Kategoria
Sekcja: Duchowość i wiara
„Jeśli wszyscy wierni mają obowiązek przeciwstawienia się zalegalizowaniu prawnemu związków homoseksualnych, to politycy katoliccy zoobowiązani są do tego w sposób szczególny, na płaszczyźnie im właściwej. Wobec projektów ustaw sprzyjających związkom homoseksualnym trzeba mieć na uwadze następujące wskazania etyczne” - podkreśliła Kongregacja.
O. Rydzyk opowiada w rozmowie z dziennikiem historię swojej modlitwy ze znajomym kapłanem ze Szwajcarii, który na początku działalności rozgłośni ostrzegł go przed atakami z zewnątrz. - I tak się dzieje. Od początku sączą kłamstwa, oszczerstwa. Wiedzą, jak psychologicznie działać na ludzi, więc piszą, że mam ogromne pieniądze, opływam się w dostatki, maybachy, apartamenty i tym podobne głupstwa - mówi.
Przemiana i nowy kurs w relacjach katolicko-żydowskich, którą przyniósł Sobór Watykański II, jest zdaniem kard. Kaspera nieodwołalna. Vaticanum II zwrócił uwagę na judaistyczne korzenie chrześcijaństwa, podkreślił znaczenie judaistycznego dziedzictwa, a także potępił antysemityzm.
Zakonnik zrezygnował z pracy wykładów krótko po tym, jak opublikował książkę „ Beyond the Quest for the Historical Jesus”, w której przekonywał, że uznaje postać Jezusa Chrystusa za mit. Rezygnacja miała nastąpić pod naciskiem przełożonych, którym trudno się dziwić.
Swoimi przemyśleniami podzielił się duchowny z czytelnikami naTemat.pl, w tekście, który nawiązywał do mojego króciutkiego tekstu, w którym przywoływałem słowa papieża o tym, że katolik nie powinien wspierać finansowo dzieł, u których podstaw leży niechrześcijaństwa czy antychrześcijańska antropologia. Nie mogą zaś ich zanegować duchowny postanowił komentować pozostałe słowa Ojca świętego (starannie unikając tych, które przywołałem ja), wyznając że są one zbyt mądre, by prosty człowiek mógł je zrozumieć i domagając się tłumaczenia.
„... musimy zachować krytyczną czujność, a niekiedy odmówić środków finansowych i współpracy z tymi, którzy popierają działania i projekty sprzeczne z chrześcijańską antropologią” - podkreślił Benedykt XVI w przemówieniu do Papieskiej Rady Cor Unum. W przemowie tej papież mocno sprzeciwił się antropologii ateistycznej, która uznaje, że człowiek pozbawiony jest duszy, a zatem wszystko „to co jest technicznie możliwe, staje się dozwolone, wszelki eksperyment okazuje się możliwy do przyjęcia, każda polityka populacyjna staje się dozwolona, wszelka manipulacja usprawiedliwiona”. Ojciec święty zwrócił uwagę także na to, że „najbardziej niebezpieczną pułapką tego nurtu myślowego jest w istocie absolutyzacja człowieka: człowiek chce być ab-solutus, uwolniony od wszelkich powiązań, od wszelkich założeń naturalnych. Wyobraża sobie, że jest niezależny i myśli, że na samej afirmacji siebie polega jego szczęście”.
Papież Benedykt rozpoczął serię dyskusji doktrynalnych z Bractwem w 2009 roku cofnąwszy ekskomuniki zaciągnięte przez czterech związanych z nim biskupów, którzy zostali ordynowani w 1988 roku bez zgody Jana Pawła II. Wyraził wtedy nadzieję powrotu FSSPX do pełnej komunii z Kościołem.
Podczas spotkania w Watykanie z uczestnikami sesji plenarnej Papieskiej Rady Cor Unum, zajmującej się działalnością charytatywną na świecie, Benedykt XVI powiedział: "Kościół powtarza swoje wielkie "tak" dla godności i piękna małżeństwa jako wiernego i płodnego wyrazu sojuszu między mężczyzną a kobietą, zaś "nie" dla takich filozofii, jak gender, wynika z faktu, że wzajemność między kobiecością a męskością jest wyrazem piękna natury, jakiej pragnął Stwórca".
