Tag
Wszystkie artykuły powiązane z tagiem wiara.
W sobotę Kościół katolicki w Polsce obchodzi uroczystość św. Floriana, który jest czczony w całej Polsce głównie jako patron strażaków. Święty Florian był urzędnikiem cesarskim w prowincji rzymskiej Noricum (dzisiaj środkowa Austria), który poniósł śmierć męczeńską w 304 r., najprawdopodobniej 4 maja.
Tutaj, na Jasnej Górze – w obliczu naszej Matki i Królowej – potwierdzamy naszą wolę budowania nowej Europy – powiedział w homilii abp Stanisław Gądecki, Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski podczas uroczystości Matki Bożej Królowej Polski 3 maja na Jasnej Górze.
Powierzamy się Tobie, najpewniejsza Przewodniczko i Wspomożycielko narodu na tym gwałtownym zakręcie naszych dziejów, w tak dziś trudnych chwilach życia polskiego.
- Jeżeli mąż czy żona zauważy, że współmałżonek przestaje się modlić, przestaje chodzić do Kościoła, przestaje korzystać z sakramentu pokuty, trzeba wręcz krzyknąć z bólem: "Zaczynasz łamać przysięgę małżeńską! Zaczynasz oddalać się od Boga, bez którego nie nikt nie jest w stanie wiernie, do śmierci doczesnej wypełniać przysięgę małżeńską!" - mówi ks. MarekDziewiecki w ostatnim odcinku serii #KonstytucjaMałżeńska.
Do stawienia skutecznego oporu nadużyciom czasów współczesnych i obrony ludzkiej godności wezwał ordynariusz diecezji Phoenix w Arizonie. W swoim przemówieniu na krajowym spotkaniu katolickich liderów mówił o potrzebie bronienia prawdy.
Gdy Bóg dotyka duszę, wówczas ona wielbi Go i śpiewa. Wielbienie Boga jest wyrazem miłości. Wody były gorzkie (Wj 15,23) – doświadczenia i cierpienia są dla nas gorzkie, ale Pan Bóg doświadcza swoich, żeby okazało się, czym są. Jeśli narzekamy na los, to zawsze szemrzemy przeciw Bogu.
Dzisiaj trzeba wybrać. Słowo stawia mnie przed wyborem, kogo będę słuchać bardziej Boga czy ludzi? Komu uwierzę Bogu czy ludziom? W kogo będę wierzył w Jezusa Jedyne Słowo Ojca czy w świat, świeckie nadzieje? Od tej odpowiedzi zależy moje życie. „Kto wierzy w Syna, ma życie wieczne; kto zaś nie wierzy Synowi, nie ujrzy życia, lecz grozi mu gniew Boży”. Albo albo!
Zastanawialiście się kiedyś, jak powinien wyglądać wzór zdrowego psychicznie odpowiedzialnego dorosłego mężczyzny? Tak się składa, że chodził on po ziemi przeszło dwa tysiące lat temu. Opisał go w swoim artykule ksiądz Marek Dziewiecki. Wstęp Może budzić zdziwienie fakt, że święty Józef nie jest tak znany i popularny wśród niezwykłych i szlachetnych mężczyzn opisywanych w Biblii, jak choćby Abraham, Mojżesz, Hiob, czy też apostołowie: Piotr, Jan albo Paweł. Po dwóch tysiącach lat ciągle jeszcze wielu chrześcijan ma dziwne i wypaczone wyobrażenia na temat małżonka Maryi. Często myślimy o nim jako o starszym, poważnym, a może nawet smutnym mężczyźnie, który niewiele rozumiał z tajemniczej historii Maryi oraz z tajemnicy Jej niezwykłego Dziecka. Wielu ludzi sądzi, że powołaniem Józefa było jedynie dyskretne opiekowanie się Małżonką i Jej Dzieckiem poprzez bierne wypełnianie poleceń, które Bóg przekazywał mu we śnie.
Św. Józef wiedział, jak trudno zarobić na utrzymanie rodziny pracą własnych rąk. Znał też zapewne gorycz bezrobocia. Pracujący i tracący pracę znaleźli w nim szczególnego patrona, a on chętnie im pomaga! "Chciałbym podzielić się swoim doświadczeniem opieki św. Józefa. Obecnie jestem żoną i matką. Mam kochanego męża i troje dzieci. Wiedzie nam się różnie. Są chwile trudne, ale jest i dużo radości" - tak zaczyna świadectwo zapisane w "Księdze cudów i łask sanktuarium św. Józefa w Kaliszu" Anna z Poznania.
Zebrały i opracowały Elżbieta Polak Katarzyna Pytlarz przy współpracy z Siostrami Bernardynkami
W chwili Zwiastowania Anioł Gabriel pozdrowił Maryję jako "pełną łaski", ponieważ Bóg obdarzył Ją niezwykłym darem wolności od grzechu. Dzięki temu była Ona całkowicie przeniknięta łaską Bożą: nie tylko nie skalał Jej grzech pierworodny, który wszyscy dziedziczymy, ale była również wolna od wszelkiego grzechu osobistego.
Św. Józef w wypowiedziach Papieży ostatniego stulecia Wśród różnych wniosków, jakie Ojcowie Soboru Watykańskiego I zgromadzeni w Rzymie (1869-1870) przedłożyli Piusowi IX, dwa pierwsze dotyczyły św. Józefa. Proszono przede wszystkim o podniesienie stopnia jego kultu w świętej Liturgii: wniosek ten podpisało 153 biskupów. Drugi, podpisany przez 43 generalnych przełożonych zakonów, zawierał prośbę o uroczyste ogłoszenie św. Józefa Patronem Kościoła Powszechnego. (Acta et Decreta Sacrorum Conciliorum recentiorum - Collectio Lacensis t. VII, col. 856-857).
Dzieje Apostolskie stają się naszymi dziejami. Bóg wyprowadza apostołów z więzienia, i nas także z niego wyprowadza, abyśmy „głosili (…) wszystkie słowa tego życia!”. Jakie to słowa? „Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony. Kto wierzy w Niego, nie podlega potępieniu; a kto nie wierzy, już został potępiony, bo nie uwierzył w imię Jednorodzonego Syna Bożego”. Tyle, że to wcale nie jest „tania łaska”/„tania Ewangelia”, bo przypomina, że „ludzie bardziej umiłowali ciemność aniżeli światło: bo złe były ich uczynki. Każdy bowiem, kto się dopuszcza nieprawości, nienawidzi światła i nie zbliża się do światła, aby nie potępiono jego uczynków. Kto spełnia wymagania prawdy, zbliża się do światła, aby się okazało, że jego uczynki są dokonane w Bogu”. Światło pozwala zobaczyć grzech, wejście w nie boli, ale ucieczka skazuje na śmierć.
„Tekst Benedykta XVI odbieram jako wyraz jego zaangażowania, współczucia i współcierpienia z Kościołem”. Tak o ostatnim eseju Papieża Seniora na temat Kościoła i skandalu wykorzystywania seksualnego napisał biskup Stefan Oster SDB. Po kilku bardzo krytycznych głosach niektórych niemieckich teologów ordynariusz Pasawy napisał, że „Benedykt wskazał na centrum wiary – i nasz wątpliwy stosunek do tej prawdy: na rzeczywistą obecność Pana w Swoim Kościele.”
