Autor
Redakcja
Migrated legacy fallback author.
Artykułów: 231817
Ostatnia seria porażek (Rybnik, Podkarpacie, a teraz Elbląg) pokazała, że jednak ma, w dodatku na jej pogromcę wyrosła partia już dawno przez ogromną część autorytetów medialnych i wsłuchanej w nie opinii publicznej spisana na straty. W tej chwili najważniejszą sprawą jest utrzymać tę tendencję, co może się okazać bardzo trudne, zwłaszcza w sytuacji, kiedy przyboczni prezesa Kaczyńskiego najpierw mówią, a dopiero potem (jeśli w ogóle) myślą...
Ostatni coroczny raport UNICEFu ujawnia, że organizacja ta reinterpretuje dwa podstawowe traktaty - o niepełnosprawności i prawach dziecka - by zawrzeć w nich prawo dziecka "do poufnych informacji i usług dot. zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego u nastolatków i w okresie wczesnej dorosłości",
„Newsweek” nr 27/2013 , ręką p. Aleksandry Pawlickiej, w tekście pt. „Karząca ręka Boga” w haniebny sposób naruszył etykę dziennikarską podając kłamliwe informacje i manipulując faktami dotyczącymi posługi misyjnej ks. abp. Henryka Hosera. „Newsweek” w swojej publikacji stawia oszczerczy zarzut wobec ks. abp. Hosera, iż ten, pełniąc rzekomo rolę „nuncjusza apostolskiego w Rwandzie milczał wobec dokonywanego tam na masową skalę ludobójstwa w 1994 r.” Tymczasem ks. abp. Henryk Hoser nigdy nie był nuncjuszem apostolskim w tym kraju, zaś podczas ludobójstwa, które trwało w Rwandzie od początku kwietnia do lipca 1994 r., nie pełnił tam posługi misyjnej i nie przebywał w tym kraju! W tym czasie, ks. abp. Henryk Hoser był m.in. ekspertem Synodu Biskupów dla Afryki, w Rzymie. Powrócił do Rwandy, kiedy tylko to możliwe, kilka dni po zakończeniu wojny domowej i ponad półtora roku wypełniał zadanie odbudowy życia misyjnego i pomocy charytatywnej po ludobójstwie, koordynował pomoc dla setek tysięc
Zawarcie kontrowersyjnego sformułowania w dokumencie wyższego szczebla jest skrajnie kłopotliwe, ponieważ dotyczy także aborcji, przynajmniej w krajach, w których jest legalna.
Nie chcę podejmować się oceny słuszności kary, jaką nałożył na ks. Wojciecha Lemańskiego abp Henryk Hoser. Nie chcę też wdawać się w dyskusję na temat tego, czy można było sprawę rozwiązać inaczej, załagodzić konflikt czy trzeba było sięgać po tak ciężkie armaty. Staram się zrozumieć obie strony. Regularnie czytałam blog proboszcza z Jasienicy, oglądałam większość jego wystąpień w mediach – w wielu kwestiach naprawdę trudno z nim się nie zgodzić. A z drugiej strony... pojawia się kwestia nieposłuszeństwa swojemu przełożonemu. Czym motywowana? Tak naprawdę do końca nie wiadomo, ale zagrania, po jakie sięga ks. Lemański w swoim oświadczeniu budzą niepokój.
Marta Brzezińska-Waleszczyk: Palikot chce na was – narodowców (a posługując się jego retoryką „faszystów”) pluć, wsadzać do więzień, gnębić w miejscu pracy. Swoim manifestem tworzenia „powszechnego spisu faszystów” wypowiedział narodowcom otwartą wojnę. Zamierzacie na to zareagować?
- W kwestii szczegółów zdarzenia ze stycznia 2010 r. nie mam ani zamiaru, ani prawa czegokolwiek publicznie dodawać ponad to, co napisał sam ks. Lemański – poza zapewnieniem, że nie chodziło o jakiekolwiek zachowania seksualne. Przypadek kard. O’Briena jest przywołany we wspomnianym oświadczeniu jedynie jako źródło określenia „głęboko niestosowne zachowanie wobec księdza” - napisał na swoim blogu Zbigniew Nosowski. I uzupełnił: „ówczesne zachowanie abp. Hosera – tak jak przedstawił mi je ks. Lemański – uważam za rzeczywiście głęboko niestosowne, zarówno wobec księdza, jak i kogokolwiek innego”.
