Tag
Wszystkie artykuły powiązane z tagiem ojczyzna.
Przypomina sobie, że jeszcze kilka lat temu młodzi dziennikarzy, dzisiejsi trzydziestolatkowie, „patrzyli na starszych z góry, jak na niewygodnych i nieobytych towarzyszy podróży (...) Rozmawiali szybko... jakby sami znali lepiej odpowiedź”.
Marta Brzezińska-Waleszczyk: Według najnowszego sondażu, aż 49 proc. Polaków nie byłoby gotowych oddać życia za Ojczyznę. Na początku lutego podobne wniosku zaprezentowała „Rz” na podstawie sondażu IBRiS Homo Homini – tylko co piąty ankietowany poświęciłby życie lub zdrowie, gdyby potrzebowała tego Polska. Tomasz Terlikowski przypomina dziś, że obowiązek stanięcia w obronie Ojczyzny wynika także z IV przykazania, które nakazuje szacunek dla rodziców...
Marta Brzezińska-Waleszczyk: W jednym z wywiadów powiedział Pan, że Witold Pilecki pod wieloma względami odmienił pańskie życie. Jaki wpływ miała na Pana postać Rotmistrza?
Paweł Kukiz zagrzewa podwójnego złotego medalistę do pracy na rzecz Ojczyzny. Na przekór modzie na gratulowanie sukcesów olimpijczykom za pomocą Twittera Paweł Kukiz wybrał inny, bardziej tradycyjny sposób by to uczynić. Napisał list. Jego treść opublikował w tygodniku do „Do rzeczy”.
Kiedy we wrześniu 1939 roku na polskie miasta posypały się bomby, a hitlerowskie zagony pancerne wtargnęły do kraju, one miały po kilkanaście lat. Ich rodzice byli najczęściej inteligentami – lekarzami lub nauczycielami. Wielu ojców miało wojskową przeszłość, niektórzy brali udział w walce o niepodległość Polski u boku Józefa Piłsudskiego.
Fronda.pl: Dziś mija dziesiąta rocznica śmierci płk.Ryszarda Kuklińskiego. Za sprawą wchodzącego właśnie do kin filmu Władysława Pasikowskiego „Jack Strong” w Polsce na nowo rozgorzała dyskusja na temat działalności pułkownika. Jedni uważają go za bohatera, inni za zdrajcę, a jak Pan ocenia tę postać?
Wyniki sondażu IBRiS Homo Homini dla „Rz" są wstrząsające. Jedynie 19 proc. Polaków oddałoby dla Ojczyzny swoje życie lub zdrowie, a 17 proc. gotowych jest na poświęcenie majątku.
W jubileuszowej, 25. Pielgrzymce Parlamentarzystów Polskich, wzięło udział ok. 40. posłów i senatorów z różnych klubów parlamentarnych, głównie Prawa i Sprawiedliwości.
Fani piłki ręcznej od wczoraj oszaleli na punkcie Piotra Wyszomirskiego, który stał się bohaterem po meczu Polska-Szwecja. Polscy piłkarze ręczni rozbili w mistrzostwach Europy Szwecję – mecz zakończył się wynikiem 35 do 25. Jeśli w środę nasi piłkarze wygrają z Chorwacją, będą w półfinale rozgrywek.
Dojmującym odczuciem naszych czasów jest poczucie chaosu, poczucie, że stare egzystencjalne odniesienia życiowe tracą znaczenie, że wszystko na czym do tej pory opieraliśmy nasze życie, co było punktem odniesienia, traci swą ważność. Zaś nowe odniesienia, choć agresywnie walczące o swą prawomocność, nie ugruntowały społecznie i moralnie swojej medialnej hegemonii. Ten chaos przynosi poczucie niepewności, zagubienia i coraz silniejszej pustki, maskowanej nadmiarem medialnych wrażeń. Dotychczasowe przekonania i lojalności, takie jak religia, rodzina czy ojczyzna, atakowane jako rzekomo "autorytatywne, nietolerancyjne, totalitarne czy ksenofobiczne", tracą w świadomości społecznej nie tylko swą prawomocność, ale są przedstawiane jako zagrożenie takich zasad i wartości, jak tolerancja , wielokulturowość, relatywizm moralny i poznawczy, które nabierają absolutnego charakteru stając się w ten sposób wartościami "nowego typu". Aborcja, eutanazja, dewiacje seksualne, rozpad rodziny i demoraliz
Po obejrzeniu filmiku "Polak Mały" ma się wrażenie, że istnieje nadzieja na to, że wyrośnie nam bohaterskie pokolenie młodych Polaków. Filmik jest genialnym przewodnikiem dla naszych najmłodszych: prezentuje w sposób bardzo jasny czym jest patriotyzm i jak powinniśmy widzieć naszą Ojczyznę!
