08.02.19, 13:35Fot. Pixabay, CC 0

Czy Maryja powstrzymuje gniew Boga?

Niektórych niepokoją słowa z pieśni "Serdeczna Matko": "Lecz kiedy Ojciec rozgniewany siecze, szczęśliwy, kto się do Matki uciecze". Czy to nie naiwność (i obraza boska) - pytają - sądzić, że Maryja, która jest tylko Bożyr stworzeniem, jest bardziej miłosierna niż Bóg?

Obraz rozgniewanego Boga i miłosiernej Matki pojawia się również w innych pieśniach maryjnych. "A chociaż Syn Twój w gniewie mnie ukarze. Matka za dzieckiem w obronie powstanie. (...) A za kim. Matko, na sądzie się wstawisz, ten wieczną śmiercią nigdy nie zaginie". Tak jest w pieśni "Biedny, kto Ciebie". A w innej pieśni (co prawda mało śpiewanej): "Racz na nas wejrzeć, Matko miłosierna, rozbrój gniew Syna, Opiekunko wierna".

Otóż takie właśnie - "gorszące" obrazy znajdują się w Piśmie Świętym! Spójrzmy na obraz rozgniewanego Boga i miłosiernego Mojżesza: "Postanowił ich wytracić, gdyby nie Mojżesz, Jego wybraniec: on wstawił się do Niego, aby gniew Jego odwrócić, aby ich nie zniszczył" (Ps 106, 23). W ogóle warto pomedytować nieco nad biblijnymi opisami modlitwy wstawienniczej Abrahama (Rdz 18, 23-33), Mojżesza (Wj 17, 11-13; 32, 9-14; Lb 11, In; 21, 7; Pwt 9,18-20), Samuela (1 Sm 7,7; 12,23), Jeremiasza (Jr 14, 7-9; 14,19-21).

MODLITWA WSTAWIENNICZA

Wydaje się, że - wbrew pozorom - nasze zaniepokojenie z powodu wspomnianych obrazów nie wynika bynajmniej z religijnej troski o cześć należną Bogu, ale z niedocenienia ważności modlitwy wstawienniczej. Przecież to właśnie Bóg tak nas stworzył, żebyśmy sobie wzajemnie pomagali i jedni drugich chronili przed złem. I nie gdzie indziej, ale w Piśmie Świętym Bóg skarży się na to, że nie znajduje nikogo, kto by powstrzymał Jego karzącą rękę: "I szukałem wśród nich człowieka, który by wystawił mur [przeciwko Mnie] i stanął w wyłomie przede Mną, by bronił tej ziemi i przeszkodził Mi w jej niszczeniu, a nie znalazłem takiego" (Ez 22,30). Ilekroć głoszę rekolekcje dla księży, odwołuję się do tej Bożej skargi, ażeby przypomnieć, jak wielkim obowiązkiem duszpasterskim jest modlić się za ludzi, wśród których kapłanowi przyszło pracować.

Bardzo możliwe, że sprzeciwy wobec obrazu Maryi powstrzymującej Boży gniew zdradzają zaniedbanie modlitwy wstawienniczej we własnym życiu. Dzisiaj, w czasach zwycięskiego indywidualizmu, nieraz nawet głęboko wierzący rodzice zapominają, żeby codziennie modlić się za swoje dzieci. Może częściej modli się proboszcz za swoich parafian, ale zapewne trudno by nam było spotkać nauczyciela, który modli się za swoich uczniów albo dziennikarza modlącego się za swoich czytelników lub słuchaczy.

Najwyższy czas, żeby dotarły wreszcie do nas biblijne świadectwa i wezwania dotyczące modlitwy wstawienniczej. Również w Nowym Testamencie jest ich niemało. "Nie przestajemy za was się modlić - wyznaje Apostoł Paweł - i prosić Boga, abyście doszli do pełnego poznania Jego woli", itd. (Koi 1, 9n; por. Ef 1, 15-19; Flp 1,9n; 1J 5,16). Paweł liczy zresztą na wzajemność: "Proszę was, bracia, przez Pana naszego Jezusa Chrystusa i przez miłość Ducha, abyście udzielili mi wsparcia modłami waszymi za mnie do Boga" (Rz 15, 30; por. 2 Kor 1, lOn; Koi 4, 3; 2 Tes 3,1; Hbr 13,18).

Modlitwa wstawiennicza przybiera niekiedy postać walki. "Rodak wasz, Epafras, zawsze walczy za was w modlitwach, o to, abyście stali mocno, doskonali w pełnieniu każdej woli Bożej" (Koi 4, 12). Również Apostoł Paweł czuje się poniekąd wojownikiem: "Chcę, abyście wiedzieli, jak wielką walkę toczę o was" (Koi 2, 1). Zapytajmy niedyskretnie: z kim walczą podczas swoich modlitw Epafras i Paweł? Cytowaliśmy przed chwilą tekst Ez 22, 30, zatem jest to pytanie retoryczne. W żywotach świętych można znaleźć wiele przejmujących opisów takiej walki z Bogiem o zbawienie grzeszników.