Marta Brzezińska-Waleszczyk: „Sfotografujemy mordę za mordą. Opublikujemy dane. Wywiesimy plakaty w miastach, dzielnicach , na ulicach – wszędzie tam gdzie żyją. Tam ich powiesimy, aby każdy widział z imienia i nazwiska kto jest faszystą. Będziemy na nich pluć, wsadzać do więzienia, gnębić w miejscu pracy” i „Złapiemy ich za mordę!”. Ich, czyli krótko mówiąc, narodowców. Być może i pana redaktora, bo przecież powszechnie wiadomo, że pan z nimi sympatyzuje. Jak się panu podoba – przepraszam, że posłużę się prymitywnym językiem Palikota – perspektywa złapania za mordę?
Zapraszamy na Frondowy, niecodzienny Przegląd Prasy!
Na blogu ks. Lemańskiego pojawił się nowy wpis będący podsumowaniem, z jego strony, trzech lat konfliktowych kontaktów z Księdzem Arcybiskupem. Możemy znaleźć tam bardzo mocne zdania, które trudno interpretować, a bez podparcia faktami, wydają się pomówieniami:
Nie wiem, co takiego zrobił arcybiskup Henryk Hoser księdzu Lemańskiemu, ale wiem, że ton oświadczenia wcale nie przybliża mnie do prawdy o tych sprawach. Insynuacyjny ton, przywoływanie przykłady arcybiskupa O'Briena, sugerują jakieś straszne wydarzenia, ale wcale nie jest jasne, o co chodzi. Wiadomo jedynie, że ksiądz był wzburzony, i że od tego momentu wzburzenie go nie opuściło. Może, wcale tego nie wykluczam, jest ono słuszne, ale nie mam takiej pewności, a styl pisania księdza raczej mnie oddala od takiej hipotezy.
Zgodnie z planem, w niedzielę, 11 lipca 1943 roku oddziały UPA zaatakowały Polaków w 85 miejscowościach powiatu włodzimierskiego i 11 powiatu horochowskiego. W powiecie włodzimierskim rzeź rozpoczęła się o godz. 2.30 rano od polskiej wsi Gurów, obejmując swoim zasięgiem: Gurów Wielki, Gurów Mały, Wygrankę, Żdżary, Zabłoćce, Sądową, Nowiny, Zagaję, Poryck, Oleń, Orzeszyn, Romanówkę, Lachów, Gucin i inne. W Gurowie z 480 Polaków ocalało tylko 70, w Porycku wymordowano prawie całą ludność polską - ponad 200 osób; w kolonii Orzeszyn z 340 mieszkańców zginęło 270 Polaków; we wsi Sądowa spośród 600 Polaków przeżyło tylko 20; w kolonii Zagaje z 350 Polaków życie ocaliło tylko kilkunastu. Wsie i osady polskie ograbiono i spalono. Tego dnia upowcy zaatakowali wiernych zebranych na mszach św. w kościołach (niedokończone msze wołyńskie): w Porycku, Orzeszynie, Krymnie, Chrynowie, Zabłoćcach, Kisielinie.
Taki przekaz, ze dwa dni przed spotkaniem z ojcem Johnem Baptistą Bashoborą zaserwowała nam – ustami psychiatry profesora Jerzego Aleksandrowicza – „Gazeta Wyborcza”. Wszystko oczywiście po to, by wyjaśnić że spotkanie na Stadionie Narodowym to jedna wielka ściema, i że katole – odwołując się do jakichś cudów czy wypędzeń demonów (o tych profesor mocą medycznego autorytetu oznajmił, że nie istnieją) – znowu próbują mydlić oczy i zastraszać (albo przekupywać uzdrowieniami) porządnych ateistów i agnostyków.
Ci którzy uważają, że rekolekcje dla przepełnionego krakowskiego rynku, który mniej więcej odpowiada ilości osób na mniejszym stadionie, to przesada, niech potępią św. Jana Kapistrana. Dziś przeżywamy wspomnienie świętego Jana z Dukli nawróconego podczas takich rekolekcji „Jan urodził się w Dukli w roku 1414. Wstąpił do Zakonu Franciszkanów Konwentualnych i wyświęcony na kapłana, pracował w różnych klasztorach Małopolski. Pod wpływem św. Jana Kapistrana przeniósł się do bernardynów. U bernardynów przez większość swojego życia pracował we Lwowie jako gorliwy spowiednik i kaznodzieja. Był wielkim czcicielem Matki Bożej i pokornym sługą ludzi. Zmarł we Lwowie 29 września 1484 roku.” (brewiarz.katolik.pl)
Taką opinię Arcybiskup wyraził w wywiadzie dla Gościa Niedzielnej. Rozmowę prowadziła Agata Puściłowska.
