Kategoria
Podkategoria: Rosja
Rosyjskie próby zablokowania porozumienia Macedonii z Grecją mogą zakończyć się dla Moskwy wielką polityczną katastrofą. Agresywne działania agenturalne już kosztowały Rosjan kryzys w relacjach z tradycyjnie przyjazną Grecją. Jeszcze gorzej może się dla Moskwy skończyć dążenie za wszelką cenę do zablokowania zmiany nazwy państwa w samej Macedonii. Rosja ryzykuje zupełne popsucie stosunków z Atenami i przyspieszenie marszu Skopje do NATO.
Zorganizowane w ubiegły czwartek spotkanie Putina z rosyjskimi dyplomatami podzielone zostało na dwie części – oficjalną oraz zamkniętą dla prasy. Ta pierwsza nie była szczególnie porywająca, bo jak zauważył uczestniczący w spotkaniu reporter Kommiersanta, kilku, co bardziej sędziwych dyplomatów umilało sobie czas drzemką, nawet w trakcie wystąpienia Władimira Władimirowicza. Warto jednak zwrócić uwagę na ogólny ton wystąpienia rosyjskiego prezydenta. Najlepiej charakteryzuje go żarcik, jaki rzucił Putin na sam koniec tej części spotkania. Zwracając się do rosyjskiego przedstawiciela przy ONZ Wasilija Nebenzii, powiedział, że od teraz powinien on właściwie nazywać się Benzia, bez przeczenie nie, bo teraz Rosja ma narrację pozytywną, na tak. I to jest najlepsze podsumowanie przesłania Putina. Rosja ma teraz narrację na tak.
Komitet Śledczy Federacji Rosyjskiej wszczął sprawę karną wobec Prokuratury Generalnej i litewskich sędziów. Sowieccy wojskowi mordowali - ale byli niewinni.
Niall Ferguson, znany analityk sytuacji geopolitycznej, brytyjski profesor historii Uniwersytetu Oksfordzkiego i Uniwersytetu Harvarda, w wywiadzie dla czasopisma „Nowy Czas” negatywnie ocenił długoterminowe perspektywy Rosji, pomimo politycznej stabilności reżimu Putina.
![Zdj. Kremlinru, CC BY SA 4.0, Wikimedia Commons (edytowane), By S. Solberg J. [GFDL (http://www.gnu.org/copyleft/fdl.html) or CC-BY-SA-3.0 (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/)], from Wikimedia Commons(edytowane)](/media/image?src=%2Fuploads%2Flegacy%2Foriginals%2Fe5%2F9b%2Fe59bde3004834a762c69fc218a09dc26290f86e505d7f2337709470c434969c5.jpg&w=360&h=225&q=82&v=20260706-quality80)
Rosyjskie wpływy we władzach Skandynawii. Przypadek Finlandii, Szwecji, i Danii. Gazprom i jego socjaldemokratyczni przyjaciele z Unii Europejskiej
Według raportu Europejskiej Rady Stosunków Międzynarodowych (ECFR) Rosja znalazła się na drugim miejscu w rankingu głównych zagrożeń dla Unii Europejskiej.
Amerykańska elita, dość jednogłośnie, niezależnie od orientacji skrytykowała postawę prezydenta Trumpa na konferencji prasowej kończącej szczyt w Helsinkach. Teraz Kongres chce wysłuchać relacji tłumaczki uczestniczącej w rozmowach „w cztery oczy” z Rosyjskim prezydentem, bo jak widać, amerykańscy deputowani nie mają zaufania do prezydenta i obawiają się, że w trakcie rozmów poczynił jakieś zbyt daleko idące deklaracje czy wręcz koncesje na rzecz Moskwy. Ten kontekst wewnątrzamerykański jest niesłychanie ważny, a sądząc z zachowania Trumpa, który tłumaczył się publicznie i korygował swe słowa (podważające zaufanie do służb specjalnych), wręcz najważniejszy. Wydaje się, że niezależnie od tego, co stało się w Helsinkach, teraz, zarówno administracja, jak i Kongres dążyły będą z jednej strony do udowodnienia, że żadnego zmiękczenia politycznej presji na Rosję nie będzie (administracja) albo do takiego związania rąk prezydentowi, aby nawet gdyby chciał żadnego resetu nie mógł zrealizować (
Ten jeden obrazek wart jest więcej niż tysiąc słów. Po wygranej Francji z Chorwacją w finale mistrzostw świata w piłce nożnej przyszedł czas na wręczenie medali. Władimir Putin, prezydent Rosji, która jest gospodarzem turnieju, pokazał wówczas całą swoją„klasę”.
