Tag
Wszystkie artykuły powiązane z tagiem maryja.
Nabożeństwo do Matki Bożej Wspomożycielki sięga początków chrześcijaństwa. Gdy tylko zaczął rozwijać się wśród wiernych kult Matki Zbawiciela, równocześnie ufność w Jej przemożną przyczynę u Syna nakazywała uciekać się do Niej we wszystkich potrzebach. Tytuł Wspomożycielki Wiernych zawiera w sobie wszystkie wezwania, w których Kościół wyrażał Najświętszej Maryi Pannie potrzeby i troski swoich dzieci.
Akita - preludium do wielkiego orędziaObjawienia w Akita spowite są aurą tajemnicy. Mówi się o nich jako o kontynuacji Fatimy i o przekazaniu światu apokaliptycznego orędzia ukrytego w trzeciej części tajemnicy fatimskiej.Jak się okaże przy analizie tych zatwierdzonych przez Kościół objawień, jest w tych twierdzeniach wiele racji, a wsłuchanie się w głos Akity pozwala lepiej zrozumieć wezwanie dochodzące z Fatimy, będącej "orędziem wieku" i "najważniejszym objawieniem od czasów apostolskich". Może rzeczywiście Akita to służebnica Fatimy? Udzielenie odpowiedzi na to pytanie wymaga od nas cierpliwości: poznajmy krok po kroku niezwykłe orędzie z Yuzawadai i przyjrzyjmy się z bliska tamtym wydarzeniom, by na koniec móc powiedzieć: "Tak, już wiemy, już rozumiemy, już chcemy żyć w świetle tego, co poznaliśmy".Na razie wstrzymajmy się od komentarzy i ocen. Spróbujmy być obiektywnymi sprawozdawcami tego, co w 1973 r. wydarzyło się w pewnym małym, ubogim klasztorze żeńskim, leżącym na brzegu Mo
Kardynał Raymond Burke ponowił wezwanie do poświęcenia Rosji Niepokalanemu Sercu Maryi zgodnie z prośbą samej Matki Bożej, którą wypowiedziała w Fatimie. „Konsekracja Rosji Niepokalanemu Sercu Maryi jest bardziej potrzebna dzisiaj niż kiedykolwiek przedtem” – powiedział amerykański duchowny na wirtualnym Rzymskim Forum Życia, które odbywa się w dniach 20-22 maja.
Z niegasnącą uwagą przyglądamy się wielkim nadprzyrodzonym interwencjom. Może nie do końca świadomie marzymy o pojawieniu się bezpośredniej pomocy nieba również w naszym życiu – nie tylko osobistym, lecz także narodowym. Potrzebujemy cudów i ich pragniemy. Wciąż bowiem okazuje się, że sami nie radzimy sobie z darem Bożym, jakim jest nasze jednostkowe istnienie czy nasza ojczyzna. Czy to marzenie nie pochodzi czasem od Boga? Może Bóg chce nas obdarzać cudami, więcej – może pragnie, byśmy Mu w tym pomogli? Przecież Jan Paweł II powtarzał, że „chrześcijaństwo jest religią współdziałania Boga i człowieka”. To współdziałanie jest potrzebne również w najbardziej niezwykłej sferze religii – w obszarze cudów. Bez ludzkiego zaangażowania cuda nie stają się faktem.
Dziś często słychać słowa z różnych, nawet katolickich źródeł, które mają zniechęcać ludzi do pójścia drogą Maryi. Wielu wierzących, w tym także duchownych, ośmiesza pobożność maryjną, traktując ją jako coś zupełnie Kościołowi niepotrzebnego, będącego wręcz balastem, który wyraźnie przeszkadza w dziełach ekumenicznych – pisze ks. Piotr Glas w swojej nowej książce „Ocalenie w Maryi”, które fragment publikujemy.
A maj, miesiąc Maryi, jest i w tym roku piękny. Cieszymy się, że trochę popadało. Liczymy na więcej. Wiadomo – suchy marzec, mokry maj, będzie żyto niby gaj. Jeszcze musimy przeżyć „zimnych ogrodników” i „lodową Zośkę”. I nadal prosić, by susza nie stała się kolejną klęska, zagrażającą normalnemu życiu.
