Kategoria
Podkategoria: Kościół
Przez swoje nauczanie społeczne Kościół nie pragnie uczestniczyć w rządzeniu Polską. Niewątpliwie natomiast nakłada na wiernych moralny obowiązek wierności przekonaniom; obowiązek wpisany w ich sumienie, które jest jedno i niepodzielne - mówił przewodniczący KEP abp Stanisław Gądecki, rozpoczynając Mszę św. o błogosławieństwo dla nowego Prezydenta RP.
Ojciec Święty wyraża głębokie uznanie dla konsekwentnego świadectwa, jakie Rycerze Kolumba dają publicznie chrześcijańskiemu rozumieniu małżeństwa i rodziny. Pisze o tym watykański sekretarz stanu w przesłaniu na trwającą w Filadelfii doroczną międzynarodową Najwyższą Konwencję tej największej na świecie organizacji katolików świeckich, liczącej blisko 2 mln członków. Organizacja ta zrzeszająca wyłącznie mężczyzn, powstała w XIX wieku w USA, obecna jest dziś w wielu krajach świata, w tym i w Polsce. Kard. Pietro Parolin przypomina, że Franciszek przygotowuje się już do odwiedzenia w przyszłym miesiącu tego amerykańskiego miasta, gdzie będzie uczestniczył w VIII Światowym Spotkaniu Rodzin.
Przemienienie na górze niesie dla nas – nie tylko dla apostołów – wielkie przesłanie. Dzięki Taborowi odkrywamy prawdę, która nas zaskakuje i pobudza do myślenia. W pierwszym czytaniu otrzymujemy wspaniałą, apokaliptyczną wizję z Księgi proroka Daniela. Bóg odziany w lśniące szaty zasiada na tronie, aby przekazać panowanie Synowi Człowieczemu. Przemienienie na Taborzepewnie było odczytywane przez apostołów właśnie w perspektywie tej wizji. Dokonało się ono na górze – przypominającej Synaj. Mojżesz i Eliasz, biorący udział w scenie, tym bardziej podkreślają takie skojarzenie. Im obu objawił się Bóg na Synaju! Dla Żydów jednocześnie byli oni symbolem całej tradycji religijnej streszczającej się w określeniu: Prawo i Prorocy. Prawo – ogłoszone zostało przez Mojżesza, a Eliasz był nie tylko reprezentantem, ale też symbolem Proroków. O nim zostało powiedziane, że przyjdzie najpierw i naprawi wszystko (Mk 9,12). Dalej Bóg jednoznacznie wskazał na Jezusa, mówiąc: To jest mój Syn umiłowany, Je
Pierwszego zapisu w swoim dzienniku – później zatytułowanym „Pro memoria" – kard. Wyszyński dokonał 22 października 1948 roku w dniu śmierci ówczesnego prymasa kard. Augusta Hlonda. Ostatniego – 12 maja 1981 roku, 16 dni przed śmiercią. Dzień po dniu prymas zapisywał na luźnych kartkach lub w zeszytach swoje czynności, spostrzeżenia ze spotkań z ludźmi, dokonywał oceny wydarzeń z życia Kościoła oraz politycznych. Wszystkie notatki zajmują aż 30 teczek, które przechowywane są w archiwum kościelnym w Gnieźnie.
<<<< KONIECZNIE PRZECZYTAJ Pozostać w prawdzie Chrystusa. Małżeństwo i Komunia w Kościele katolickim>>>>
W niemieckiej Fuldzie odbył się niedawno kongres „Radość z wiary” dotyczący małżeństwa, rodziny i seksualności. Wypowiedź jednego z biskupów, który zacytował Stary Testament mówiący o homoseksualistach, wzbudziła ogromną krytykę - podaje portal katholisch.de.