- To, że polskiego papieża zastąpił mężczyzna z Niemiec było sensacją – wspomina abp Gänswein. – Ale istniały dobre powody, które przemawiały za kard. Ratzingerem. Nikt nie znał urzędu tak dobrze jak on. Żaden teolog światowej rangi nie zabierał się tak często i tak intensywnie za duże tematy. On był człowiekiem, który decydująco współkształtował pontyfikat Karola Wojtyły. I w tajemniczy sposób wypełniała się także jego wizja – tłumaczy sekretarz.
Dla wierzącego chrześcijanina nie ma i nie może być wątpliwości, że jest on w duchowym wymiarze Żydem. I aby mieć tego świadomość wcale nie trzeba było Soboru Watykańskiego II, bo w podobnym duchu wypowiadał się także (choćby) Pius XI. Lektura Pisma Świętego, szczególnie niesamowitego Listu do Rzymian, św. Pawła, także pokazuje, jakie znaczenie ma Izrael (a także fakt, że nie przyjął On jako całość, obiecanego Mesjasza i Zbawiciela), i jaka pozostaje Jego relacja do Kościoła.
Niezwykłą historię opowiedział kilka lat temu Howard Storm, profesor, zagorzały ateista, który podczas podróży, jaką odbył do Europy z grupą studentów, doznał czegoś, co całkowicie zmieniło jego życie oraz osobisty światopogląd dotyczący religii. Podczas pobytu w Paryżu naukowiec w stanie ciężkim trafił do szpitala. Zdiagnozowano u niego perforację żołądka. Mężczyzna przeszedł wiele operacji. Po ich przebyciu, w czasie weekendu, kiedy nie było lekarzy, jego stan się pogorszył. Niestety, w pobliżu nie było specjalisty, który mógłby mu pomóc. Sytuacja pacjenta pogarszała się z minuty na minutę. 38-latek uznał w końcu, że nie jest w stanie dłużej walczyć - zdążył pożegnać się z najbliższymi i poddał się. Już po chwili stał przy swoim łóżku i widział leżące na nim swoje bezwładne ciało. Jak sam potem stwierdził, było to doświadczenie, które wydawało mu się nadzwyczaj realne.
Zacznę od prostej konstatacji, tak żeby nie było wątpliwości, że ten tekst nie ma być i nie jest obroną ani ks. Mariusza G., ani tego, że nadal jest on duchownych. Mężczyzna ten nie powinien być księdzem ani dnia dłużej, ponieważ jego skrajna niedojrzałość (a być może głębsze problemy psychiczne) sprawiają, że prawdopodobnie nie był on w stanie ważnie przyjąć święceń kapłańskich, a bezpieczeństwo wiernych wymaga, by uniemożliwić mu dalsze sprawowanie posługi duszpasterskiej. Źle się stało, że tak nie jest. Ale wyciąganie z tego wniosków o całym polskim Kościele czy prezentowanie fałszywej teologii, jak to robi ks. Lemański, jest skrajną nieuczciwością, a także brakiem lojalności wobec instytucji, do której służby jest się powołanym.
Monika Olejnik, Magdalena Środa czy Janusz Palikot całkiem niedawno odkryli, że można przeprowadzić „montaż”, którego celem jest przekonanie Polaków, że Jan Paweł II był zwolennikiem eutanazji, a przeciwnicy tego „aktu miłosierdzia” są w istocie fanatykami, którzy gotowi są do potępienia nawet samego Ojca świętego. „Montaż” ten przeprowadzony jest niezwykle precyzyjnie. Niemal jednocześnie wszystkie „autorytety” zaczęły odwoływać się do tego samego argumentu z Jana Pawła II, który ma dowodzić, że słowa „pozwólcie mi odejść do domu Ojca” są „prośbą o godną śmierć”.
Jego lektura jest zajęciem porażającym. Zakonnik (już teraz były) postanowił stworzyć teologiczne uzasadnienie dla niewierności złożonym ślubom, obietnicy składanej Bogu i zwyczajnej niedojrzałości do odpowiedzialności. Bóg, jakiego wyznaje, ma być usprawiedliwieniem dla grzechu (a grzechem jest wyrzeczenie się własnego powołania, zerwanie ślubów, w tym ślubu czystości). Piękne słowa nie mogą tego zmienić. I aż zaskakuje, że ten pseudoteologiczny bełkot znajduje się na stronach dominikanów. Takie działanie pogłębia zgorszenie, jakim jest odejście zakonnika i wprowadza zamęt w dusze i umysły wiernych.
