Kategoria
Sekcja: Duchowość i wiara
Paweł Kukiz po raz kolejny postanowił w sposób spektakularny potwierdzić, że z postawą pro-life nie ma zbyt wiele wspólnego. Obywatelski projekt ochrony życia, upodmiotawiający kobiety a zarazem penalizujący proceder aborcyjny i definiujący, że „dzieckiem jest człowiek od poczęcia do osiągnięcia pełnoletności” lider ugrupowania Kukiz ’15 nazwał „hardkorowym”.
Melchior Chyliński urodził się 6 stycznia 1694 r. we wsi Wysoczka (woj. poznańskie) w rodzinie szlacheckiej. Jego rodzice Arnold Jan i Marianna Kierska wychowali go w wierze chrześcijańskiej. Do chrztu podawało go dwoje bezdomnych z przytułku sąsiadującego z majątkiem rodzinnym. Prawdopodobnie odwiedzając ich, młody Melchior poznał trudny los ludzi ubogich. Ukończył szkołę parafialną w Buku, a następnie kolegium humanistyczne jezuitów w Poznaniu, założone przez ks. Jakuba Wujka, autora polskiego przekładu Biblii. W 1712 roku zaciągnął się do wojska, prawdopodobnie jako zwolennik króla Stanisława Leszczyńskiego, gdzie przez trzy lata doszedł do stopnia oficerskiego i został komendantem chorągwi (w tej kwestii biografowie nie są zgodni; niektórzy uważają, że służył w rajtarii króla Augusta II Sasa, pod marszałkiem Joachimem Flemmingiem).
Przypadające wczoraj święto św. Andrzeja Apostoła było wyjątkową uroczystością dla parafii św. Andrzeja w Toruniu – najmłodszej parafii w tym mieście. Parafianie świętowali nie tylko odpust, ale również erygowanie i poświęcenie kaplicy Świętej Rodziny w Domu Parafialnym.
Adwent to były przede wszystkim Roraty. Msza odprawiana świtem adwentowym już w dawnej Polsce przy udziale licznych wiernych, w tym także króla i jego dworu. Słowa łacińskiej antyfony na wejście: Rorate coeli posłużyły do nazwania całej mszy. Roraty lub też msza roratnia, odprawiana była zawsze w białym kolorze, śpiewana, a czytania były zawsze takie same: o królu Achazie, który nie chciał kusić Pana Boga i doczekał się tego, Bóg sam dał znak – oto Panna pocznie i porodzi Syna. A Ewangelia mówiła o Zwiastowaniu. Chociaż wszystko było po łacinie, łatwo było przez powtarzanie nauczyć się tekstu mszy na pamięć.
W niedzielę rozpoczęliśmy czas Adwentu. Wyjątkowy okres roku liturgicznego, który ma nas przygotować na dwie rzeczy. Po pierwsze, w sposób szczególny kierujemy swoje myśli ku prawdzie o tym, że będzie taki dzień, w którym Chrystus Pan powtórnie przyjdzie na ziemię w swojej chwale, a każdy z nas stanie przed Jego obliczem. Z drugiej strony przygotowujemy się na świętowanie dnia, w którym w liturgii uobecniamy Jego pierwsze przyjście w ciele.
Jak informuje Society for the Protection of Unborn Children (Towarzystwo ds. Ochrony Dzieci Nienarodzonych, SPUC), niezależne dochodzenie przeprowadzone w ramach wolnego dostępu do informacji wykazało, że ponad 10.000 kobiet w Wielkiej Brytanii w roku 2020 wymagało hospitalizacji po zażyciu pigułki aborcyjnej. Oznacza to, że 5,9 procent kobiet doświadczyło komplikacji zdrowotnych po skorzystaniu z aborcji „zrób to sama”. Wiązało się to także z zachowaniem w ciele części dziecka zabitego po przyjęciu środka poronnego.
Św. Tomasz z Celano był jednym z pierwszych uczniów św. Franciszka. Dzięki temu mógł zostać pierwszym hagiografem wielkiego świętego, którego miał szczęście poznać osobiście. W spisanym ok. dwie dekady po śmierci św. Biedaczyny z Asyżu „Żywocie drugim” Tomasz z Celano opisuje następującą historię.
Ostatnim punktem dzisiejszego posiedzenia Sejmu RP będzie pierwsze czytanie obywatelskiego projektu „Stop aborcji”. „Aborcja zabija dziecko, niszczy życie matki i ojca, degraduje moralnie wszystkich, którzy biorą w niej udział. Jeśli państwo zabijanie najsłabszych popiera, czy choćby toleruje, niszczy fundament, na którym jest zbudowane” – przekonuje prezes fundacji „Pro - prawo do życia” Mariusz Dzierżawski, który będzie dziś w parlamencie referował i uzasadniał obywatelską inicjatywę ustawodawczą.
Pełniący od ponad 5 lat urząd prezydenta Portugalii Marcelo Rebelo de Sousa już po raz drugi zablokował swym wetem ustawę próbującą zalegalizować w Portugalii proceder eutanazji.
Eucharystia jest największym cudem, Darem od Boga, którego wciąż nie doceniamy. Dlatego przez wieki, zwłaszcza w miejscach, w których bezczeszczono ten Dar, Pan Bóg dawał człowiekowi nadzwyczajne znaki, przypominając o jego wielkości. W XV wieku, w małej szwajcarskiej wiosce, posłużył się w tym celu grzechem tych, którzy bezcześcili Najświętszy Sakrament.
Ks. Palwukiewicz: Co chcemy osiągnąć w Adwencie?
Dlaczego Bóg czasem milczy? Ks. Sławomir Kostrzewa
Karol de Foucauld - znak pustyni. Podjął on próbę radykalnego naśladowania Jezusa z Nazaretu, pociągając do Niego innych swoim życiem w duchu ewangelicznego ubóstwa.
