Kategoria
Podkategoria: Kościół
Gietrzwałd stał się sławny dzięki Objawieniom Matki Bożej, które miały miejsce dziewiętnaście lat po Objawieniach w Lourdes i trwały od 27 czerwca do 16 września 1877 roku. Głównymi wizjonerkami były: trzynastoletnia Justyna Szafryńska i dwunastoletnia Barbara Samulowska. Obie pochodziły z niezamożnych polskich rodzin. Matka Boża przemówiła do nich po polsku, co podkreślił ks. Franciszek Hipler, "w języku takim, jakim mówią w Polsce".
Pismo Święte nigdzie nie wspomina o narodzinach Maryi. Tradycja jednak przekazuje, że Jej rodzicami byli św. Anna i św. Joachim. Byli oni pobożnymi Żydami. Mimo sędziwego wieku nie mieli dziecka. W tamtych czasach uważane to było za karę za grzechy przodków. Dlatego Anna i Joachim gorliwie prosili Boga o dziecko. Bóg wysłuchał ich próśb i w nagrodę za pokładaną w Nim bezgraniczną ufność sprawił, że Anna urodziła córkę, Maryję.
Jesteście wezwani, aby siać ziarna wiary i nadziei. Dlatego musicie odkryć to, co zagraża lub niszczy te nasiona. W ten sposób Papież zwrócił się do malgaskich biskupów podkreślając, że mają prawo do tego, by wypowiadać się na temat wszystkiego, co dotyczy życia człowieka.
W słowackich Koszycach, w Katedrze św. Elżbiety metropolita krakowski Marek Jędraszewski uczestniczył w Eucharystii sprawowanej w 400. rocznicę śmierci św. Melchiora Grodzieckiego, św. Marka Kriża i św. Stefana Pongracza. Mszy św. przewodniczył arcybiskup Koszyc Bernard Bober. Uroczystość zakończyła Jubileuszowy Rok Świętych Koszyckich Męczenników.
1. Od kilku niedziel Kościół stara się przypomnieć nam prawdę, że żyjemy w Nowym Przymierzu odsłaniając kolejno różne jej aspekty. Dzisiejsze pouczenie można zawrzeć w powyższym tytule niedzieli, w którym trzeba zaakcentować słowo nowe. Człowiek jest dziś wprost przywalony ilością nowych informacji o postępie wiedzy, zwłaszcza praktycznej, która głównie znajduje wyraz w pożądanych zdobyczach techniki. Przy tym środki masowego przekazu ułatwiają to jednostronne zafascynowanie nimi. Dalekie jest ono niestety od prawdziwej mądrości życiowej, którą głosi nam stale Chrystus w Duchu Świętym przez nauczanie Kościoła. Dziś pozwala nam Kościół niejako nowymi oczyma popatrzeć na nasze rozmaite międzyososobowe relacje i skorygować w nich błędy, łatwo przeoczane, gdy ulegamy utartym społecznie wzorcom myślenia. Uświadomienie sobie na nowo prawdziwych relacji usprawnia nas do podejmowania właściwych odpowiedzialnych decyzji. Będą one różne od spontanicznych odruchów, źródła wielu błędów.
"Dziś, gdy tyle sił duchowego zła uderza w Kościół i w ludzi wierzących, dajmy się zaprowadzić Maryi pod krzyż Chrystusa." - pisze arcybiskup Marek Jędraszewski w komunikacie zachęcającym wiernych archidiecezji krakowskiej do duchowego udziału w akcji ewangelizacyjnej "Polska pod krzyżem" organizowanej 14 września, w święto Podwyższenia Krzyża Świętego, w Kruszynie pod Włocławkiem. Komunikat ma być odczytany we wszystkich kościołach i parafiach archidiecezji w najbliższą niedzielę 8 września.
Kapłaństwo przeżywa kryzys tożsamościowy. I to jest jasne, każdy, kto obserwuje Kościół ma tego świadomość. Mocno przypomina o tym też papież Franciszek w bardzo mocnym przemówieniu do duchowieństwa w Mozambiku.
