Kategoria
Podkategoria: Świadectwo
Latem 1964 r. w życiu 24-letniego studenta Vittoria Messoriego dokonała się radykalna przemiana. Doświadczył namacalnie istnienia Boga. Z agnostyka stał się jednym z najznamienitszych współczesnych apologetów Kościoła katolickiego, wielkiej sławy pisarzem i dziennikarzem, którego książki są w czołówce światowych list bestsellerów.
Artur Wolski opowiada Kasi Supeł-Zaboklickiej swoje świadectwo o mocy modlitwy różańcowej i cudach, jakie Maryja czyni w życiu swoich dzieci. Różaniec ocalił małżeństwo Pana Artura, a także zaowocował pokojem i radością na każdy dzień.
- Po rozwodzie rodziców zacząłem kraść. Chciałem zwrócić czyjąś uwagę na ból, jaki miałem w sobie. Niestety mój ojciec, który był policjantem, nie rozumiał tego, co się ze mną działo i bił mnie po każdej kradzieży. Kiedy miałem piętnaście lat trafiłem do izby zatrzymań dla młodocianych przestępców. Tam mój gniew narastał i zawsze wdawałem się w bójki z innymi młodocianymi przestępcami. W tym samym czasie wyrzucono mnie ze szkoły. Kradzież była jedynym „zawodem”, który znałem. Ponownie popełniałem kradzieże. Nikt mnie nie kochał. Zażywałem środki przeciwbólowe, narkotyki i upijałem się - mówi w swoim wyznaniu oraz świadectwie nawrócenia były gangster.
Kiedy byłam dzieckiem moja matka znęcała się nade mną pod względem fizycznym, psychicznym i seksualnym. Kiedy miałam dziesięć lat rodzice rozwiedli się. Mama wyprowadziła się z domu. Pomimo rozwodu rodziców miałam wspaniałe dzieciństwo z moim kochającym tatusiem. W domu było czysto. Uczyłam się dobrze. Miałam kota i psa. Jeździłam na rowerze dookoła bloku, w którym mieszkałam. Od czasu do czasu popadałam w tarapaty. Niestety religia nie była częścią mojego wychowania. Wiedziałam, że moi dziadkowie wyznawali Judaizm, a potem nawrócili się na Katolicyzm. Dziadek ze strony mojego taty był katolikiem od urodzenia. Pamiętam, że w domu rodzinnym na ścianie wisiał pięknie zrobiony krzyż.
W wieku 12 lat zacząłem uprawiać masturbację. Podczas onanizmu miałem fantazje homoseksualne. W ten sposób rozwinął się we mnie pociąg seksualny do osób tej samej płci. Kiedy miałem 24 lata zacząłem ogrywać to wszystko, o czym fantazjowałem podczas uprawianej masturbacji.
Z okazji przypadającej dziś Niedzieli Dobrego Pasterza, przypominamy świadectwo ks. Ignacego Solera, który opowiedział o tym, czym jest dla niego kapłaństwo.
- Podczas rekolekcji uczyłam młodych ludzi jak odmawia się różaniec i dałam każdemu różaniec na nadgarstek. Wszyscy uczestnicy byli zaskoczeni. Nie mogli uwierzyć, że specjalnie dla nich zrobiłam różańce. Pewna dziewczyna, która brała udział w rekolekcjach, poprosiła o rozmowę po skończonej modlitwie różańcowej. Wyznała, że nigdy wcześniej nie odmawiała różańca - mówi w swoim wyznaniu kobieta, która doświadczyła cudów dzięki modlitwie różańcowej.
Kilka lat temu razem z mężem uczestniczyliśmy w rekolekcjach odnowy wiary w naszej parafii. Dzięki nim pogłębiła się nasza przynależność do Kościoła Katolickiego i relacja z Jezusem. Z drugiej strony nauki rekolekcyjne otworzyły nam oczy i serca na fakt, że w przeszłości nasze postępowanie nie było zgodne z nauczaniem Kościoła. Uczestniczyliśmy we mszy świętej raz w tygodniu. Jednocześnie stwarzaliśmy pozory że jesteśmy katolikami.
