Kategoria
Sekcja: Duchowość i wiara
Honorowy zwierzchnik anglikanów przyznał, że ma świadomość, że część z jego wiernych może uznać przygotowanie raportu na temat liturgii błogosławieństwa par jednopłciowych za „odstępstwo” czy nawet „apostazję”, ale jednocześnie zaznaczył, że trzeba się też liczyć ze zdaniem tych, którzy uznają, że odmowa takiego błogosławieństwa jest rodzajem „rasizmu”.
Historia życia ojca Luisa Alfredo Leona Armijosa to wspaniały przykład Boskiej, ale i ludzkiej Miłości. Gdy jego mama miała trzynaście lat jej rodzice wysłali ją do pracy, by mogła im pomóc w wychowaniu reszty dzieci. Maria Eugenia Armijos miała sprzątać w domu w Loja. Ale jego właściciel wykorzystując jej samotność i słabość zgwałcił ją. I właśnie w czasie gwałtu począł się kapłan.
Ojciec Adam Szustak 9 lutego wygłosił konferencję pt. "Żarówki i przyprawy - czyli po co światu chrześcijanin?". I powiedział coś takiego: "Ten świat strasznie potrzebuje grzesznych chrześcijan. Ten świat tego potrzebuje, żebyśmy wreszcie przestali udawać, że tych grzechów nie mamy. Część tego świata nie jest w stanie przyjąć ewangelii, bo ludzie nas mają za hipokrytów". Czy zgadzasz się z tym co mówi ojciec Szustak?
Hierarchę zapytano co sądzi o opiniach niektórych mediów, gdzie jest przedstawiany jako „konserwatywna przeciwwaga” dla papieża Franciszka. Niektórzy mają nawet twierdzić, że istnieje podział ról: charyzmatyczny papież i jego dogmatyczny strażnik wiary, abp Müller – tak jak było za pontyfikatu Jana Pawła II, gdzie rolę Müllera pełnił kard. Ratzinger. Niemiecki duchowny odpowiedział, że te sądy są mylne.
Konferencje Episkopatów, które opublikowały wyniki ankiety przeprowadzonej wśród wiernych przed Synodem Biskupów o rodzinie postąpiły wbrew woli Stolicy Apostolskiej. Materiały te miały zostać przesłane poufnie do Watykanu – powiedział sekretarz generalny Synodu Biskupów w wywiadzie dla włoskiego portalu Quotidiano.net.
Gazeta „La Voce di Romagna in Rimini” poinformowała o spotkaniu, jakie odbył 5. lutego Benedykt XVI z dwójką swoich długoletnich przyjaciół, arcybiskupem Ferrary msgr Luigim Negrim i profesorem Marco Ferrinim.
Po roku czasu widać, jak niemądre, jeśli nie cyniczne, było mówienie, że Benedykt XVI podał się do dymisji, bo się załamał widząc, jak straszna jest sytuacja w Watykanie. Konklawe, a potem czas z Papieżem Franciszkiem, pokazują, iż nic nadzwyczaj złego się nie działo, choć oczywiście nie brakowało i nie brakuje różnych problemów i wyzwań. Decyzja Benedykta XVI była wynikiem szukania woli Bożej, szukania tego, co w danym momencie dla Kościoła lepsze. Papież uznał, że na ten czas nie wystarczy papież, który jest szanowanym, ale schorowanym, pozbawionym sił fizycznych ojcem, że potrzeba kogoś, kto będzie nie tylko symbolem jedności, ale będzie energicznie działał na różnych polach. Tak, jak to obecnie czyni Franciszek.