Oto drugi tytuł, którym wysławiamy Bogarodzicę. Ponieważ Maryja urodziła nam Jezusa, który przyszedł nie z mocą ziemską, nie jako surowy sędzia, lecz przeciwnie - jako dobroć i zbawienie ludzkości, jako uosobiona Łaska Boża. Jest więc ona całkiem słusznie Matką łaski Bożej. Jest nią Maryja z innego jeszcze tytułu. Pisze o tym św. Ambroży: "Została ona nazwana łaski pełną z przysługującego jej całkowicie prawa; gdyż ona sama otrzymała łaskę, której nie dostąpiło żadne inne stworzenie. Została albowiem napełniona Sprawcą łaski, Bogiem samym". Najświętsza Panna ma także matczyny wpływ na Jezusa, krynicę wszelkich łask. Ona prosi właśnie jako Matka i dlatego prośba jej staje się rozkazem. Powiedziała tylko "Nie mają już wina" (J 2, 3), a Jezus natychmiast uczynił swój pierwszy cud! Do św. Bernarda przyszedł raz wielki grzesznik. Zrozpaczony myślał: "Niepodobna, bym znalazł jeszcze łaskę u Boga". Lecz św. Doktor odrzekł mu: "Obawiasz się, czy znajdziesz jeszcze łaskę u Boga, w takim razie u
- Towarzyszy nam wiele znaków, które dowodzą, że pewna epoka się kończy. Ale nie martwmy się! Zachowajmy wierność Bogu – powiedział ks. Piotr Glas w wywiadzie, który ukazał się niedawno. Właśnie trafiła do sprzedaży nowa książka ks. Piotra Glasa „Ocalenie w Maryi”, którą znajdziesz tutaj.
Matka Boża jako posłanka przybywa z nieba i spełnia taką rolę, jak w Starym Testamencie spełniali prorocy, którzy przypominali Izraelitom o wierności przymierzu
Św. Jan Paweł II wierzył w siłę modlitwy, szczególnie wtedy, gdy zawierzał Maryi całe swoje życie – napisał przewodniczący Episkopatu Włoch wspominając świętego Papieża z okazji zbliżającej się 100-rocznicy jego urodzin. Kard. Gualtiero Bassetti odwołuje się do papieskiej wizyty w Perugii, której on jest aktualnie biskupem. Miała ona miejsce 26 października 1986 roku, w przeddzień pierwszego spotkania międzyreligijnego w intencji pokoju, w Asyżu.
„Wtem zobaczyłam pewną duszę,która się rozłączała od ciała w strasznych mękach. O Jezu, kiedy mam to napisać, drżę cała na widok okropności, które świadczą przeciw niej... Widziałam, jak wychodziły z jakiejś otchłani błotnistej dusze małych dzieci i większych, jakie dziewięć lat; dusze te były wstrętne i obrzydliwe, podobne do najstraszniejszych potworów, do rozpadających się trupów, ale te trupy były żywe i głośno świadczyły przeciw duszy tej, którą widzę w skonaniu; a dusza, którą widzę w skonaniu, jest to dusza, która pełna była zaszczytów i oklasków światowych, a których końcem jest próżnia i grzech. Na koniec wyszła niewiasta, która trzymała jakoby w fartuchu łzy, i ta bardzo świadczyła przeciw niemu. O godzino straszna, w której widzieć trzeba wszystkie czyny swoje w całej nagości i [nędzy]; nie ginie z nich ani jeden, wiernie towarzyszyć nam będą na sąd Boży. Nie mam wyrazów ani porównań na wypowiedzenie rzeczy tak strasznych, a chociaż zdaje mi się, że dusza ta nie jest potępio
To nie Polacy wpadli na pomysł, aby obwołać Najświętszą Maryję Pannę Królową Polski. To sama Maryja osobiście poprosiła, żeby Ją tak nazywać. Stało się to w Neapolu we Włoszech, w 1608 roku. Takie przesłanie otrzymał w czasie objawienia Włoch Giulio Mancinelli, jezuita, który żył na przełomie XVI i XVII wieku. Odznaczał się on niezwykłą świętością życia, wielką czcią do Najświętszego Sakramentu i Matki Bożej, troską o dusze w czyśćcu cierpiące oraz nabożeństwem do świętych naszych rodaków - Stanisława Kostki i biskupa Stanisława. W swoich modlitwach prosił Niepokalaną, by mu objawiła, jaki jeszcze tytuł chciałaby mieć w Litanii loretańskiej.
Tytuł Matki Bożej jako Królowej narodu polskiego sięga drugiej połowy XVI wieku. Grzegorz z Sambora, renesansowy poeta, nazywa Maryję Królową Polski i Polaków. Teologiczne uzasadnienie tytułu "Królowej" pojawi się w XVII wieku po zwycięstwie odniesionym nad Szwedami i cudownej obronie Jasnej Góry, które przypisywano wstawiennictwu Maryi.
Ks. Dominik Chmielewski - Maryja miażdżąca Lucyfera