Jak to? Czyżby Mojżeszowi, Pawłowi czy choćby nawet Matce Najświętszej bardziej zależało na zbawieniu grzeszników, niż samemu Panu Bogu? Gdyby takie ujęcie znajdowało się w pieśniach maryjnych, można by zrobić w nich korekty albo przestać je śpiewać. Jednak Pismo Święte stanowi normę wiary. Zatem coś pożytecznego dla naszej wiary musimy zrobić z tym faktem, że Pismo Święte tyle razy mówi o walce, jaką toczą z Bogiem o zbawienie grzeszników Boży przyjaciele.

MIŁOSIERDZIE I SPRAWIEDLIWOŚĆ

Najpierw jednak musimy sobie uświadomić dwie prawdy. Po pierwsze, Bóg jest Miłością, i zawsze miejmy to za dogmat, że Jemu bardziej zależy na naszym dobru, niż nam samym. Zatem jeżeli niekiedy przybiera postać naszego "wroga" (por. np. Pwt 32, 20n; Hi 13, 24; 33, 10), to niewątpliwie również wówczas zależy Mu na naszym dobru. Po wtóre, ilekroć jakieś stworzenie autentycznie ujmuje się za naszym dobrem, zawsze ostatecznym źródłem tego jest Boża miłość do nas. Krótko mówiąc, to kochający ludzi Bóg uzdolnił i poruszył Mojżesza do tego, żeby "walczył" z Nim o przebaczenie dla grzesznego ludu.

W przepięknej książce Edmonda Flega "Mojżesz w opowieściach mędrców", która stanowi próbę podsumowania mądrości żydowskiej na temat tego wielkiego proroka, wyjaśnia się to następująco: "Pamiętaj - zwierza się Bóg Mojżeszowi - że w moim Prawie są przemieszane sprawiedliwość i miłosierdzie, bo gdyby było tylko miłosierdziem, czy grzech nie zniszczyłby świata? A gdyby było tylko sprawiedliwością, czyż sprawiedliwość nie zniszczyłaby grzesznika? Ponieważ mogłeś oglądać Mnie twarzą w twarz, niech twoje oblicze będzie łagodnością, kiedy moje będzie sprawiedliwością".

Spróbujmy sobie uprzytomnić, że Boże przebaczenie oznacza pojednanie z Bogiem i z Bożymi przyjaciółmi. Niemożliwe jest pojednanie z Bogiem bez jednoczesnego wejścia we wspólnotę Bożych przyjaciół, pojednanie z Bogiem oznacza bowiem otwarcie się na miłość, włączenie się w powszechny krwiobieg miłości. Otóż tragedia grzesznika polega na tym, że zmarnował on w sobie udzielone mu przez Stwórcę zdolności do autentycznego życia miłością. Zatem ściągnął on na siebie gniew Boży (por. Rz 2, 5; Koi 3, 6; Ap 6, 16n) - w tym sensie, że obiektywnie stal się on osobnikiem żyjącym poza miłością, którego życie przemieniło się w coś absurdalnego.

Nawet jednak w tej beznadziejnej sytuacji nieskończona miłość Boża nie pozostawia grzesznika bez nadziei. Spoczywa na nim gniew Boży, bo Bóg nie może przyklaskiwać złu albo się nim nie przejmować. Zarazem jednak świat, w którym grzesznik żyje, nadal jest pełen Bożych przyjaciół.

KONSEKWENCJE PRZYJAŹNI Z BOGIEM

Tu mała dygresja na temat Bożych przyjaciół. Zbawiciel wszystkich, Jezus Chrystus, wielu swoich przyjaciół ogarnia zbawiającą łaską, wielu innych już do zbawienia doprowadził, swoją zaś Matkę obdarzył niewyobrażalną pełnią zbawienia; Otóż być w łasce znaczy znajdować się w powszechnym krwiobiegu miłości, który zmierza do ukształtowania wszystkich przyjaciół Bożych w jedno Ciało Chrystusa. Natomiast być zbawionym to znaczy stanowić cząstkę Ciała Chrystusa już całkowicie i w sposób ostateczny.

Orędownictwo świętych w niebie oraz modlitwa wstawiennicza zanoszona przez przyjaciół Bożych dopiero dążących do zbawienia - jest konsekwencją tego, że są oni naprawdę przyjaciółmi Bożymi. Bo być Bożym przyjacielem to znaczy cierpieć z tego powodu, że ktoś znajduje się poza Bożą wspólnotą, to znaczy próbować włączać do krwiobiegu miłości nawet tych, którzy jakby już stali się do tego niezdolni. Rzecz jasna, tej wielkoduszności przyjaciele Boży, nawet Matka Najświętsza, nie mają sami z siebie. Wypełnia ich miłość Boża, i to ona każe im walczyć o każdego, kto się znalazł poza krwiobiegiem wiekuistej miłości.

Nie sam z siebie "walczył" Mojżesz z Bogiem o zbuntowany lud, pobudzała go do tego i uzdolniła miłość Boża. Również miłość, jaką ogarnia Matkę Najświętszą Syn Boży, który dla naszego zbawienia raczył stać się Jej Synem, czyni Ją tak przedziwnym naczyniem miłosierdzia dla największych nawet grzeszników. Zamiast więc lękać się wspomnianych na początku sformułowań z pieśni maryjnych, raczej wysławiajmy Boga za to, że oczekuje od nas modlitwy wstawienniczej, a Matkę Najświętszą uzdolnił do orędownictwa tak nadzwyczajnego. A na koniec warto zauważyć, że aprobowane przez władzę kościelną objawienia Pana Jezusa i Matki Bożej są w zakresie naszego tematu jednoznacznie komplementarne. Objawiający się siostrze Faustynie Pan Jezus wciąż przypominał o Bożym Miłosierdziu, natomiast Matka Boża objawiająca się w Lourdes, La Salette czy Fatimie wciąż mówiła o karze Bożej, jaka nas czeka, jeśli się nie nawrócimy.

Jacek Salij OP

Tekst pochodzi z Tygodnika "Idziemy"

5 grudnia 2010

Komentarze

Luzifer2019.02.13 10:52
Maryja ma wiekszosc rzeczy w d......e, wsciekla jest, ze ludzie ja na deskach maluja, posagi wykuwaja i objazdowy cyrk robia. Wkurzaja ja szopki z namalowanymi z Jej podobienstwem obrazkami i szamani w sukienkach omamiaja ciemny lud by sie modlil, sypal kasa na tace, Maryja ma tych cyrkow dosyc, dosyc!
Quec.2019.02.15 22:58
Ale Maria, Bogarodzica Dziewica zmiażdży Ci diabelski łeb. Bóg Ojciec to powiedziął i powiedz to ludziom tyż!
Katolik2019.02.11 23:04
W przestrzeni duchowej nie ma pustki, jest dobro i zło, trzeciej opcji ani demokracji nie ma, nie było i nigdy nie będzie bo zasady ustalił Stworzyciel a stworzenie może je przyjąć lub nie gdyż Wszechmocny dał nam wolną wolę. Grzech jest złem a zło jest jego konsekwencją i nie jest dobre skoro niszczy krzywdzi i zabija. To nie Bóg tylko my grzesząc zło czynimy: zabijamy, bluźnimy, poniżamy, złorzeczymy, to my ludzie wzniecamy wojny i zbudowaliśmy obozy zagłady itp..Bóg jest dobry miłosierny ale i j/w sprawiedliwy. Bóg który stworzył cały wszechświat i nas samych i wszystko co stworzył jest dobre a stworzył to z miłości, kiedy nasze czyny są dobre są również twórcze i budujące i nie czynią zła dobre czyny. Kiedy oddalamy się od Boga który jest dobry przyjmujemy Szatana który jest Zły i destrukcyjny bo jest przeciwieństwem Dobrego Boga. Mamy wolną wolę i sami wybieramy komu chcemy służyć a tym samym zło czy dobro czynić. Gdyby Dobry Bóg nie dał nam tej Wolnej Woli bylibyśmy tyle warci co nakręcana lub zaprogramowana kukiełka ale fakt zła czynić byśmy nie mogli, tylko po co Stwórcy kukły skoro ma Anioły, to byłoby jak instytut naukowo badawczy którego kadrą byłyby najwyższej jakości odkurzacze. Szczęść Boże
andrzejhahn32019.02.10 0:00
pewne jest to ze maryjka nie zawsze dziewica nie potrafila sie powstrzymac od rozwiazlego zycia i meza zdradzenia
asia2019.02.9 19:33
Samo to ze kazdy do konca swojego zycia ma szanse na nawrocenie jest duzym milosierdziem , ze nie zamienil sie w slup soli czy od razu po grzechu smiertelnym nie umarl jest tym milosierdziem od Boga
Stachu2019.02.8 16:08
Jest piątek, jest stosowny kontent. (Y)
MarcinP2019.02.8 15:10
O kurcze! Powstrzymuje i to skutecznie! Ileż to razy, w historii ludzkości, przydałaby się karzącą ręką Boga. I nic! Figa! Wszystkie niewyobrażalnie okrucieństwa, jakich dopuszczali się ludzie - Święta Inkwizycja, Krucjaty, Holocaust, wojny i niewolnictwo, nie doczekały się jakiejkolwiek reakcji ze strony Wszechmogącego!
Quec.2019.02.8 14:48
Mam nadzieję, że tu pedały i podobne im, pan Froim i pani Zyskind, to już chyba zaprzestaną NAS OBRAŻAĆ! - Jak NIE? Będę WAS z błotem mieszać!