Kategoria

Wiara

Podkategoria: Wiara

fot. wikipedia - domena publiczna

Wiara

Św. Charbel Makhlouf. Orędzia z Nieba. Modlitwa za wstawiennictwem św. Charbela!

W dniu 28 lipca przypada w Kościele w Polsce liturgiczne wspomnienie dowolne św. Szarbela Makhlufa, prezbitera. Józef Makhluf urodził się w miejscowości Biga Kafra w Libanie w roku 1828. Po wstąpieniu do zakonu libańskich maronitów przyjął imię Szarbel. Wyświęcony na prezbitera, pragnąc żyć w ścisłej samotności i osiągnąć wyższą doskonałość, z klasztoru w Annaja odszedł na pustynię, gdzie służył Bogu przez niezwykle surowe życie, nieustanne posty i modlitwy. Zmarł 24 grudnia 1898 roku. 5 grudnia 1965, na zakończenie Soboru Watykańskiego II, został on beatyfikowany przez Pawła VI. 9 października 1977 Paweł VI kanonizował św. Charbela. Do jego grobu odbywają się liczne pielgrzymki, a uzdrowienia za jego przyczyną są czytelnym znakiem Bożej działalności we współczesnym świecie. Relikwie Świętego znajdują się między innymi w Sanktuarium św. Jana Pawła II w Łagiewnikach.

Fot. via: Pixabay

Wiara

Jak długo Chrystus jest we mnie po przyjęciu Komunii?

Choć w pytaniu tym zdaje się być coś infantylnego, to od wieków chrześcijanie zastanawiają się, jak długo Pan Jezus jest obecny w Eucharystii po przyjęciu Komunii. Pytanie to stawiał również św. Filip Neri, a ostatecznie odpowiada na nie Katechizm Kościoła Katolickiego.

Fot. screenshot - YouTube (Salve TV)

Wiara

Kiedy Bóg się złości?

Czy obraz Boga zagniewanego da się pogodzić z Jego wszechdoskonałością? Czy Pan Bóg w ogóle może podlegać jakimś namiętnościom? To tylko my, ludzie, tak Go opisujemy! Co wobec tego znaczą wypowiedzi Pisma Świętego na temat gniewu Bożego?

(fot. wikipedia/pixabay)

Wiara

Pragniesz dziecka? Św. Anna, babcia Pana Jezusa pomoże!

O życiu świętej Anny, matki Maryi i babki Jezusa Chrystusa nie znajdziemy żadnych informacji w księgach Nowego Testamentu. Ewangeliekanoniczne milczą na jej temat. Jedyne informacje dotyczące życia świętej Anny pojawiają się w pismach apokryficznych, pochodzących z początków chrześcijaństwa. Apokryfy nie należą do ksiąg natchnionych, ale w swojej treści oprócz opisów legendarnych i baśniowych, zawierają informacje prawdziwe[potrzebny przypis], przekazywane przez tradycję Kościoła. Najwięcej wiadomości o matce Maryi znajduje się w Protoewangelii Jakuba i Ewangelii Pseudo-Mateusza.

fot. wikipedia - domena publiczna

Wiara

Czternastoletni męczennik Cristiady

Wśród bohaterów filmu Cristiada (tytuł ang. „For Greater Glory: The True Story of Cristiada”) w reżyserii Deana Wrighta uwagę zwraca postać 14-letniego cristero, jednego z głównych bohaterów opowieści. W jego rolę wcielił się nastoletni aktor meksykański Mauricio Kuri. Grany przezeń bohater zgłasza się na ochotnika do armii gen. Enrique Gorostietty Velarda. Podczas jednej z potyczek zostaje schwytany przez żołnierzy federalnych. Jest torturowany przez policyjnego oprawcę. Wreszcie ginie w publicznej egzekucji. Jego ostatnie słowa to okrzyk: „He viva Cristo Rey!”.