W przepełnionym hałasem dzisiejszym świecie wiele osób odczuwa potrzebę odsunięcia się od głośnego wiru życia i odnalezienia ciszy. Zalew książek o milczeniu dowodzi tęsknoty za ciszą. Hałas stał się groźny. I w ten sposób wielu odkryło na nowo za Kierkegaardem milczenie jako lek na swoje wewnętrzne choroby. Marzą o dobrodziejstwie milczenia i wyśpiewują mu hymny pochwalne. Wielu odkryło w spotkaniu ze wschodnimi technikami medytacji lecznicze działanie milczenia i obecnie stawia je wyżej niż wszystkie inne religijne środki wyrazu, ponad modlitwę i liturgię.
Wy również niby żywe kamienie jesteście budowani jako duchowa świątynia, by stanowić święte kapłaństwo, dla składania duchowych ofiar, przyjemnych Bogu przez Jezusa Chrystusa (…). Wy jesteście wybranym plemieniem, królewskim kapłaństwem, świętym narodem, ludem [Bogu] na własność przeznaczonym (1 P 2,5.9).
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza (Łk 5, 33-39)
„Doktryny w sensie prawd wiary, przykazań, papież nie może zmienić i nie zmieni – to są mrzonki” - ocenia ks. Tadeusz Isakowicz-Zaleski. Dodaje jednak, że w działaniach papieża Franciszka widać zdecydowaną zmianę w porównaniu do poprzednic pontyfikatów.
Bł Michał Czartoryski to dominikanin, który zginał w Powstaniu Warszawskim, heroicznie pełniąc funkcję kapelana: „ W nocy z 5 na 6 września 1944 r. odziały III Zgrupowania AK "Konrad" wycofały się z Powiśla do Śródmieścia. W szpitalu pozostali ciężko ranni żołnierze, kilka osób z personelu medycznego, cywile i o. Michał. Po wkroczeniu oddziałów niemieckich cywile oraz sanitariuszki zostali wyprowadzeni z piwnic i mogli opuścić miasto. Ojciec Michał był gorąco zachęcany przez przyjaciół, aby zdjął habit i w cywilnym ubraniu wyszedł ze szpitala. Nie przyjął tych propozycji; jak przekazał jeden ze świadków, "łagodnie uśmiechnął się i powiedział, że szkaplerza nie zdejmie i rannych, którzy są zupełnie bezradni i unieruchomieni w łóżkach nie opuści". Niemcy zatrzymali go w szpitalu. Około godziny 14 w szpitalnym pomieszczeniu został rozstrzelany wraz z ciężko rannymi powstańcami, z którymi pragnął pozostać. Ciała zabitych wywleczono na barykadę, oblano benzyną i podpalono. Ocalałe resztki p
„Kto powierzchownie spojrzy na Kościół z zewnątrz mógłby być zaskoczony, słysząc o kryzysie Kościoła. Patrząc z ludzkiej perspektywy, chrześcijaństwo w niektórych częściach świata przeżywa czas wielkiej ekspansji” - mówi kardynał Robert Sarah. To fragment nowego wywiadu-rzeki, który opublikował niemiecki dziennik katolicki „Die Tagespost”.
Współcześnie rzadko porusza się temat postu. Jest on niemodny. Kto go porusza może narazić się na zarzut, że zajmuje się przestarzałym zagadnieniem, nie mającym nic wspólnego z prawdziwą religijnością. Zarzut taki nie jest bezpodstawny. Nie ulega wątpliwości, że post nie jest częścią składową religii, tym bardziej chrześcijaństwa. Nie jest znakiem rozpoznawczym prawdziwej religijności. Religia jest uczuciem zależności od Boga i wyraża się w ufnej wierze i posłuszeństwie. Dotyczy to przeżywania Boga w chrześcijaństwie i w religii Starego Testamentu. Jezus jednak kilkakrotnie wypowiedział się na temat postu. Nie może on zostać przemilczany. W Biblii spotykamy się z opisami praktyki postnej, a więc to co znajduje się w Piśmie Świętym, nie może być nam obce. Przede wszystkim nas interesuje stosunek Jezusa do postu.