W jakim stanie jest Rosja? Kwitnie, znajduje się w stagnacji, czy wręcz upada? Nie ma, co do tego zgody na świecie. Są tacy badacze, nawet bardzo znani i prominentni, jak np. Joseph Neye Jr. z Harvardu, autor i badacz kategorii soft i smart power, którzy uważają, że w XXI wieku nasz wschodni sąsiad znajduje się w zmierzchowym stadium swej potęgi, a może wręcz upada. Inni, wśród których znajdują się autorzy amerykańskiej strategii bezpieczeństwa narodowego wręcz odwrotnie, są zdania, że Rosja jest światową potęgą nr 2, która rzuca właśnie wyzwanie pozycji Stanów Zjednoczonych i w związku z tym Waszyngton winien odpowiednio zmodyfikować swoją politykę. Wreszcie nie brak i takich, jak Andrew Kuchins z Georgtown University, którzy uważają, że obydwa te poglądy są uprawnione, bo Rosja w niektórych obszarach się wzmacnia i jest silniejsza a w innych, odwrotnie, słabnie.
Kolejne zaskakujące słowa padły z ust Kornela Morawieckiego. Ojciec szefa polskiego rządu chciałby, aby Polska zbliżyła się z Rosją.
Dziś (11.07) rozpoczyna się w Brukseli kolejny szczyt państw NATO, który jest w Moskwie, co zrozumiałe, uważnie obserwowany. Zwłaszcza, że w poniedziałek prezydenci Trump i Putin spotkają się w Helsinkach. Od razu trzeba ostudzić ewentualne nadzieje i obawy, Moskwa nie spodziewa się przełomu, choć, jak argumentują rosyjscy analitycy, pierwszy ważny krok w stronę normalizacji a następnie poprawy relacji może być poczyniony.
Prawdopodobnie osoba niezrównoważona psychicznie była sprawcą pobicia polskiego dyplomaty podczas podróży lotniczej w Rosji. Do incydentu miało dojść na trasie Irkuck - Moskwa. Jak informuje Biuro Rzecznika Prasowego Ministerstwa Spraw Zagranicznych do zdarzenia doszło w ubiegłą środę 11 lipca.
Ofiarami rosyjskiego imperializmu padają państwa przeciwne rosyjskiej dominacji, jak i te akceptujące dominacje Rosji i podporządkowujące się Moskwie. Przykładem takiego sojusznika Rosji, zagrożonego rosyjskim imperializmem jest Białoruś.
Decyzja o podniesieniu wieku emerytalnego wywołała ogromne niezadowolenie Rosjan. Oburzenie może być jeszcze większe, a wraz z nim protesty, jeśli okaże się, że władza nie ruszy systemu tzw. emerytur mundurowych. Wszystko na to wskazuje, wszak Kreml musi dbać o filar swej władzy. To siłowicy będą tłumić społeczne niezadowolenie, jeśli przyjmie ono niepokojące dla władzy rozmiary.
W przeciągu ostatnich pięciu lat wzrosła liczba Rosjan, w których otoczeniu żyją biedne rodziny, w roku 2014 mogło tak powiedzieć 4% ludzi. W roku 2018 już 16% poinformował Rosyjski Ośrodek Badania Opinii Publicznej.
