte i rozważone w świetle dialogu z Bogiem, ukazują Jego prawdziwą obecność, niezachwialność Jego obietnic i żywą więź z nami.