Kategoria
Podkategoria: Kościół
Ateizm może być dla wielu ludzi jakimś etapem na drodze szczerego poszukiwania prawdy, ale w niektórych przypadkach jest nie tylko wynikiem braku wiedzy, ale także owocem notorycznego łamania norm moralnych i pychy człowieka oraz działania złego ducha, który „jest kłamcą i ojcem kłamstwa” (J 8,44) i wszelkimi sposobami próbuje zafałszować w ludzkiej świadomości prawdę o Bogu i o człowieku.
- O pojednaniu poinformował arcybiskup Georg Gänswein na łamach pismach "Vatican Magazine", które przeprowadziło z nim wywiad. Benedykt XVI przesłał błogosławieństwo i pozdrowienia znajdującemu się w ciężkim stanie Gabriele – czytamy na portalu dorzeczy.pl
- Jezus zaś tak wołał: Ten, kto we Mnie wierzy, wierzy nie we Mnie, lecz w Tego, który Mnie posłał. A kto Mnie widzi, widzi Tego, który Mnie posłał. Ja przyszedłem na świat jako światło, aby każdy, kto we Mnie wierzy, nie pozostawał w ciemności. A jeżeli ktoś posłyszy słowa moje, ale ich nie zachowa, to Ja go nie sądzę. Nie przyszedłem bowiem po to, aby świat sądzić, ale aby świat zbawić. Kto gardzi Mną i nie przyjmuje słów moich, ten ma swego sędziego: słowo, które powiedziałem, ono to będzie go sądzić w dniu ostatecznym. Nie mówiłem bowiem sam od siebie, ale Ten, który Mnie posłał, Ojciec, On Mi nakazał, co mam powiedzieć i oznajmić. A wiem, że przykazanie Jego jest życiem wiecznym. To, co mówię, mówię tak, jak Mi Ojciec powiedział (J 12, 44-50).
„Każdy grzech i bluźnierstwo będą odpuszczone ludziom, ale bluźnierstwo przeciwko Duchowi nie będzie odpuszczone. Jeśli ktoś powie słowo przeciw Synowi Człowieczemu, będzie mu odpuszczone, lecz jeśli powie przeciwko Duchowi Świętemu, nie będzie mu odpuszczone ani w tym wieku, ani w przyszłym” (Mt 12, 31n.). Zapowiedź Chrystusa jest bardzo stanowcza i groźna. Na czym polega zatem grzech przeciwko Duchowi Świętemu?
Trudna sytuacja chrześcijan w Turcji odzwierciedla niełatwy los wyznawców Chrystusa na całym Bliskim Wschodzie. Nie żądają żadnych specjalnych przywilejów, pragną jedynie móc korzystać z prawa do swobodnego praktykowania swej wiary. Wskazuje na to honorowy zwierzchnik prawosławia, którego główna siedziba, którą jest Patriarchat Konstantynopola, mieści się w Stambule.
Kilka dni temu media obiegła informacja o decyzji krakowskiej kurii, która wypowiedziała „Tygodnikowi Powszechnemu” umowę najmu lokalu, w którym od 76 lat mieściła się siedziba tygodnika. W rozmowie z portalem DoRzeczy.pl ks. Tadeusz Isakowicz-Zaleski ocenia, że jest to dobra decyzja, ale spóźniona przynajmniej o 20 lat.
Wczoraj kolejny raz w swoim życiu obchodziliśmy święto Trzech Króli, a właściwie, uroczystość Objawienia Pańskiego. W tym roku była to uroczystość przeżywana w szczególnie trudnych okolicznościach. Nie było świątecznych orszaków, radośnie śpiewających kolędy tłumów na ulicach. Wydarzyło się jednak to, co w tę uroczystość jest najistotniejsze. Chrystus się objawił. Dawniej Kościół przedłużał tę uroczystość o oktawę. Dziś również warto dać sobie jeszcze czas i zatrzymać się przy tajemnicy Objawienia Pańskiego.
Znajomym umarło dwumiesięczne dziecko. Nastąpiło to niespodzianie, kiedy nie było jeszcze ochrzczone, co spowodowało u nich duże poczucie winy. Pod wpływem ich nieszczęścia, chodzą mi po głowie myśli następujące: czy to możliwe, żeby zbawienie dziecka zależało od czegoś, na co ono nie ma wpływu? Przecież małe dziecko nie ma tu nic do powiedzenia. To od jego rodziców zależy, czy zechcą je zanieść do chrztu.
– Wszędzie tam, gdzie jest otwarcie człowieczego serca na Boga objawionego w Chrystusie, tam jest też otwarcie się na drugiego człowieka, na jego życie i jego los. A tragedia zaczyna się wtedy, gdy pojawia się postawa, którą można wyrazić przez hasło: „Bogu już dziękujemy” – mówił abp Marek Jędraszewski w uroczystość Objawienia Pańskiego celebrowaną w katedrze na Wawelu.
Nie wiadomo o nich nic, a mimo to są znani wszystkim. Zagadkowe postacie mędrców ze Wschodu, którzy złożyli hołd Jezusowi, były przez stulecia przedmiotem rozważań teologów i inspiracją wyobraźni artystów.
Każdemu królowi towarzyszyło razem z orszakiem czterech przedniejszych plemienia. Sam zaś król był jakoby ojcem wszystkich, starającym się o wszystko, rozkazującym i rozdzielającym. W każdym orszaku byli ludzie rozmaitej barwy twarzy. (...)Menzor, brunatny, był Chaldejczykiem, miasto jego nazywało się mniej więcej Akajaja, otoczone rzeką, jakby na wyspie leżało. Po większej części przebywał na polu przy trzodach swoich; po śmierci Chrystusa został przez świętego Tomasza ochrzczony i nazwany Leandrem. Sair miał chrzest pragnienia. Nie żył już, gdy Jezus przybył do krainy królów.
Pomimo obostrzeń związanych z pandemią i utrudnionego dostępu do liturgii, postarajmy się i w tym roku oznaczyć pobłogosławioną kredą drzwi naszych domów, pisząc K+M+B lub C+M+B – powiedział rzecznik Konferencji Episkopatu Polski, ks. Leszek Gęsiak SJ.
PIERWSZE CZYTANIE Przeszliśmy ze śmierci do życia, ponieważ miłujemy braci
Szymon (Symeon) urodził się w końcu IV wieku w rodzinie pasterskiej w Sis - na pograniczu Cylicji i Syrii. Miał liczne rodzeństwo, które jednak rychło zabrała mu śmierć. Pozostał na ojcowiźnie z bratem, Samsonem. Po śmierci rodziców i brata sprzedał majątek rodzinny i rozdał ubogim pieniądze, jakie za niego otrzymał. Wstąpił do eremitów zamieszkałych w klasztorze Eusebona w Teleda koło Antiochii, ale rychło to miejsce opuścił, tęskniąc za życiem pustelniczym.
