Kategoria
Sekcja: Duchowość i wiara
Z funkcji sekretarza generalnego amerykańskiego episkopatu niespodziewanie ustąpił ks. prałat Jeffrey Burrill. "Analiza danych dotyczących portfela Burrilla pokazała, że odwiedzał on bary dla gejów i prywatne rezydencje, wykorzystując aplikację do spotkań w różnych miastach w latach 2018-20" - poinformował amerykański portal The Pillar.
Na łamach niemieckiego miesięcznika „Herder Korrespondenz” ukazał się artykuł będący owocem rozmowy papieża-seniora Benedykta XVI z publicystą Tobiasem Winstelem. Benedykt XVI krytycznie odniósł się do dokumentów publikowanych przez niemieckich hierarchów.
Czy obraz Boga zagniewanego da się pogodzić z Jego wszechdoskonałością? Czy Pan Bóg w ogóle może podlegać jakimś namiętnościom? To tylko my, ludzie, tak Go opisujemy! Co wobec tego znaczą wypowiedzi Pisma Świętego na temat gniewu Bożego?
W ostatnich dniach w Kościele powszechnym rozgorzała niemała dyskusja wokół listu apostolskiego w formie motu proprio Traditionis Custodes papieża Franciszka, odwołującego Summorum Pontificum Benedykta XVI z 2007 roku. Jakie owoce przyniesie to działanie to czas pokaże. Dzisiaj warto spojrzeć na kilka decyzji, które już zostały podjęte przez hierarchów Kościoła.
Robert Moynihan, watykanista, założyciel portalu „Inside the Vatican” oraz autor książki Finding Viganò, twierdzi, że najnowsze motu proprio Traditionis custodes papieża Franciszka doprowadzi do rozkwitu tradycyjnej Mszy łacińskiej. Według dziennikarza restrykcje i ograniczenia, które są rezultatem „rewolucji liturgicznej działającej w tandemie z pragnieniem promowania nowego humanizmu bez idei Boga”, będą miały skutek odwrotny do zamierzonego.
O życiu świętej Anny, matki Maryi i babki Jezusa Chrystusa nie znajdziemy żadnych informacji w księgach Nowego Testamentu. Ewangeliekanoniczne milczą na jej temat. Jedyne informacje dotyczące życia świętej Anny pojawiają się w pismach apokryficznych, pochodzących z początków chrześcijaństwa. Apokryfy nie należą do ksiąg natchnionych, ale w swojej treści oprócz opisów legendarnych i baśniowych, zawierają informacje prawdziwe[potrzebny przypis], przekazywane przez tradycję Kościoła. Najwięcej wiadomości o matce Maryi znajduje się w Protoewangelii Jakuba i Ewangelii Pseudo-Mateusza.
Ewangelie nie przekazały o rodzicach Maryi żadnej wiadomości. Milczenie Biblii dopełnia bogata literatura apokryficzna. Ich imiona są znane jedynie z apokryfów Protoewangelii Jakuba, napisanej ok. roku 150, z Ewangelii Pseudo-Mateusza z wieku VI oraz z Księgi Narodzenia Maryi z wieku VIII. Najbardziej godnym uwagi może być pierwszy z wymienionych apokryfów, gdyż pochodzi z samych początków chrześcijaństwa, stąd może zawierać ziarna prawdy zachowanej przez tradycję.
Wśród bohaterów filmu Cristiada (tytuł ang. „For Greater Glory: The True Story of Cristiada”) w reżyserii Deana Wrighta uwagę zwraca postać 14-letniego cristero, jednego z głównych bohaterów opowieści. W jego rolę wcielił się nastoletni aktor meksykański Mauricio Kuri. Grany przezeń bohater zgłasza się na ochotnika do armii gen. Enrique Gorostietty Velarda. Podczas jednej z potyczek zostaje schwytany przez żołnierzy federalnych. Jest torturowany przez policyjnego oprawcę. Wreszcie ginie w publicznej egzekucji. Jego ostatnie słowa to okrzyk: „He viva Cristo Rey!”.
W Prostyni, małej miejscowości we wschodniej Polsce, ponad 500 lat temu miały miejsce objawienia babki Pana Jezusa, św. Anny.
