Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa nie przeminą
"Gdy ujrzycie te wszystkie wydarzenia, wiedzcie, iż blisko jest królestwo Boże"
Kategoria
Podkategoria: Wiara
"Gdy ujrzycie te wszystkie wydarzenia, wiedzcie, iż blisko jest królestwo Boże"
Do którego z chórów anielskich należał szatan przed swoim upadkiem? Czy wśród upadłych aniołów istnieje jakaś hierarchia analogiczna do tej, jaką podaje się wśród aniołów? – pyta czytelnik najnowszego numeru miesięcznika o. Michalitów „Któż jak Bóg”. Przeczytaj odpowiedź biblisty.
Dlaczego słowa "apokalipsa", "koniec świata" i "śmierć" tak źle nam się kojarzą? Przecież jest to zwieńczenie największej historii miłosnej wszech czasów! Czy jesteś uczestnikiem tej historii?
Powszechnie znane wizje jednej z największych mistyczek w historii Kościoła katolickiego odsłoniły wiele tajemnic historii, ale też pokazują one przestrogi oraz możliwe wizje przyszłości. Jedno z takich objawień dotyczy domu, w którym mieszkała Matka Boże wraz z umiłowanym uczniem Jezusa – św. Janem Ewangelistą.
"Będą znaki na słońcu, księżycu i gwiazdach, a na ziemi trwoga narodów bezradnych wobec huku morza i jego nawałnicy. Ludzie mdleć będą ze strachu w oczekiwaniu wydarzeń zagrażających ziemi. Albowiem moce niebios zostaną wstrząśnięte. Wtedy ujrzą Syna Człowieczego"
Pytanie: Tak mi trudno uwierzyć, że Komunia Święta jest prawdziwym Ciałem Pana Jezusa! Wydaje mi się, że przyjmowałabym ją z taką samą miłością do Pana Jezusa, gdyby była tylko symbolicznym przypomnieniem tego wszystkiego, co On dla nas zrobił i czego od nas oczekuje. W gruncie rzeczy wiem, co mi Ojciec odpowie, ale mimo to zapytam: Czy ktoś taki jak ja musi przymuszać się do wiary, że Komunia to jest naprawdę Ciało Chrystusa? Może Pan Jezus nie przywiązuje takiej wagi do tego, w co człowiek wierzy? Może najbardziej zależy Mu na tym, żeby Go człowiek kochał?
„Miłością jest Bóg, więc jeżeli w Niego nie wierzysz, to nie wierzysz w miłość. Dlatego wpatrując się w Jezusa, uczymy się kochać mądrze” – pisze ks. Marek Dziewiecki. Refleksją duchownego dzieli się na Facebooku profil „Małżeństwo NIEidealne”.
Ukazanie się Maryi w Hiszpanii - pierwsze w historii świata. Matka Boża na Kolumnie (Madonna del Pilar) - hasło to dotyczy ukazania się Maryi, Matki Bożej, jakie miało miejsce 2 stycznia 40 r. naszej ery (jeszcze za ziemskiego życia Maryi - czyli była to tzw. bilokacja). Upamiętnieniem tego wydarzenia jest sanktuarium Matki Bożej w Saragossie (tzw. bazylika Nuestra Señora del Pilar).
"A wydawać was będą nawet rodzice i bracia, krewni i przyjaciele i niektórych z was o śmierć przyprawią. I z powodu mojego imienia będziecie w nienawiści u wszystkich. Ale włos z głowy wam nie spadnie"
Mimo, iż czas paruzji jest nam nieznany, Bóg daje ludziom pewne znaki, które mają pomóc chrześcijanom przygotować się na powtórne przyjście Jezusa. Ma to pomóc tym, którzy nie żyją w gotowości. Chodzi tu mianowicie o pewne wydarzenia, które muszą się dopełnić przed paruzją:
Objawienia Matki Bożej z Guadalupe zapoczątkowały długą serię cudownych zdarzeń, których świadkami były osoby zamieszkujące okolice wzgórza Tepeyac, mieszkańcy stołecznego miasta Meksyk, a także ludność całego kraju. Pierwszym z tych zdarzeń było uzdrowienie Juana Bernardino, wuja Juana Diego.
Muzyka nie jest tylko wydarzeniem estetycznym czy jakimkolwiek ozdobnikiem artystycznym. Bywa, że jest także wyznaniem wiary, hymnem śpiewanym na cześć Boga Stwórcy, wyrazem uwielbienia za dar piękna i dobra, które wszczepił w człowieka – podkreślił bp Piotr Greger, przewodniczący Podkomisji ds. Muzyki Kościelnej KEP i delegat KEP ds. muzyki kościelnej. W przesłaniu z okazji liturgicznego wspomnienia św. Cecylii podziękował i złożył życzenia wszystkim osobom związanym z muzyką kościelną.
"Powstanie naród przeciw narodowi i królestwo przeciw królestwu. Wystąpią silne trzęsienia ziemi, a miejscami głód i zaraza; ukażą się straszne zjawiska i wielkie znaki na niebie
Mówiąc o konieczności i pożytku sakramentu pokuty Rytuał Obrzędy pokuty zawiera również ważne stwierdzenia dotyczące sposobów czynienia nieustannej pokuty i oczyszczania się z grzechów. Chodzi tu o pozasakramentalne formy przepraszania Boga za grzechy. Można je podzielić na dwie grupy: liturgiczne i nie związane bezpośrednio z liturgią. Do grupy pierwszej należą te wszystkie elementy celebracji liturgicznych, w których wierni wyznają, że są grzesznikami, i proszą Boga i braci o przebaczenie. Ma to miejsce głównie w czasie głoszenia i słuchania słowa Bożego, w specjalnych w celebracjach pokutnych, we wspólnej modlitwie i elementach pokutnych liturgii mszalnej.
„Panie, czy tylko nieliczni będą zbawieni?” - ktoś zadaje Chrystusowi pytanie. Chociaż jest to tylko pytanie, po sposobie jego zadania możemy się domyślić postawy pytającego. Najprawdopodobniej był o tym przekonany; być może nie dowierzał, być może oczekiwał, że Jezus zaprzeczy rozpowszechnianym pogłoskom. Można się domyślać, że człowiek ów pragnął, by liczba zbawionych była wielka, obawiał się jednak, czy tak naprawdę będzie. Nie wdając się w dalsze domysły na temat motywów i przekonań pytającego, spróbujmy sami poszukać odpowiedzi.