Kategoria
Sekcja: Duchowość i wiara
Pierwszy przykład skuteczności narracji? Izrael. Nigdzie chyba nie widać siły opowieści tak silnie, jak w tym kraju. Narracja, opowieść, story stanowią fundament konstytuujący tożsamość narodu, wokół narracji budowana jest wspólnota. Najznakomitszym badaczem hagady jest w Polsce prof. Waldemar Chrostowski.
Dzisiejsze wspomnienie zwraca nas ku Maryi objawiającej się na górze Karmel, znanej już z tekstów Starego Testamentu - z historii proroka Eliasza (1 Krl 17, 1 - 2 Krl 2, 25). W XII wieku po Chrystusie do Europy przybyli, prześladowani przez Turków, duchowi synowie Eliasza, prowadzący życie kontemplacyjne na Karmelu. Również w Europie spotykali się z niechęcią. Jednakże Stolica Apostolska, doceniając wyrzeczenia i umartwienia, jakie podejmowali zakonnicy, ułatwiała zakładanie nowych klasztorów.
Bóg, który mówi o sobie: Jestem, który Jestem, objawia się Izraelowi, by go wyzwolić z niewoli. Taki jest zamysł Boga od początku stworzenia. Niewola jednak, z jakiej człowiek musi być wyzwolony, przyjmuje rozmaite wymiary i formy.
Antoni urodził się w 9 września 1880 r. w Borowskich Olkach na Podlasiu. Był drugim z czworga dzieci Jana i Michaliny ze Średzińskich. Rodzina kultywowała tradycje patriotyczno-religijne. Jego dziadek był uczestnikiem powstania styczniowego. Wszystkie dzieci otrzymały staranne wykształcenie. Antoni uczył się w Surażu i Białymstoku, a potem wysłano go do szkół w Wilnie. Tam też wstąpił do seminarium duchownego. W 1904 r. ukończył je i przyjął święcenia kapłańskie.
Czterej Pielgrzymi, którzy 28 czerwca wyruszyli ze stolicy diecezji pelplińskiej do Rzymu, wczoraj dotarli do celu. Trzech księży i jedna osoba świecka pielgrzymowali na rowerach w intencji powołanych i o powołania. Podjęte przez nich wyzwanie było też formą wsparcia dla hospicjum w Kartuzach.
Bardzo często chrześcijaństwo wyobrażamy sobie jako jeden z wielu systemów moralności, nakładający na nas ciężary nie do uniesienia. Z tych błędnych wyobrażeń biorą się wszystkie nasze grzechy, bo szukamy szczęścia prostszego do osiągnięcia. Jak to naprawdę wygląda?
Aktorka Emma Corrin, odtwarzająca rolę księżny Diany w serialu „The Crown” (Korona), wywołała emocje i wzrost zainteresowania serialem z powodu zdjęcia zamieszczonego na Instagramie. Zdjęcie przedstawia ją w tak zwanym „breast binder”, czyli rodzaju owijacza, który po polsku można by określić jako „spłaszczacz” lub „spłaszczak” piersi.
Anna, Anka, Ania. Kobieta ma wiele twarzy i trudno ją opisać. Z jednej strony kobiety potrzebują wspólnoty, żeby się rozwijać, a z drugiej strony, chwili tylko dla siebie, w ciszy, spokoju. Katarzyna Supeł-Zaboklicka rozmawiała z Anią Musiał, kobietą niezwykłą.
Papież Jan XXIII za najbardziej znamienny dla współczesności przejaw głupoty uznał wiarę w autonomiczny porządek rzeczywistości doczesnej wyrażający się w dążeniu do utworzenia trwałego i dostatniego porządku życia doczesnego, nie opartego na nieodzownym fundamencie, to znaczy pomijającego Majestat Boga. „W ten sposób usiłuje się podkreślić dostojeństwo człowieka, wysuszywszy źródło, z którego to dostojeństwo wypływa i jest zasilane". Zupełnie jakby rzeczy stworzone nie zależały już od Boga i jakoby człowiekowi wolno ich było używać bez odnoszenia ich do Stwórcy.
Papież Franciszek po dziesięciu dniach opuścił wczoraj klinikę Gemelli, gdzie został poddany operacji jelita grubego. Ojciec święty nie powrócił jednak do pełni sił i czeka go rehabilitacja. Zdaniem ks. prof. Andrzeja Kobylińskiego realny staje się scenariusz zwołania konklawe i wyboru nowego biskupa Rzymu.
O, najsłodszy Jezu! Uzdrawiającą raną swej miłości przebij wnętrze mej duszy, żeby naprawdę gorzała, słabła i omdlała, i żeby wręcz ustała z pragnienia tylko Ciebie, by chciała odejść i być z Tobą. Oby zawsze pragnęła tylko Ciebie, Chlebie życia niebieskiego, który zstąpiłeś z nieba. Oby łaknęła Ciebie, Źródło życia, Źródło wiecznego światła, Strumieniu prawdziwej rozkoszy. O Ciebie niech się ubiega, Ciebie szuka, Ciebie znajduje i w Tobie słodko odpocznie. Amen.
„Nie ma prawdziwego poznania bez umiłowania” - św. Bonawentura.Naprawdę nazywał się Jan Fidanza. Legenda mówi, że kiedy jako dziecko ciężko zachorował, jego matka wyprosiła u św. Franciszka cud uzdrowienia. Umierający Biedaczyna z Asyżu, widząc zdrowego chłopca, miał zawołać: buona ventura (dobry los). Tak powstało zakonne imię przyszłego franciszkanina.Bonawentura urodził się ok. 1217 roku w Bagnoregio w środkowych Włoszech. Studiował filozofię i teologię na uniwersytecie w Paryżu. Później sam wykładał tam teologię. Okazał się bardzo płodnym i wszechstronnym kościelnym pisarzem. Napisał około 65 dzieł. Obok św. Tomasza z Akwinu był drugim gigantem złotego wieku scholastyki. Został generałem franciszkanów, potem biskupem Albano i kardynałem. Doprowadził do pojednania franciszkanów pokłóconych o ideał ubóstwa. Odegrał bardzo ważną rolę w zorganizowaniu Soboru Lyońskiego. Zmarł tydzień po jego zakończeniu w 1274 roku.Bonawentura łączył ducha franciszkańskiego z teologiczną spekulacją wła
Im bardziej rozumiemy w jaki sposób Bóg nas kocha, tym bardziej świadomie, z wdzięcznością się tą miłością karmimy. Wiemy, że Bóg nas kocha za nic i nieodwołalnie. Dosłownie „za nic”. I dosłownie „na zawsze”. Nawet, gdyby ktoś wylądował w piekle i tak będzie kochany – przypomina ks. Marek Dziewiecki w SalveNET.