Bezduszny rygoryzm to brutalność niezgodna z delikatnością, z jaką Bóg prowadzi każdego człowieka. Nie można sobie wyobrażać miłosierdzia jako czegoś odrębnego od doktryny chrześcijańskiej, bo znajduje się ono właśnie w samym jej sercu. Zwraca na to uwagę w wywiadzie dla dwutygodnika włoskich jezuitów La Civiltà Cattolica kard. Georges Cottier, który był przez 16 lat, z nominacji Jana Pawła II, teologiem Domu Papieskiego. Przypomina on, że to ten właśnie święty Papież ustanowił Niedzielę Bożego Miłosierdzia.
W debacie przed październikowym Synodem Biskupów o rodzinie głos zabrał kard. Gerhard Ludwig Müller. W wywiadzie dla katholisch.de, oficjalnego portalu Kościoła katolickiego w Niemczech, prefekt Kongregacji Nauki Wiary mówił o aktualnych wyzwaniach.
Już jutro wyruszają piesze pielgrzymki do Częstochowy z Warszawy. A dla tych, którzy nie mogą iść, polecamy piosenkę, aby mogli choć odrobinę poczuć atmosferę modlitwy pielgrzymkowej. Powodzenia drodzy Pątnicy! Będziemy pamiętać o modlitwie za Was i prosimy również o modlitwę za Czytelników i Redakcję :)
Pamiętajmy dzisiaj w modlitwie o księżach proboszczach z naszych parafii. Tych wspaniałych, których znaliśmy przez lata, ale także tych, do których odczuwamy żal. Dzisiaj Kościół wspomina świętego Jana Marię Vianney, patrona proboszczów.
Rozmowa z Ks. dr Rafałem Jarosiewiczem, organizator rekolekcji „Jezus na stadionie”, dyrektor Szkoły Nowej Ewangelizacji diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej, pochodzący z diecezji siedleckiej. (ECHO KATOLICKIE 30/2015)
Nie chciałem o tym pisać. Nie miałem ochoty wchodzić z butami w sumienie Bronisława Komorowskiego, ani tym bardziej rozstrzygać kwestie, nad którymi władzę ma Kościół. Miałem też, niewielką ale jednak, nadzieję na to, że sam prezydent w pokorze uzna swoją winę, i choćby dla dobra Kościoła (a i swojego życia wiecznego), nie będzie przystępował do Komunii świętej, dopóki nie pojedna się z Bogiem i Kościołem i nie zarzuci niekatolickich poglądów i nie przeprosi (publicznie) za podpisanie ustawy in vitro. Tak się jednak nie stało. Bronisław Komorowski do Komunii świętej przystąpił, a w tej sytuacji mamy do czynienia z publicznym zgorszeniem, zamieszaniem wywołanym w umysłach wiernych, a także z niebezpieczeństwem dla życia wiecznego samego prezydenta. I dlatego konieczne jest działanie, jasne stawianie sprawy.
Na pozór w tym sakramencie nie ma Ciała Chrystusa w rzeczywistości. Jest ono w nim przedstawione jako w symbolu lub znaku [...]. Wskazują na to słowa Pana przytoczone w Ewangelii. Kiedy słuchając Chrystusa mówiącego: „Jeżeli nie będziecie spożywać Ciała Syna Człowieczego i pić Jego Krwi, itd.", wielu uczniów zareagowało słowami: „Trudna jest ta mowa", Pan dodał: „Duch daje życie, ciało na nic się nie zda". To tak jak gdyby, zdaniem Augustyna2, chciał powiedzieć: „Zrozum, co mówię. Nie to Ciało, które widzicie, będziecie pożywać, ani nie będziecie pić tej Krwi, którą wyleją krzyżujący mię ludzie. Powierzę wam sakrament. Ujęty w sposób duchowy - ożywi was. Ciało zaś na nic się nie zda".
Nie byłem u spowiedzi już prawie 5 lat. Ilekroć chcę do niej przystąpić, coraz bardziej się boję. Nazbierało się tych grzechów już tak dużo, że lękam się zdenerwowania ze strony spowiednika, a nawet odmowy udzielenia rozgrzeszenia. Jak mam przełamać ten lęk przed spowiedzią?
