"Nie wykluczam, że krzyż gdzieś wyrzucono. Milicjanci sami zadzwonili do mnie wczoraj około godz. 23, proponując, żeby pojechać na Kuropaty. Ale powiedziałem, że szukanie czegokolwiek po ciemku nie ma sensu i lepiej zaczekać do rana" - powiedział Ramanouski, którego cytuje niezależna gazeta internetowa "Biełorusskije Nowosti".

 

Drewniany krzyż upamiętniający polskich oficerów zamordowanych na Białorusi podczas stalinowskich represji został postawiony w Kuropatach w czwartek przez samego Ramanouskiego. Stanął w pobliżu miejsca, gdzie 29 października położono z inicjatywy historyka Ihara Kuzniacoua z białoruskiego oddziału Memoriału kamień węgielny pod pomnik upamiętniający polskich oficerów zamordowanych na Białorusi w 1940 i 1941 r.

 

W poniedziałek rano Ramanouski pojechał na Kuropaty, gdzie już czekali na niego milicjanci. "Obejrzeliśmy miejsce zdarzenia i spisano protokół. Potem złożyłem wyjaśnienia(...). Pracownicy milicji odnosili się do mnie ze zrozumieniem, ale nie spodziewam się, by wandali znaleziono. Takich precedensów jeszcze nie było" - oświadczył.

 

Ramanouski dodał, że do wiosny Memoriał nie będzie podejmować żadnych działań w kierunku postawienia nowego znaku pamięci. "Mam nadzieję, że do tego czasu sytuacja w Kuropatach zostanie uregulowana. Potem postawimy taki znak pamięci, który będzie trudno zlikwidować" - oznajmił.

 

Jak piszą "Biełorusskije Nowosti", postawienie w Kuropatach krzyża upamiętniającego rozstrzelanych polskich oficerów wywołało dyskusję wśród białoruskich polityków i historyków, część z nich wskazywała bowiem, że nie wiadomo na pewno, czy spoczywają oni akurat w tym miejscu.

 

W Kuropatach stoi też metalowy Krzyż Polski upamiętniający wszystkich Polaków pomordowanych w okresie stalinowskich represji.

 

Kuzniacou szacuje, że od września 1939 r. do czerwca 1941 r. rozstrzelano na Białorusi co najmniej 8,6 tys. polskich oficerów i 8 tys. polskich cywilów. Jak podkreśla, Polacy to druga po Białorusinach pod względem liczby rozstrzelanych narodowość, jaka padła ofiarą stalinowskich represji na Białorusi.

 

Zdaniem historyka szczątki polskich oficerów mogą spoczywać w różnych miejscach - w Kuropatach, w Traściańcu (pod Mińskiem) czy Łoszycach (też w okolicach Mińska) - i aby to określić, konieczne są ekshumacje.

 

Według białoruskich historyków w latach 1939-1941 w Kuropatach zamordowano od 30 tys. do 250 tys. osób. Przeprowadzono jedynie nieliczne ekshumacje.

 

Z Mińska Małgorzata Wyrzykowska (PAP)

 

Zdjęcie za Wikipedia.pl