Tag
Wszystkie artykuły powiązane z tagiem wiara.
Czy można wpłynąć na Pana Boga? Oczywiście, że nie. Oczywiście, że tak. Obydwie odpowiedzi są poprawne. W tym rozważaniu jeszcze o mocnym słowie "postįvorȳ" pochodzącym z języka ochmińmańskiego, o żonach, relacjach i o widzeniu więcej.
Kto odrzuca wiarę Kościoła katolickiego, ten czymś musi wypełnić powstałą pustkę. Niektórzy wypełniają ją agresywnym ateizmem, inni hedonizmem, a jeszcze inni... najbarwniejszymi teoriami. Tak zrobił właśnie aktor Krzysztof Pieczyński.
Z ks. prof. Gabriele Nannim, egzorcystą diecezji Aquila we Włoszech, demonologiem, wykładowcą Lateranum rozmawia Artur Winiarczyk
- Przełammy się opłatkiem - znakiem miłości, dobroci i życzliwości, po to, aby ugruntowała się nasza miłość, wzajemny szacunek i zatroskanie o dzieje Arcybractwa, by mogło ono spełniać jak najlepiej swoje szlachetne i piękne cele - mówił arcybiskup Marek Jędraszewski na spotkaniu opłatkowym z Arcybractwem Miłosierdzia, które odbyło się w siedzibie organizacji przy ulicy Siennej 5 oraz z wolontariuszami Góry Dobra.
W Kolegiacie św. Anny odbyły się pierwsze z ośmiu zaplanowanych na ten rok Dialogów. Tym razem rozpoczęły się od prezentacji sondy ulicznej, w której przechodnie odpowiadali na pytanie: co znaczy mieć relację z Bogiem? Wśród odpowiedzi, najczęściej pojawiało się praktykowanie modlitwy oraz wiara w Jego obecność. Po obejrzeniu materiału arcybiskup zapytał, czy wypowiadające się osoby były przypadkowe. Zwrócił bowiem uwagę, że nie pojawiła się żadna negatywna czy obojętna odpowiedź, a przecież takich ludzi jest wśród nas wielu.
Kiedy skończyła się wizja piekła, przerażone dzieci, szukając pomocy, skierowały swój wzrok ku Matce Bożej. "A Ona - relacjonuje s. Łucja - pełna dobroci i smutku rzekła do nas: Widzieliście piekło, do którego idą dusze biednych grzeszników, Bóg chce je ratować, Bóg chce rozpowszechniać na świecie nabożeństwo do mego Niepokalanego Serca. Jeżeli się zrobi to, co wam powiem, zostanie wielu przed piekłem uratowanych i nastanie pokój na świecie."
Czy katolik może wierzyć w UFO? Co Kościół sądzi o ewentualnym życiu istot pozaziemskich? Na te i wiele innych pytań odpowiada o. Adam Szustak OP.
Europa, dzisiaj, potrzebuje nadziei. My, chrześcijanie, chcemy dawać wszystkim świadectwo naszej nadziei zakorzenionej w życiu z Chrystusem. Mamy pewność, że w Chrystusie można żyć z pogodą ducha w dzisiejszych czasach, aby budować lepszą przyszłość, ze spojrzeniem otwartym na wieczność – czytamy we wspólnym przesłaniu przewodniczącego Rady Konferencji Episkopatów Europy (CCEE) kard. Angelo Bagnasco i przewodniczącego Konferencji Kościołów Europejskich (KEK) Christophera Hilla KCVO, DD z okazji Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan 2018.
Mam 22 lata. Od małego dziecka wychowałem się w rodzinie świadków Jehowy. Przez 11 lat byłem "ochrzczonym głosicielem zborowym". Jednak w moim życiu dokonał się cud nawrócenia. To sam Bóg w Trójcy Jedyny - Jahwe, a nie Jehowa - udzielił mi siły, by porzucić, po 18 latach, szeregi świadków Jehowy.
Ks. Pawlukiewicz: Szatan - ojciec i mistrz kłamstwa
Decyzja papieża Franciszka z grudnia ubiegłego roku o publikacji listu do biskupów Buenos Aires w Acta Apostolicae Sedis, która przez Ojca Świętego określona została jako akt zwyczajnego Magisterium, to pośrednie uznanie rozwodu – ocenia biskup Athanasius Schneider.
Dla wielu ludzi horoskop jest zabawą urozmaicającą czas. Dla innych - czymś więcej: intrygującą grą, której pozornie niepoważny ton budzi jednakże poważne wątpliwości: coś w tym pewnie jest... Wydaje się jednak, że nie doceniamy liczebności trzeciej grupy ludzi, którzy żyją pod dyktando astrologii. Ograniczmy się do przykładów z Francji.
„W przeciwieństwie do nacjonalizmu – patriotyzm jest postawą godną pielęgnowania” – napisał abp Stanisław Gądecki, przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski w słowie pt. „Nacjonalizm a patriotyzm” wydanym z okazji XXI Dnia Judaizmu w Kościele katolickim w Polsce oraz w roku 100. rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości. Nakreśla w nim różnice między tymi dwoma pojęciami.
Urodziłam się w 1955 r. w rodzinie komunistycznej. W środowisku, w którym żyłam, nikt nigdy nie mówił o Bogu, nie było modlitwy. W niedzielę tata zabierał mnie do kina na poranek filmowy dla dzieci. Kiedy miałam pięć lat urodził się mój brat i pamiętam, że bardzo chciałam wyrzucić go przez okno. Wychowałam się kolejno: w żłobku, przedszkolu, na podwórku. Mama pracowała w domu, miała pracę chałupniczą i moja obecność zawsze jej przeszkadzała. Jak było Boże Narodzenie ubieraliśmy choinkę i tata robił prezenty dla wszystkich, było dużo radości. Tata był człowiekiem bardzo milczącym, nigdy nie było rozmów, tylko uwagi np. - "jak pies je, to nie szczeka". Nie było przytulania, serdeczności, ale kiedyś usłyszałam, że miłości nie wyraża się w słowach tylko w czynach.
