Kościół
Diabeł jest przywódcą niewidzialnych mocy zła. Termin ,,diabeł” pochodzi z języka greckiego διαβάλλω i znaczy oddzielać, roz- łączać, skłócić, albo stawiać w złym świetle, zdyskredytować, szkalować; ponadto przyjmuje on znaczenie oskarżenia. W konsekwencji hasło διάβολος można by przetłumaczyć jako: ten, który szkaluje, obmawia, oszczerca. Słowo ,,diabeł”, w przeciwieństwie do demonów, występuje zawsze w liczbie pojedynczej, ponieważ określa nieprzyjaciela par excellence planu Bożego, ,,księcia tego świata”, jak nazywa go Jezus (J 12,31; 14,30; 16,11), tego, który usiłuje oskarżać ludzi przed Bogiem (Ap 12,10). Sygnałem niepokojącym jest to, że dziś w Kościele mało mówi się o Szatanie. Wielu z naiwną łatwością zaprzecza istnieniu istot demonicznych. Nawet wśród duchownych są osoby, które powątpiewają lub są niewystarczająco przekonane o istnieniu Szatana. A może chodzi tu o podstęp diabelski, ponieważ ,,oszustwo i lepsza strategia diabła polega na perswazji ludziom, że on nie istnieje”