Uśmiechnięta Polska c.d. Warszawa zamyka 13 przedszkoli głosami radnych KO

Władze stolicy tłumaczą decyzję niżem demograficznym i niewielką liczbą dzieci, lecz krytycy wskazują na brak rzeczywistych konsultacji z rodzicami oraz prowadzenie polityki, która wypycha młode rodziny poza granice miasta.

Uchwały zostały przyjęte przez Radę Warszawy 2 lipca 2026 roku. Oficjalne dokumenty miasta przewidują likwidację placówek 31 sierpnia, a więc tuż przed rozpoczęciem nowego roku szkolnego. Jedną z nich jest Przedszkole nr 142 przy ul. Dąbrowskiego 25 na Mokotowie. Analogiczne uchwały objęły pięć kolejnych placówek.

Zamknięte zostaną cztery przedszkola w Śródmieściu: nr 30 „Zielona Łódeczka” przy ul. Rozbrat, nr 32 przy ul. Nowogrodzkiej, nr 34 przy ul. Emilii Plater i nr 36 „Odkrywcy Nowego Świata” przy Nowym Świecie. Likwidacja obejmie również Przedszkole nr 142 na Mokotowie oraz Przedszkole nr 271 „Wróbelka Elemelka” przy ul. Broniewskiego na Bielanach.

Miasto mówi o niżu, opozycja o wypychaniu rodzin

Radny PiS Damian Kowalczyk wskazał podczas debaty, że rodzice nie uczestniczyli w prawdziwych konsultacjach, lecz zostali postawieni przed gotową decyzją. Przypomniał również wcześniejsze deklaracje prezydenta Rafała Trzaskowskiego, zgodnie z którymi placówki nie miały być zamykane, dopóki uczęszczają do nich dzieci.

Przeniesienie kilkuletniego dziecka do innego przedszkola nie jest wyłącznie zmianą adresu. Oznacza rozstanie z wychowawcami, kolegami i znanym otoczeniem. Zapewnienie wolnego miejsca w sąsiedniej placówce rozwiązuje problem administracyjny, ale nie usuwa społecznych i emocjonalnych konsekwencji takiej decyzji. To także bardzo duże utrudnienia dla pracujących rodziców.

Jan Mencwel z klubu Lewica–Miasto Jest Nasze–Wspólne Jutro uznał powoływanie się wyłącznie na niż demograficzny za manipulację. Zwrócił uwagę, że spadek liczby dzieci jest wyjątkowo silny w centralnych dzielnicach, podczas gdy podwarszawskie gminy notują wzrost liczby młodych mieszkańców. Jego zdaniem to skutek miejskiej polityki, która poprzez wysokie koszty mieszkań i życia zmusza rodziny do wyprowadzki na przedmieścia.

Władze Warszawy odpowiadają, że liczba wychowanków w likwidowanych placówkach jest bardzo mała. Do przedszkola przy ul. Emilii Plater miało uczęszczać jedynie dziesięcioro dzieci, a miasto zapewniło im miejsca w pobliskich placówkach. Przedstawiciele KO deklarowali również, że pracownicy otrzymają propozycje zatrudnienia w innych jednostkach oświatowych.

Nie zmienia to jednak faktu, że stołeczny ratusz zamiast wykorzystać mniejszą liczbę dzieci do poprawy jakości opieki, zmniejszenia grup i stworzenia bardziej przyjaznych warunków, wybiera likwidację placówek. Niż demograficzny mógłby być okazją do odejścia od przepełnionych oddziałów, w których jeden nauczyciel odpowiada za dużą grupę dzieci. Dla władz KO stał się przede wszystkim argumentem za dalszym ograniczaniem miejskiej infrastruktury.

Decyzja budzi tym większe wątpliwości, że nie jest pierwszą taką operacją w 2026 roku. Już w styczniu Rada Warszawy zdecydowała o zamknięciu kolejnych siedmiu przedszkoli. Oznacza to, że w ciągu kilku miesięcy stołeczny samorząd przeznaczył do likwidacji łącznie trzynaście placówek.

Trudno pogodzić takie działania z deklaracjami o mieście przyjaznym rodzinom. Warszawa wydaje ogromne środki na kampanie promocyjne, wydarzenia i projekty wizerunkowe, a jednocześnie ogranicza jedną z najbardziej podstawowych usług publicznych. W efekcie młodzi rodzice otrzymują czytelny sygnał: w centrum miasta coraz trudniej znaleźć dostępne mieszkanie, a teraz ubywa również lokalnych przedszkoli.