Duch Święty jest nieustannie obecny w życiu Kościoła. Dary Ducha Świętego, charyzmaty, nieustannie ubogacają Kościół. Niestety upadłe anioły, zatrute swoją nienawiścią do rodzaju ludzkiego i pychą wobec Boga, nieustanie dążą by nas zwodzić i skłaniać do grzechu. Jedną z najbardziej przewrotnych metod jakimi posługują się siły zła jest podszywanie się pod Boga i kierowani do ludzi fałszywych wizji i proroctw. Dlatego ta ważne jest rozeznanie duchowe czy ma się do czynienia z wizjami, proroctwami, czy innymi charyzmatami, które pochodzą od Boga, czy od złego podszywającego się pod Boga. W swym miłosierdziu Bóg obdarzył Kościół mechanizmami, które sprawnie pozwalają na weryfikacje wszelkich zjawisk pod kontem ich pochodzenia.
Wśród apostołów było dwóch Jakubów. Dla odróżnienia nazywani są Większym i Mniejszym albo też Starszym i Młodszym. Prawdopodobnie nie chodziło w tym wypadku o ich wiek, ale o kolejność przystępowania do grona Apostołów. Rozróżnienie to wprowadził już św. Marek (Mk 15, 40). Imię Jakub pochodzi z hebrajskiego "aqeb", oznaczającego "chronić" - a zatem znaczy "niech Jahwe chroni". Etymologia ludowa tłumaczy to imię jako "pięta". Według Księgi Rodzaju, kiedy Jakub, wnuk Abrahama, rodził się jako bliźniak Ezawa, miał go trzymać za piętę (Rdz 25, 26).
[...] Co mamy myśleć o tej postaci? Na czym polega jej perfidnie niebezpieczny charakter? Gdyby to był jawny przeciwnik Boga czy Kościoła, jak ideologiczny ateizm czy imperialny komunizm, wszystko byłoby jasne. Ale chodzi o postać zawiłą i trudno rozpoznawalną. Nieraz świadomie stylizowaną na wyszminkowanego gościa z operetki. Tymczasem jest odwrotnie. Jezus zapowiadał: „wielu przyjdzie pod moim imieniem i będą mówić: To ja jestem Mesjaszem. I wielu w błąd wprowadzą” (Mt 24,5). Zwodziciel będzie zatem starał się przebrać w szaty „Jezusa dobrotliwego”, „Mesjasza tolerancji”, „Mistrza uśmiechu”, by przejąć Jego uczniów. Tak jak słynny Szymon Mag z Dziejów Apostolskich (8,9-24), który chciał posiąść władzę Apostołów, „małpując” Szymona Piotra, by w odpowiednim momencie móc go wyeliminować z gry. Nawet podszył się pod to samo imię. Ale parodia Maga się nie powiodła dzięki rozróżnianiu i odwadze, jakie miał w sobie pierwszy papież Kościoła. Poszukując tego rozróżnienia oraz w celu stworzeni
Na łamach The First Things George Weigel skomentował ogłoszone 16 lipca przez papieża Franciszka motu proprio ograniczające możliwość sprawowania liturgii w nadzwyczajnej formie rytu rzymskiego. W ocenie amerykańskiego teologa dokument jest „teologicznie niespójny, duszpastersko dzielący, niepotrzebny i okrutny”.
Nie cichną kontrowersje związane z wydanym przez papieża Franciszka dekretem w radykalny sposób ograniczającym możliwość sprawowania liturgii w nadzwyczajnej formie rytu rzymskiego. Na zaskakujące zachowanie KEP, najpewniej podyktowane tym właśnie dokumentem, zwrócił uwagę w mediach społecznościowych Mateusz Ochman. Okazuje się, że polscy biskupi ocenzurowali własny list, w którym wskazywali na dobre owoce tradycyjnej liturgii.
Wczoraj były biskup tarnowski, obecnie metropolita katowicki abp Wiktor Skworc złożył na ręce przewodniczącego Rady Miejskiej w Tarnowie oświadczenie, w którym zrzekł się tytułu Honorowego Obywatela Miasta Tarnowa.
