Kategoria
Sekcja: Duchowość i wiara
Wielu z nas ma powód, by być wdzięcznym św. Janowi Pawłowi II. Nie pozwólmy zatem, by dobro dane ludzkości przez Jana Pawła II, zostało przez kogokolwiek zniszczone i nam odebrane – powiedział rzecznik Konferencji Episkopatu Polski ks. Leszek Gęsiak SJ wspominając ostatnie chwile Ojca Świętego Jana Pawła II, który odszedł do Pana 2 kwietnia 2005 roku.
Jeśli chrześcijanie zapomną o związkach między Paschą i Ostatnią Wieczerzą to ryzykują, że zapomną nie tylko o historii wyzwolenia Izraela, ale także potwierdzeniu w Jezusie żydowskich Pism i tradycji – tłumaczy w komentarzu dla Centrum Heschela KUL dr. Amy-Jill Levine, profesor Nowego Testamentu i Nauk Żydowskich, pierwsza Żydówka, która wykładała Nowy Testament na Papieskim Instytucie Biblijnym w Rzymie.
„Nie zostaliśmy pozostawieni przez Boga sami. Zatroszczmy się więc o tych, którzy zostali osamotnieni” – zachęcał dziś Papież podczas homilii na Niedzielę Męki Pańskiej. Franciszek nawiązywał do jednego wołania Jezusa z odczytywanego podczas Mszy opisu Pasji wg św. Mateusza: „Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił” (Mt 26,46). Ojciec Święty zauważył, że te słowa zostają wypowiedziane w momencie kulminacji cierpień Zbawiciela.
Z wielu miejsc na świecie płyną głosy zdziwienia sposobem, w jaki w Polsce atakuje się św. Jana Pawła II. Potwierdza to europoseł Beata Szydło, przywołując rozmowę z jednym z europosłów, który „nie mógł zrozumieć, jak można w taki sposób próbować zdyskredytować taką postać”.
Pod hasłem: „Jesteśmy” w Niedzielę Palmową, 2 kwietnia, odbędzie się Polonijne czuwanie modlitewne ze św. Janem Pawłem II. Organizują je: Fundacja Jana Pawła II w Watykanie, Duszpasterstwo Polaków w Rzymie przy kościele św. Stanisława BM, przy Sanktuarium Matki Bożej Nieustającej Pomocy oraz przy kościele św. Mikołaja w Ostii. Tego dnia przypada 18. rocznica śmierci Papieża Polaka. Początek o godz. 21.00.
- Jezus, idąc do Jerozolimy w tym momencie, odsłania siebie całkowicie wobec tych, którzy przygotowuję zamach na Jego życie. Odsłania się zresztą od dawna, głosząc to wszystko, co głosi - i nauczając, czego naucza. Czytania liturgiczne ostatnich tygodni ukazują to bardzo przejrzyście: "wjazd do Jerozolimy" stanowi nowy, zdecydowany krok na drodze ku śmierci, jaką gotują Mu przedstawiciele starszyzny żydowskiej. Nie mogły nie spotęgować niepokoju Najwyższej Rady i nie przyśpieszyć ostatecznej decyzji słowa wypowiadane przez "całe mnóstwo" pielgrzymów, zdążających wraz z Jezusem do Jerozolimy - powiedział podczas homilii wygłoszonej 30.03.1980 r. św. Jan Paweł II.
Gdy wjechał do Jerozolimy, poruszyło się całe miasto, i pytano: «Kto to jest?» A tłumy odpowiadały: «To jest prorok, Jezus z Nazaretu w Galilei».
«Wierzę w jeden, święty, powszechny i apostolski Kościół».
Nazywam się Dawn Hausmann. Pochodzę z miejscowości Irish Hills of Brooklyn w stanie Michigan. Byłam wychowywana w wierze katolickiej. Chodziłam do szkoły w mieście Columbia Central. Uprawiałam sport i spotykałam się z przyjaciółmi. Jednak w szkole średniej Bóg nie odgrywał takiej roli jak w dzieciństwie. Zawsze czułam, że Jezusa patrzył na mnie z dystansu. To sprawiło, że zeszłam na manowce. Nie byłam taką katoliczką, jaką powinnam być.
Prefekt Dykasterii ds. Popierania Jedności Chrześcijan kard. Kurt Koch wskazał na konieczność odparcia obecnej dziś w zlaicyzowanych społeczeństwach Europy tendencji sprowadzania religii do życia prywatnego. Hierarcha przypomniał, że religia jest czymś osobistym, ale jest też czymś publicznym.
Niedziela Palmowa jest zapowiedzią wydarzeń zbawczych, które dokonają się na Golgocie. Wprowadza nas zatem w bezpośrednie przeżywanie misteriów paschalnych – powiedział rzecznik Konferencji Episkopatu Polski ks. Leszek Gęsiak SJ.
Jak podała agencja Associated Press, papież Franciszek opuścił dziś po kilkudniowym pobycie klinikę Gemelli i powrócił do Watykanu.
Cuda eucharystyczne przyjmowały różnorakie formy. W wielu przypadkach święte Hostie krwawiły lub przemieniały się w Ciało, a eucharystyczne wino, w Krew Pańską - w widoczną Krew. Czasami Hostie unosiły się w powietrzu lub były nienaruszone przez bardzo długie okresy czasu.
Imię Marii Egipcjanki było niegdyś głośne na Wschodzie. Pisali o niej św. Cyryl Aleksandryjski (+ 444), św. Zozym (w. VI) i św. Sofroniusz (+ 638). Niestety, opisując jej życie pokutne, nie podali bliższych danych biograficznych.
Arcykapłani więc i faryzeusze zwołali Sanhedryn i rzekli: «Cóż zrobimy wobec tego, że ten człowiek czyni wiele znaków? Jeżeli Go tak pozostawimy, to wszyscy uwierzą w Niego, a przyjdą Rzymianie i zniszczą nasze miejsce święte i nasz naród».
