Tag
Wszystkie artykuły powiązane z tagiem wiara.
"Od pontyfikatu Grzegorza pochodzi zwyczaj odprawiania 30 Mszy św. za zmarłych - zwanych "gregoriańskimi". Kiedy papież był jeszcze opatem benedyktynów w Rzymie, zmarł pewien mnich, przy którym znaleziono pieniądze. W owych czasach posiadanie własnych pieniędzy przez zakonnika było uważana za wielkie przestępstwo..."
Człowiek osiąga usprawiedliwienie przez wiarę, niezależnie od pełnienia nakazów Prawa (Rz 3,28).
Nazywam się Julie Kilkeary, jestem katoliczką i matką trójki dzieci. Nasza najstarsza córka uczęszcza do szkoły St. Alexis School. W niedzielę, w której obchodziliśmy dzień świętości życia, ksiądz Zywan poprosił mnie, abym podzieliła się z wami moim świadectwem.
Zaprawdę, powiadam wam: Żaden prorok nie jest mile widziany w swojej ojczyźnie. Naprawdę, mówię wam: Wiele wdów było w Izraelu za czasów Eliasza, kiedy niebo pozostawało zamknięte przez trzy lata i sześć miesięcy, tak że wielki głód panował w całym kraju; a Eliasz do żadnej z nich nie został posłany, tylko do owej wdowy w Sarepcie Sydońskiej
Pośród samych wierzących niektórzy szukają Boga bardziej, wyraźniej i gorliwiej od innych. Mnisi nie mają innego zajęcia w życiu, niż szukanie Boga. To właśnie czyni życie monastyczne tak zasadniczo prostym. Cóż może być prostszego od szukania kogoś, kogo już znaleźliśmy? Taka, w gruncie rzeczy, jest natura owego poszukiwania: uświadamianie sobie tego, żeśmy Go znaleźli. Świadomość ta bierze początek w akcie wiary, a wypełnia się w doświadczeniu obecności Boga oraz Jego niezbadanej i nieokreślonej tożsamości, którą dane jest nam poznać, gdy Jego miłosierdzie zstępuje do naszych dusz, które istnieją już tylko w Nim, przez Niego i dla Niego.
Powinniśmy robić wszystko, co tylko możliwe, aby budować pokój. Dzień 1 września wzywa nas do tego, abyśmy ten trud podjęli, abyśmy zechcieli i modlitwą, i naszą postawą, i troską, i wszystkim innym, podejmować trud budowania pokoju – powiedział przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski abp Tadeusz Wojda SAC z okazji 85. rocznicy wybuchu II wojny światowej.
Dziś odczytywany jest w kościołach fragment z Ewangelii św. Jana, który mówi o nocnym spotkaniu Chrystusa z Nikodemem, który śmiało może patronować wszystkim tym, którzy poszukują w swoim życiu Prawdy, poszukują Chrystusa, i który towarzyszy nam w tym paschalnym czasie. Chciałbym ponownie przypomnieć ważne dla mnie kazanie Ojca Milana Bubáka SVD z 17 marca 2012 roku. Oto jego treść: Centralną postacią dzisiejszej Ewangelii jest faryzeusz Nikodem. Jest to postać, której imię każdy z nas zapewne zna, jednak mało o niej wiemy. Spróbujmy na podstawie kilku wzmianek o nim, które w Piśmie Świętym znajdujemy, zrekonstruować jego charakter. W Biblii spotykamy się z nim trzy razy. Wszystkie te miejsca znajdziemy w Ewangelii św. Jana.
Hiszpańska Doktor Kościoła św. Teresa od Jezusa zostawiła po sobie przekaz o niezwykłym objawieniu udzielonym jej przez Boga, podczas którego mogła być świadkiem spotkania Zmartwychwstałego Jezusa ze swą Matką.
Święta Teresa od Jezusa, odnowicielka Karmelu, w Księdze Życia wspomina wydarzenie, które miało miejsce w klasztorze w Avili w 1560 r. Na prośbę jej duchowych synów i córek papież Benedykt XIII w 1726 roku zgodził się na ustanowienie specjalnego święta przebicia serca świętej Matki Teresy, które zakony karmelitańskie obchodzą 30 sierpnia.
Te, które były gotowe, weszły z nim na ucztę weselną, i drzwi zamknięto. Nadchodzą w końcu i pozostałe panny, prosząc: „Panie, panie, otwórz nam!” Lecz on odpowiedział: „Zaprawdę, powiadam wam, nie znam was”.
„Zadaniem każdego człowieka jest być twórcą własnego życia: człowiek ma uczynić z niego arcydzieło sztuki” – pisał św. Jan Paweł II.
"Gdy dusza wyjdzie z ciała, znajduje się pośród innych duchów, dobrych i złych. Dziś chcemy posłużyć się eschatologią prawosławnego myśliciela o. Serafina Rose, by przybliżyć ten cudowny temat" Św. Jan Maksymowicz - Życie po śmierci.
Od początku istnienia chrześcijaństwa wyznawcy Chrystusa zmuszeni byli płacić życiem za swoją wiarę. Historia Kościoła naznaczona jest krwią męczenników. Na przestrzeni stuleci męczeństwo nie oznaczało jednak dla wierzących ani wyroku losu, który w pewnych okresach historycznych stawał się nieuchronny, ani też znoszenia bezcelowego cierpienia, które nikomu by nie służyło. Rozumiane było natomiast jako ideał: najbardziej radykalna możliwość naśladowania Chrystusa.
