Kategoria
Podkategoria: Kościół
Nie wiemy dokładnie, o czym Wikariusz Chrystusa rozmawiał z królewską parą. W prasowych doniesieniach wspomina się o imigracji, edukacji młodzieży, dialogu międzyreligijnym i międzykulturowym, o przyszłości Europy, braku powołań w Belgii i innych krajach Beneluksu.
Niestety, to co niedawno jeszcze było zboczoną praktyką grupki zaawansowanych amerykańskich okultystów stało się dziś u nas w Polsce zadziwiająco popularne. Nie ukrywajmy, „zabawa” w wychodzenie z ciała może się skończyć problemami na całe życie, a może i na wieczność!
Żaden prorok nie jest mile widziany w swojej ojczyźnie (Łk 4,24).
Boże - Stwórco i Dawco wszelkiego życia - błagamy o Twoje hojne błogosławieństwo dla małżeństw, które proszą o upragnione potomstwo. Uświęć ich oczekiwanie, błogosław cichą nadzieję, przemień cierpienie w radość i spraw, by owoc ich ludzkiej miłości objawił się w łasce i darze nowego życia. Przez Chrystusa, Twego Boskiego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, Bóg przez wszystkie wieki wieków. Amen.
Konflikt Pana Jezusa z Żydami w świątyni ukazuje niezmiernie ważną i stale aktualną prawdę o nas i naszej pobożności. Aby ten konflikt dobrze zobaczyć, warto nawiązać do innych konfliktów, gdzie role niejako są odwrócone. Wiele razy na kartach Ewangelii spotykamy zarzuty kierowane do Pana Jezusa, że nie szanuje szabatu. Tak było np. gdy uzdrawiał w szabat albo gdy uczniowie zrywali kłosy, bo byli głodni. Żydzi odwoływali się wówczas do trzeciego przykazania, które słyszeliśmy dzisiaj w pierwszym czytaniu. Ich dbałość o zachowanie szabatu była ogromna. Ale zobaczmy, jak Pan Jezus odpiera te zarzuty. Po uzdrowieniu kobiety, która od 18 lat była pochylona, mówi:
Scena wypędzenia przekupniów ze świątyni, którą słyszymy w dzisiejszej Ewangelii, była przedmiotem papieskiego rozważania na Anioł Pański - podaje Radio Watykańskie. Jak zaznaczył Franciszek, ten prorocki gest Jezusa zrobił olbrzymie wrażenie na obecnych, co z kolei doprowadziło do burzliwego dialogu ze słynnymi słowami: „Zburzcie tę świątynię, a Ja w trzech dniach wzniosę ją na nowo”. To niezrozumiałe w pierwszym momencie stwierdzenie Jezusa stało się dla Jego uczniów jasne dopiero po Zmartwychwstaniu.
Nie tylko zwykli wierni, ale nawet i duchowni mają często dziwną filozofię: uważają, że dopóki oni "nie ruszają" diabła, to on "nie ruszy" także ich. To niebezpieczne podejście. Niemal wszyscy lekceważą sobie dziś szatana, mówią, że to tylko metafora, bo Bóg jest przecież tak miłosierny, że i tak wszystkich zbawi. Tak nie jest.
Pieśń postna na wieczór: Krzyżu Święty, nade wszystko!
Elimelech urodził się w 1717 roku i całe swoje życie spędził w szczęśliwym osiemnastym wieku. Wiemy, że pierwsze mistyczne nauki pobierał u rabiego Izaaka Lurii. Potem ruszył doTykocina, po wiedzę jaką mógł mu przekazać i ofiarować Szmelke Horowitz. Pod bacznym okiem tego mistrza dialogu przez całe dnie, przez długie miesiące ślęczał nie tylko na nad Talmudem i Torą, ale też - a może przede wszystkim, (kto wie?) - nad księgami kabalistycznymi, nad pismami dostępnymi wyłącznie dla najgłębiej wtajemniczonych. Studiował wiedzę, do której dostęp miało niewielu. Należał do elitarnej grupy takich mędrców, którzy nie tylko przeczytali, ale i zrozumieli..
„Dzisiaj, 8 marca, kieruję pozdrowienie do wszystkich kobiet, które każdego dnia starają się budować społeczeństwo bardziej ludzkie i przyjazne. I po bratersku dziękuję także tym, które na tysiąc sposobów dają świadectwo Ewangelii i pracują w Kościele. To jest dla mnie okazja, by potwierdzić doniosłość i konieczność ich obecności w życiu" - powiedział najwyższy kapłan Kościoła powszechnego.
Kościół katolicki w Skandynawii rozwija się szybko i dynamicznie, dlatego potrzebuje od innych katolików Europy materialnego i duchowego wsparcia – wynika z zakończonej właśnie sesji plenarnej Konferencji Episkopatu Skandynawii. Obradowała ona gościnnie w niemieckim Essen.
Mam za sobą wiele rozmów z mężami i żonami, którzy znaleźli się w podobnej sytuacji. Ilekroć jedno z małżonków zostało świadkiem Jehowy, adwentystą lub zielonoświątkowcem, a drugie nie chce ulegle zgodzić się na jednostronne narzucenie domownikom licznych konsekwencji, jakie z tej decyzji wynikają - w rodzinie zaczyna dziać się źle. Związanie się współmałżonka ze świadkami Jehowy lub inną tego rodzaju grupą niemal automatycznie izoluje ich rodzinę od krewnych i znajomych. To nie jest nawet tak, że zainteresowania takiego nowego adepta jehowitów czy adwentystów są monotematycznie religijne. Takiego człowieka praktycznie nie interesują bowiem pytania o sens życia, nie da się z nim rozmawiać nawet na temat Boga i Jego doskonałości ani na temat pogłębiania się w życiu modlitwy. Jedyne, co go naprawdę interesuje i o czym wyłącznie chce mówić, to polemiczna wobec wiary katolickiej doktryna jego sekty. Nic zatem dziwnego, że ludzi męczą sytuacje towarzyskie, w których niemożliwa jest zwyczajn
Ojciec Święty upamiętnił pierwszą papieską Mszę odprawioną po włosku, a nie po łacinie. Dokładnie 50 lat od zainaugurowania przez Pawła VI nowych norm liturgicznych Soboru Watykańskiego II w tym samym rzymskim kościele Wszystkich Świętych Papież Franciszek sprawował uroczystą liturgię. W homilii przypomniał, że soborowa konstytucja Sacrosantum Concilium definiuje liturgię jako „pierwsze i niezastąpione źródło, z którego wierni czerpią prawdziwie chrześcijańskiego ducha”. Oznacza to, jak podkreślił Papież, potwierdzenie zasadniczej więzi łączącej życie ucznia Jezusa z kultem liturgicznym. Franciszek przypomniał, że Kościół wzywa do rozwijania autentycznego życia liturgicznego, tak by zaistniała harmonia między tym, co celebruje liturgia, a tym, co przeżywamy w naszej codziennej egzystencji. „Chodzi więc o to, byśmy naszym życiem wyrażali to, co otrzymaliśmy dzięki naszej wierze” – zaznaczył Franciszek.
Istnieją sprawy ważniejsze niż życie.
III Niedziela Wielkiego Postu. Komentarz ojca Jacka Salija