Fot. via Pixabay

Wiara

Kościół wskazuje jak strzec się przed fałszywymi wizjami

Duch Święty jest nieustannie obecny w życiu Kościoła. Dary Ducha Świętego, charyzmaty, nieustannie ubogacają Kościół. Niestety upadłe anioły, zatrute swoją nienawiścią do rodzaju ludzkiego i pychą wobec Boga, nieustanie dążą by nas zwodzić i skłaniać do grzechu. Jedną z najbardziej przewrotnych metod jakimi posługują się siły zła jest podszywanie się pod Boga i kierowani do ludzi fałszywych wizji i proroctw. Dlatego ta ważne jest rozeznanie duchowe czy ma się do czynienia z wizjami, proroctwami, czy innymi charyzmatami, które pochodzą od Boga, czy od złego podszywającego się pod Boga. W swym miłosierdziu Bóg obdarzył Kościół mechanizmami, które sprawnie pozwalają na weryfikacje wszelkich zjawisk pod kontem ich pochodzenia.

fot. wikipedia - domena publiczna

Wiara

Jakub Apostoł - święty, który nawrócił swojego kata

Wśród apostołów było dwóch Jakubów. Dla odróżnienia nazywani są Większym i Mniejszym albo też Starszym i Młodszym. Prawdopodobnie nie chodziło w tym wypadku o ich wiek, ale o kolejność przystępowania do grona Apostołów. Rozróżnienie to wprowadził już św. Marek (Mk 15, 40). Imię Jakub pochodzi z hebrajskiego "aqeb", oznaczającego "chronić" - a zatem znaczy "niech Jahwe chroni". Etymologia ludowa tłumaczy to imię jako "pięta". Według Księgi Rodzaju, kiedy Jakub, wnuk Abrahama, rodził się jako bliźniak Ezawa, miał go trzymać za piętę (Rdz 25, 26).

Fot. screenshot - YouTube (Archidiecezja Warszawska)

Wiara

Kim jest antychryst? Odpowiada ks. Robert Skrzypczak

[...] Co mamy myśleć o tej postaci? Na czym polega jej perfidnie niebezpieczny charakter? Gdyby to był jawny przeciwnik Boga czy Kościoła, jak ideologiczny ateizm czy imperialny komunizm, wszystko byłoby jasne. Ale chodzi o postać zawiłą i trudno rozpoznawalną. Nieraz świadomie stylizowaną na wyszminkowanego gościa z operetki. Tymczasem jest odwrotnie. Jezus zapowiadał: „wielu przyjdzie pod moim imieniem i będą mówić: To ja jestem Mesjaszem. I wielu w błąd wprowadzą” (Mt 24,5). Zwodziciel będzie zatem starał się przebrać w szaty „Jezusa dobrotliwego”, „Mesjasza tolerancji”, „Mistrza uśmiechu”, by przejąć Jego uczniów. Tak jak słynny Szymon Mag z Dziejów Apostolskich (8,9-24), który chciał posiąść władzę Apostołów, „małpując” Szymona Piotra, by w odpowiednim momencie móc go wyeliminować z gry. Nawet podszył się pod to samo imię. Ale parodia Maga się nie powiodła dzięki rozróżnianiu i odwadze, jakie miał w sobie pierwszy papież Kościoła. Poszukując tego rozróżnienia oraz w celu stworzeni

Fot. via: Pixabay

Wiara

Niesamowity cud w Szwajcarii. Sataniści stali się narzędziem Pana Boga

Eucharystia jest największym cudem, Darem od Boga, którego wciąż nie doceniamy. Dlatego przez wieki, zwłaszcza w miejscach, w których bezczeszczono ten Dar, Pan Bóg dawał człowiekowi nadzwyczajne znaki, przypominając o jego wielkości. W XV wieku, w małej szwajcarskiej wiosce, posłużył się w tym celu grzechem tych, którzy bezcześcili Najświętszy Sakrament.

Diabły Ojca Pio

Wiara

Diabły Ojca Pio

Przyszli jak zwykle nocą. W małym pokoiku w domu przy via Santa Maria degli Anieli panował mrok i na wyciągnięcie ręki nie było nic widać, ale oni poruszali się tak, jakby byli u siebie. Zbliżyli się do łóżka, w którym spał o. Pio. Tłum postaci, ciemniejszy niż otaczająca ciemność, stłoczył się nad jego głową. Zaczęli coś szeptać mu na ucho, obiecywać, przekonywać, perswadować. Po chwili zakonnik zerwał się z posłania. Nie był zaskoczony ani przerażony. Znali się przecież od lat...