Kiedy kilka lat temu rozmawiałem z abp Tadeuszem Gocłowskim i powiedział on, zresztą w obecności kilku osób, także świeckich, że w 1990 roku sekretarz Episkopatu, dziś już nieżyjący abp Bronisław Dąbrowski, na jedno z posiedzeń KEP przyniósł gruby notes z nazwiskami najważniejszych agentów wśród duchownych. Ten notes krążył wśród biskupów, niektórzy czerwienieli z wrażenia przy jego lekturze. Postanowiono jednak nic z tym nie robić. To trwało przez 15 lat. Właściwie dopiero w 2005 roku, kiedy ówczesny prezes IPN Leon Kieres, tuż po śmierci Jana Pawła II ujawnił pierwszego z agentów, o. Konrada Hejmo, posypała się lawina kolejnych publikacji, dotyczących m.in. ks. Mieczysława Malińskiego czy nieżyjącego bp Jerzego Dąbrowskiego.
Decyzję o ustąpieniu Benedykt XVI podjął po długiej, głęboko przemodlonej refleksji. Zawsze był człowiekiem modlitwy i prawdopodobnie chciał móc się jej poświęcić w jeszcze głębszym i pełniejszym wymiarze. Ze swoim następcą Franciszkiem utrzymuje on serdeczne, solidarne relacje, bo papiestwo jest służbą, a nie sprawowaniem władzy. W związku z przydającą jutro pierwszą rocznicą zapowiedzi papieskiej rezygnacji zwraca na to uwagę rzecznik prasowy Watykanu ks. Federico Lombardi.„Jak sądzę, trzeba zdać sobie sprawę, że jego życie przebiega dyskretnie, bez wymiaru publicznego – stwierdził włoski jezuita. – Nie oznacza to jednak, by był odizolowany, zamknięty w ścisłej klauzurze. To normalne życie starszej religijnej osoby. Benedykt XVI modli się, oddaje refleksji, lekturze, odpisuje na otrzymywaną korespondencję. Rozmawia, chętnie spotyka się z bliskimi sobie osobami, uważając dialog z nimi za pożyteczny. Proszą go one o radę czy duchową bliskość. To życie człowieka o bogatej duchowości, wi
Rzecznik Konferencji Episkopatu Hiszpanii zwrócił uwagę na to, że obecnie w debacie publicznej coraz częściej pojawia się, często pod osłoną rezolucji ONZ, coś w rodzaju „świeckiej inkwizycja”. - Tym, co nie powinno się obecnie zdarzać jest świecka inkwizycja, które dogmaty są ogłaszane jako powszechnie obowiązujące – podkreślił biskup. - Jeśli ich nie akceptujesz zostajesz wykluczony – dodał.
Abp Georg Gänswein powiedział swojemu rozmówcy, że Benedykt XVI żyje „w pokoju ze sobą i z Panem”. Zdaniem niemieckiego hierarchy emerytowanemu papieżowi wiedzie się dobrze: „Chodzi tu o fizycznie starego człowieka, choć duchowo jest bardzo żywy i przenikliwy”.
Fronda.pl: W hiszpańskojęzycznej telewizji Univision z USA opublikowano dane, z których wynika, że katolicy na świecie popierają Papieża Franciszka i równocześnie sprzeciwiają temu co Kościół naucza. Z czego to wynika?
Liturgia nie jest „wydarzeniem społecznym, żadnym dobrym społecznym aktem. Nie jest zebraniem wierzących, którzy mają się ze sobą razem modlić. Jest czymś innym. Podczas liturgii obecny jest Bóg” – powiedział papież i dodał, że „obecność Boga jest realna, naprawdę rzeczwista”.
Amerykański kardynał Sean O’Malley powiedział Johnowi Allenowi z „Boston Globe”, że ci, którzy mają nadzieję na na zmiany w nauczaniu Kościoła, doznają zawodu. Zdaniem kardynała papież nie zmieni nauczania na takie tematy jak antykoncepcja, aborcja i homoseksualizm. Jednocześnie kardynał zaznaczył, że jest pod wrażeniem tego, jak szybko papież Franciszek zdobył sobie uwagę całego świata i zmiękczył wizerunek Kościoła katolickiego.
Przemówienie JE ks. abp. Józefa Michalika, przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski, wygłoszone w czasie spotkania z Ojcem Świętym Franciszkiem z racji wizyty „ad limina Apostolorum” polskich biskupów:
