Tag
Wszystkie artykuły powiązane z tagiem wojna.
Andrzej Stankiewicz przypomina tekst z "Naszego Dziennika", który okazał się szokiem dla Prawa i Sprawiedliwości. Chodzi o artykuł mocno krytykujący partię po przegranym referendum warszawskim. Oberwało się nie tylko Adamowi Hofmanowi, który był twarzą kampanii i ale także sam Jarosław Kaczyński, co zostało uznane za bezprecedensowe.
Był wieczór przed wigilią Bożego Narodzenia 2005 roku. W ciągu dnia zeszły ze mnie dwa worki krwi. Wiedziałem, że umieram. Tej decydującej nocy chciałem być sam. Pożegnałem się z bliskimi, mówiąc: „Chciałbym umrzeć tak spokojnie jak Jan Paweł II”. W kwietniu podziwiałem, jak pięknie umierał na oczach całego świata. Nie myślałem w tamtej chwili o tym, że kiedy żył, był dla mnie nikim, z wyjątkiem dumy z tego, że Polak jest na takim stanowisku w Watykanie. Wyszedłem do swojego pokoju. Tak naprawdę bardzo bałem się śmierci, a oto ona była o krok ode mnie... To z lęku przed nią odmówiłem: Ojcze nasz, Zdrowaś Mario, Wierzę w Boga i Aniele Boży. Powodowany tym samym lękiem zwróciłem się – w myślach – do Ojca św. Jana Pawła II, prosząc, bym w tej chwili, w chwili swej śmierci, był tak spokojny jak on. Sam nie wiem, jak to się stało, że zaraz po wyrażeniu tej prośby zacząłem mówić – ciągle w myślach – do niego, jak gdyby był tuż obok mnie… Nie wiem, jak długo mówiłem. Ile trzeba czasu, by bez
Szaaban mówi, że w czasie gdy pracował w fabryce plastiku, przyszedł do niego pewnego razu jego wujek i zaproponował, by wstąpił do rebelianckiej grupy „Przebacz mi, Ojcze”. Wujek zaznaczył, że da mu dobrą zapłatę i pistolet, który będzie mógł pokazać kolegom. Szaaban zgodził się i pracował dla niego przez trzy miesiące.
Medialny atak, który niewątpliwie ma miejsce, skłania część osób wierzących do reakcji obronnych. Jeśli nas atakują, to musimy siebie, i innych atakowanych, bronić. Problem polega tylko na tym, że jest to reakcja nieracjonalna. Nawet, jeśli atak nie jest bowiem motywowany dobrymi intencjami, to i tak istotne jest to, czy ma on jakieś racjonalne dno. I czy rzeczywiście nie trzeba czegoś zrobić z problemem, zamiast zajmować się udawaniem, że go nie ma, albo wskazywaniem, że jest on także gdzie indziej.
Konstantyn Wielki to człowiek, którego śmiało można postawić obok św. Pawła w roli jednego z najważniejszych fundatorów chrześcijaństwa. Przyglądając się wielkeij przemianie kulturowej i duchowej jaka nastąpiła na początku IV wieku, widać wyraźnie jak Bóg potrafi się posłużyć jednym człowiekiem, by upowszechnić wiarę katolicką w całym Imperium Romanum, co było jednoznaczne z chrystianizacją całego kontynentu. Mimo tak znaczących, zmian jakich dokonał Konstatyn władca ten do dzisiaj pozostaje postacią nie zrozumianą; często błędnie oskarżany o ariańską herezję lub tylko instrumentalne podejście do wiary, wymaga rehabilitacji, która przywróci mu w powszechnej opinii należne, szacowne miejsce.
I właśnie dlatego większość chrześcijan w Allepo, które od wielu miesięcy odcięte jest od reszty Syrii przez oddziały rebeliantów myśli już tylko o ucieczce z Syrii. Pociechą nie był nawet zapowiadany, ale ostatecznie odwołany atak Stanów Zjednoczonych. - Wyobraźcie sobie, co by się stało, gdyby pociski trafiły w magazyny z bronią chemiczną? - pytał retorycznie biskup. Jego zdaniem wojna domowa zniszczyła w Syrii nadzieję na to, że pokojowe współżycie będzie w niej kiedykolwiek możliwe.
Jak Polska powinna się zachowywać w sytuacji kryzysu międzynarodowego, którego konsekwencje uderzają w życie chrześcijan na Bliskim Wschodzie?
Specjalnie dla Fronda.pl piszą Ashraf S. Benyamin i Tomasz M. Korczyński.
Papieskie stowarzyszenie Pomoc Kościołowi w Potrzebie planowało zorganizować kampanię modlitewną dla Syrii w październiku, miesiącu poświęconym Matce Bożej i modlitwy różańcowej. Jednak śledząc informacje, które docierają do nas w ostatnim czasie i obserwując podejmowane decyzje, widzimy, że nie możemy czekać: istnieje pilna potrzeba rozpoczęcia tej kampanii natychmiast. Teraz jest czas na modlitwę o pokój dla mieszkańców Syrii. Modlitwa wstawiennicza o pokój w Syrii
List do Władimira Putina został wystosowanym przez papieża na rozpoczęcie szczytu G20 w Petersburgu. Władimir Putin będzie bowiem przewodniczył tegorocznemu spotkaniu przywódców najbogatszych państw świata. Papież zwrócił w nim uwagę na rażącą dysproporcję w poziomie życia obywateli krajów grupy G20 i mieszkańców wielu marginalizowanych regionów świata, którzy borykają się z problemem głodu i ubóstwa.
W marcu 2005 roku niewielka grupa sióstr z klasztoru cystersek z Valserena w Toskanii przeniosła się do Aleppo w Syrii, aby założyć tam nową wspólnotę klasztorną. Wybierając świadomie to niebezpieczne miejsce, Siostry inspirowały się dziedzictwem siedmiu mnichów cysterskich, którzy zmarli śmiercią męczeńską w 1997 roku w Tibhirine w Algierii. Tak jak oni, siostry pragnęły podjąć życie w sąsiedztwie ludzi wyznających inną wiarę niż one, aby dać przykład chrześcijańskiego przebywania w pokoju, żyjąc prawem dyktowanym przez Miłość. ( fronda.pl pisała o nich http://www.fronda.pl/a/czy-zakonnice-chca-smierci,27987.html ).
Niegasnące Słońce Peru mówi, że nie ma takiej potrzeby. Postępowy świat jest zdezorientowany i nie wie co myśleć.
W przypadku planowanego ataku na Syrię obóz wojenny jest bardzo wąski: prezydent Obama i jego mocodawcy oraz, z liczących się państw, Turcja. Natomiast obóz sprzeciwu wobec agresji jest szeroki i wielowątkowy, np.: papież Franciszek i prezydent Putin, ajatollahowie z Iranu i brytyjska większość parlamentarna, francuska opinia publiczna i przywódcy chińscy, premier Tusk i Ruch Narodowy.
- Przemoc może wcale nie zostać zredukowana, a raczej, istnieje ryzyko, że rozleje się ona na inne kraje. Konflikt w Syrii zawiera w sobie wszystkie składniki konieczne do tego, żeby doprowadzić do konfliktu globalnego – uzupełnił arcybiskup.
Jaką mamy zatem przyjąć strategię? Budować wały, robić zapasy żywności, popadać w przerażenie? Odpowiedź przychodzi od Pana Zastępów: „Kiedy zaś usłyszycie o wojnach i rozruchach, nie lękajcie się” (Łk 21, 9). I mówi dalej: „Będą wielkie trzęsienia ziemi i miejscami głód, i zarazy, i rzeczy przerażające, i wielkie znaki na niebie” Łk 21, 11). Trochę smutna perspektywa, gdyby to było Jego ostatnie słowo. Na nasze szczęście Ten, który ogarnia wszystko Swoją wszechwiedzą nie mówi tego, aby wpędzić nas w ślepy zaułek paraliżującego lęku: „Lecz i włos z głowy wam nie spadnie” (Łk 21, 18) zapewnia. Jednak stawia jeden warunek: „Przez swoją wytrwałość ocalicie wasze życie” (Łk 21, 19).
