"Ta uboga wdowa wrzuciła najwięcej ze wszystkich"
"Wtedy przywołał swoich uczniów i rzekł do nich: «Zaprawdę, powiadam wam: Ta uboga wdowa wrzuciła najwięcej ze wszystkich, którzy kładli do skarbony".
Kategoria
Podkategoria: Wiara
"Wtedy przywołał swoich uczniów i rzekł do nich: «Zaprawdę, powiadam wam: Ta uboga wdowa wrzuciła najwięcej ze wszystkich, którzy kładli do skarbony".
„Rodzina, Najmilsze Dzieci, jest największą siłą Narodu, i największą gwarantką bytu narodowego. Bez mocnej, czystej, zwartej, zespolonej rodziny nie masz Narodu! Jeśli ktoś chce pracować nad umocnieniem i zjednoczeniem Narodu, musi pracować przede wszystkim nad umocnieniem i zjednoczeniem każdej rodziny. To jest ten wielki program, który ma znaczenie niewątpliwie religijnie, bowiem Bóg zapragnął na tej ziemi rodziny. Ale ma to również znaczenie narodowe” - powiedział Prymas Tysiąclecia bł. kard. Stefan Wyszyński.
Jezus, nauczając w świątyni, zapytał: «Jak mogą twierdzić uczeni w Piśmie, że Mesjasz jest synem Dawida?
„To chce mądrze brzmieć. Jest tu jednak całkowite niezrozumienie istoty rzeczy, niezrozumienie, czym jest fizyka, metafizyka, teologia” – mówi o felietonie Tomasza Terlikowskiego poświęconemu Eucharystii o. prof. Jan Strumiłowski OCist.
Ogłoszonej zaszczytnym mianem Doktora Kościoła, hiszpańskiej mistyczce i stygmatyczce, karmelitance bosej św. Teresie od Jezusa dane zostało niezwykłe doświadczenie spotkania z żywym Chrystusem po przyjęciu komunii św.
Jest to świadectwo, które muszę i chcę dać całemu światu dla większej chwały Bożej i dla zbawienia tych, którzy chcą otworzyć serca Panu. Także po to, by wiele osób konsekrowanych Bogu na nowo roznieciło w sobie ogień miłości do Chrystusa; niektórzy z nich mają ręce posiadające władzę, by uobecniać Go w tym świecie, tak by stał się naszym pokarmem. Dla innych, aby przełamali "praktykę rutyny" w przyjmowaniu Go i na nowo ożywili w sobie zadziwienie nad codziennym spotkaniem z Miłością. I dla moich świeckich braci i sióstr na całym świecie, aby żyli wielkodusznie tym największym Cudem: celebracją Eucharystii.
DZIEJE CZCI PRZENAJŚWIĘTSZEGO SAKRAMENTU
Na pustyni Hebrajczycy doświadczyli szczególnej opieki i znaków. Zsyłając mannę Bóg zapewnił im również codzienny pokarm. Do dziś w żydowskich domach po posiłku zawierającym chleb odmawiana jest modlitwa Birkat Hamazon – dziękczynne błogosławieństwo za jedzenie i za Bożą troskę. Eucharystia jest dziękczynieniem Bogu, który w chlebie jest obecny tu i teraz – podkreśla w komentarzu dla Centrum Heschela KUL korektor starożytnego języka hebrajskiego s. Eliana Kuryło, przełożona Wspólnoty Błogosławieństw w Emmaus-Nicopolis w Izraelu.
Bóg kiedy żył na ziemi czynił znaki i cuda, i również poprzez cała historię Kościoła daje świadectwa swej obecności. Cudowne znaki dokumentujące obecność prawdziwego Ciała i Krwi Chrystusa w Eucharystii, służą nam do umacniania naszej wiary i jednoznacznie pieczętują prawdziwość nauk oraz misji Kościoła katolickiego. Objawienia, stygmaty czy liczne cudowne uzdrowienia ludzi, są znakami danymi od Boga abyśmy mogli umacniać naszą wiarę, a jednocześnie chce On udokumentować nam miłość i opiekę nad mami. On w istocie nas nie opuścił i nie odszedł, jest nadal wśród nas. Każda Ofiara Mszy Świętej jest powtórzeniem misterium Jego męki. Przedstawiam przykłady działania Boga poprzez cuda jakie stały się faktem za Jego przyczyną: W klasztorze św. Longina w Lanciano pewien kapłan z zakonu św. Bazylego odprawiał Mszę Świętą. Gdy skończył wypowiadać słowa konsekracji Hostia w jego rękach nagle zamieniła się we fragment ludzkiego ciała, a wino w krew.
Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa
Boże Ciało, czyli uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa, jest jednym z najważniejszych, ale równocześnie jednym z najtrudniejszych świąt chrześcijaństwa. Mamy problem z jego zrozumieniem, zwłaszcza dziś, w dobie kryzysu wiary i Kościoła. Czym jest przeistoczenie i jak ono w ogóle jest możliwe? Dlaczego Eucharystia jest ofiarą, skoro to Pan Jezus złożył największą ofiarę na Krzyżu? Czy naprawdę jemy Ciało Chrystusa i naprawdę pijemy Jego Krew?
Watykan, 4 czerwca 1999 r. Jan Paweł II
Na dziewięć dni przed Uroczystością Najświętszego Serca Pana Jezusa, zwracajmy się do Niego, prosząc o łaski potrzebne światu, Kościołowi, naszej Ojczyźnie i naszym rodzinom.
Na przełomie maja i czerwca do naszej ojczyzny, a w pierwszej kolejności do naszej archidiecezji, przyjechali pielgrzymi z Korei Południowej pod opieką ks. Jarosława Kamieńskiego SAC. Celem pielgrzymki było poznanie naszej ojczyzny śladami świętego Jana Pawła II, do którego naród koreański ma wielką sympatię i wdzięczność. To właśnie Jan Paweł II odwiedził ten kraj i kanonizował w 1984 roku świętych męczenników koreańskich - w tym pierwszego koreańskiego kapłana Andrzeja Kim Taegona.
Dziś u franciszkanów konwentualnych i w archidiecezji krakowskiej przypada wspomnienie błogosławionych męczenników Michała Tomaszka i Zbigniewa Strzałkowskiego. To polscy misjonarze zamordowani w 1991 roku przez lewackich terrorystów z Sendero Luminoso. Razem z nimi życie za wiarę oddał włoski ksiądz Alessandro Dordi.