Matka Boża dała 15 obietnic tym, którzy będą pobożnie odmawiać różaniec. W trzech obietnicach Maryja zapewnia, że modlitwa różańcowa udzieli potrzebnych łask, ochroni przed piekłem i zniszczy wady.
Kiedy stan Południowa Dakota wprowadził w życie prawo, które ograniczyło przeprowadzanie aborcji tylko do sytuacji, w których życie matki jest zagrożone, to laickie media gwałtownie zareagowały na ten stan rzeczy. W jednej lewicowej gazecie ukazał się artykuł przedstawiający historię 21 letniej matki dwójki dzieci, z których jedno miało roczek. Kobieta chciała dokonać aborcji, kiedy była w ciąży z drugim dzieckiem, ale nie mogła znaleźć dogodnego miejsca i czasu z powodu sankcji aborcyjnych wprowadzonych przez Południową Dakotę. Redaktorzy tej gazety założyli, że należy się tej młodej matce współczucie ze strony opinii publicznej. W tym momencie zastanówmy się przez chwilę. Nienarodzone dziecko jest tak samo drogie i niezastąpione, jak to, które się urodziło i ma roczek. Jeśli matka doceniała dar życia jej pierwszego dziecka, to dlaczego była tak zdeterminowana, aby zabić swoje drugie dziecko? Dlaczego założyła, że miała prawo do decydowania, aby je zabić? Dlaczego wiele osób w całym k
Pewnego dnia kiedy miałam 16 lat byłam na pierwszej randce. Przed spotkaniem miałam motyle w brzuchu. Chłopak, który umówił się ze mną był bardzo popularny w szkole i grał w piłkę nożną. Najpierw coś zjedliśmy na mieście, a potem poszliśmy do kina. Po seansie mieliśmy jeszcze trochę czasu. Wybraliśmy się na przejażdżkę. Chłopak zabrał mnie do stadniny, należącej do jego rodziców. Tam oglądaliśmy konie. Moja pierwsza randka była jak ze snu. Jednak w stodole sen zamienił się w koszmar. Tam zostałam zgwałcona.
Nazywam się Anh Thu Phan. Oto moje świadectwo.
Swoje świadectwo dedykuję wszystkim, którzy określają siebie jako "wierzący, ale niepraktykujący". Przez wiele lat sam mówiłem o sobie właśnie w ten sposób. Szedłem w złym kierunku, bo w istocie byłem zamknięty na działanie Boga. Teraz, mając już 30 lat, czuję się jak raczkujące niemowlę w nowej rzeczywistości świata, którą otworzył przede mną Pan Bóg za pośrednictwem Niepokalanego Serca Maryi, Królowej Polski z Jasnej Góry.
W 1975 roku wyszłam za mąż. W tym miejscu dodam, że razem z mężem nie byliśmy katolikami. Po upływie jednego roku urodziłam syna. Trzy lata później chciałam mieć drugie dziecko. Tym razem nie mogłam zajść w ciążę tak łatwo, jak za pierwszym razem. Byłam bardzo niespokojna ponieważ czułam tykanie mojego biologicznego zegara.
Byłam ochrzczona i wychowywana w wierze katolickiej. Jednak śmierć mojej matki i ostra kłótnia pomiędzy mną a kapłanem sprawiły, że odeszłam od Kościoła w 1987 roku. Stałam się niepraktykującą katoliczką. Tak było przez wiele lat. W tym czasie wyszłam za mąż. Urodziłam dwoje dzieci. Pewnego dnia w pracy dowiedziałam się o planowanej redukcji etatów. Istniało ryzyko utraty pracy przeze mnie. Wtedy powróciłam do Kościoła.
