Amerykańska technologia jako narzędzie szantażu? Susujew o „energetycznym zawieszeniu broni”

Stany Zjednoczone zdecydowały im ułatwić zadanie z powodu wycofania wsparcia odnośnie wczesnego ostrzegania przed atakami balistycznymi. No i oczywiście Starlink... Z wielu ukraińskich źródeł wiemy, że SpaceX ograniczył prędkość poruszania się terminali do 100 mil na godzinę. Nie wpłynie to zasadniczo na ukraińskie uderzenia na dalekie tyły Rosji, natomiast będzie miało wpływ przede wszystkim na bilans sił na linii frontu. Ukraińcy głównie polegają na Starlinkach w swoich uderzeniach na bezpośrednie zaplecze frontu. Tzw. middle strike, czyli atakowanie magazynów, sztabów, logistyki, systemów OPL i artylerii na odległość 50–200 kilometrów za linią frontu. Wpłynie to również, niestety, na niektóre skuteczne rozwiązania dotyczące przechwytywania odrzutowych Shahedów. Ukraińcy zaczęli lepiej sobie w ostatnim czasie radzić z tym zagrożeniem głównie dlatego, że dostosowali jeden ze swoich własnych dronów, który już znajdował się w produkcji masowej, do nowego typu zadań. Problem polega na tym, że tam również łączność po części zapewniał Starlink.

Jeżeli Amerykanie się uprą i na przykład w całości zablokują Ukrainie Starlinka, bardzo mocno wpłynie to na sytuację na froncie. Na początku 2025 roku pisałem artykuł o tym, czy ukraińska armia jest w stanie walczyć bez amerykańskiego wsparcia, i prawda jest taka, że zależność SZU od Starlinka się od tamtego czasu pogłębiła. Pojawiły się wtedy pewne plany zbudowania alternatywy, tyle że skala wojny dronowej i cyfryzacja pola walki przyspieszyły bardzo mocno. Cały ten system nie może działać bez łączności satelitarnej – jest ona jego podstawą. I te ukraińskie plany zbudowania alternatywy nie nadążają zupełnie za rozwojem cyfrowego pola walki opartego w znacznej mierze na Starlinku. Pierwszy testowy satelita ukriańskiej sieci UASAT dopiero został wystrzelony na orbitę 1 pażdziernika bieżącego roku. 

Jest to niestety słabe miejsce ukraińskiej armii w tej chwili i dobry sposób dla Amerykanów, by na nią nacisnąć.

A dla innych jest to lekcja, w której nie chodzi o Starlinka samego w sobie, tylko o gotowość do wykorzystywania podobnej zależności od amerykańskich technologii w celu skorygowania przebiegu konfliktu na korzyść jednej ze stron.