Powyższy tytuł może wydawać się dość kokieteryjny. Ale ma on też swoją wymowę, i to konkretną. Pragnę bowiem ustosunkować się do dwóch wystąpień o. Ludwika Wiśniewskiego, dominikanina, pomieszczonych w dwóch kolejnych numerach „Tygodnika Powszechnego”. Były to dwie części jego wypowiedzi, mającej ten sam tytuł, dość stronniczy i co więcej – chyba mało pokorny. Oto jego brzmienie, zawarte w pytaniu: „Kto niszczy polski Kościół?”. Trzeba mieć wyjątkową pewność siebie, aby tak sformułować tytuł wypowiedzi, w której – obok wielu wspaniałych ludzi – zostałem zaliczony do jakoby niszczycieli Kościoła.
Uroczystość, jaka miała miejsce w minioną niedzielę, rozpoczęła się od Mszy św. w Bazylice Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Rzeszowie, której przewodniczył bp. Jan Wątroba. Homilię zaś wygłosił ks. infułat Józef Sondej, kapelan Armii Krajowej – najstarszy kapłan diecezji rzeszowskiej. W wygłoszonym słowie ks. inf. Sondej przypomniał postać płk. Łukasza Cieplińskiego, którego niemal jest rówieśnikiem. Kaznodzieja zwrócił również uwagę na dramat Żołnierzy Wyklętych, tuszowanie prawdy w okresie komunizmu oraz współczesne zagrożenia i wyzwania jakie stoją przez Polską.Po zakończeniu Mszy św. uroczystości przeniosły się na plac przy zbiegu al. Ł. Cieplińskiego, ul. S. Moniuszki i ul. Zygmuntowskiej, na którym stanął pomnik. Osoby uczestniczące w odsłonięciu pomnika usłyszały treść grypsów, które płk. Ciepliński pisał z więzienia do rodziny. Treść jednego z ostatnich, napisanego tuż przed śmiercią, umieszczono na pomniku: „Odbiorą mi tylko życie. A to nie najważniejsze. Cieszę się, ż
Inicjatorem wydarzenia jest poseł Bartosz Kownacki, członek Parlamentarnego Zespołu ds. Przeciwdziałania Ateizacji.
Nie jest łatwo mówić o nacjonalizmie czy ruchu narodowym w Polsce. Nie jest to łatwe, bowiem tradycja ta została rozstrzelana i uwięziona, a później przemielona przed dwa wielkie totalitaryzmy. A jakby tego było mało skazana na zapomnienie przez lewicową inteligencję Polską. Ale mam wrażenie, że trzeba to robić, bo Polska, a także każdy inny kraj, potrzebuje mocnego kręgosłupa narodowego, silnej tożsamości. Tą budować może tylko silny, dynamiczny, nowoczesny patriotyzm, którego najważniejszy nurt w polskiej tradycji politycznej określał się mianem nacjonalizmu lub narodowej demokracji. Potrzeba tego nurtu jest szczególnie dobrze widoczna, gdy wspólnota narodowa przeżywa kryzys, gdy słabnie tożsamość i świadomość odpowiedzialności za nią, gdy ludzie pochłonięci konsumpcjonizmem i małą stabilizacją uznają, że Ojczyzna nie jest im już do niczego potrzebna.
