Kategoria
Podkategoria: Kościół
O. Leon Knabit przypomina na swoim blogu o niedawnym święcie Jezusa Chrystusa Najwyższego i Wiecznego Kapłana. Zakonnik wspomina także ogłoszony przez „Dziennik Polski” plebiscyt na najlepszego proboszcza, wikarego i parafię Małopolski.
Tekst polemiczny ojca Pawła Gużyńskiego pokazuje zupełnie jasno, że dominikanin nie rozumie w istocie o co się spieramy. Już jego język jest w całości przeniknięty aborcyjną nowomową. Wystarczy zwrócić uwagę na to, że zakonnik ani razu nie nazywa aborcji po imieniu, zabiciem człowieka. Zamiast tego mówi o przerwaniu ciąży (a może by tak zabijanie zakonników nazwać przerwaniem habitu), a aborcji czy o prawie do niej kobiety (otóż takiego prawa w Polsce nie ma, jest tylko odstąpienie od karalności aborcji w określonych sytuacjach). Przy takim języku i stojącym za nim rozumieniu rzeczywistości trudno rzeczywiście uznać, że ktoś ma prawo odmówić uczestnictwa w takim procederze, a także ma obowiązek pokazać państwu, że nie ma prawa ono od niego tego wymagać.
Kiedy Jezus przychodzi po swoim zmartwychwstaniu do Apostołów ukrywających się w Wieczerniku, Ewangelia podkreśla, że „drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami”. Uczniowie – Kościół – byli odcięci od reszty świata, od otaczających ich ludzi, od tych, których postrzegali jako swoje zagrożenie. Kościół w okopach nie mógłby jednak ogłosić nikomu Dobrej Nowiny.
Homilia Papieża Franciszka wygłoszona podczas Uroczystości Bożego Ciała: „Pan, Bóg twój, … żywił cię manną, której nie znałeś” (Pwt 8, 2) Te słowa Mojżesza odnoszą się do historii Izraela, którego Bóg wyprowadził z Egiptu, z domu niewoli, i przez czterdzieści lat prowadził przez pustynię do Ziemi Obiecanej. Po zadomowieniu się w kraju, naród wybrany uzyskał pewną autonomię, pewien poziom dobrobytu, i narażony jest na zapomnienie o smutnych wydarzeniach z przeszłości, które przecież przezwyciężył dzięki interwencji Boga i Jego nieskończonej dobroci. Dlatego Pismo wzywa, aby pamiętać, aby zachować pamięć o wszystkim, co wydarzyło się podczas wędrówki przez pustynię, zarówno w czasie niedostatku jak i zniechęcenia. Mojżesz wzywa do powrotu do tego, co istotne, do doświadczenia całkowitej zależności od Boga, wtedy, gdy walka o przetrwanie jemu została powierzona, aby człowiek zrozumiał, że “nie samym tylko chlebem żyje człowiek, ale … wszystkim, co pochodzi z ust Pana” (Pwt 8, 3).
„Wolność religijna dotyczy nie tylko poglądów czy prywatnego kultu” – mówił Ojciec Święty. „To wolność życia zgodnego z zasadami moralnymi wynikającymi ze znalezionej prawdy, tak prywatnie, jak i publicznie. To jest wielkie wyzwanie w zglobalizowanym świecie, gdzie słabość myślenia, która jest przecież chorobą, obniża także ogólny poziom etyczny. W imię fałszywego pojęcia tolerancji kończy się tym, że prześladuje się ludzi broniących prawdy o człowieku i jej konsekwencji etycznych” – kontynuował.
Ojciec Święty Franciszek w sposób zdecydowany sprzeciwił się legalizacji tzw. miękkich narkotyków. „Nie ma tu miejsca na ustępstwa i kompromisy” – stwierdził podczas spotkania z międzynarodowymi ekspertami w tej dziedzinie.
W tym roku uroczystość ma charakter jublileuszowy, ponieważ 750 lat temu papież Urban IV ustanowił to święto dla całego Kościoła Powszechnego. Wcześniej, obchodzono Boże Ciało wyłącznie w Liège (choć niektóre źródła podają pierwotnie miasto Fosses, gdzie zmarła święta), za sprawą objawień św. Julianny z Cornillon. Znana także jako Juliana z Brabancji, augustianka, urodziła się 1193 r. w Retinnes. Była przeoryszą klasztoru Mont Cornillon. Została kanonizowana dopiero w XIX w. przez Piusa IX, ale beatyfikował ją właśnie Urban IV.
Dziś w Krakowie odbędzie się liturgia pokutna za grzechy wykorzystywania seksualnego dzieci i młodzieży przez duchownych. O ocenę tej inicjatywy poprosiliśmy ks. Tadeusza Isakowicz-Zaleskiego.
Liturgia odbędzie się w bazylice Najświętszego Serca Pana Jezusa na ul. Kopernika o godz. 19.00 – poinformował Episkopat. – Wspólnie będziemy wypraszać dar serca skruszonego i pojednania z Bogiem i ludźmi – powiedział jezuita o. Adam Żak, koorydnator ds. ochrony dzieci i młodzieży przy KEP.
Te słowa nie powinny zostać pominięte. Metropolita warszawski niezmiernie mocno przypomniał, że nie może być tak, że lekarze są zmuszani do postępowania niezgodnie z sumieniem. A takim zmuszeniem jest obecnie obowiązująca klauzula sumienia, która pozwala im wprawdzie odmówić zabójstwa dziecka nienarodzonego, ale zmusza ich do tego, by wskazali innego killera. I właśnie przeciw temu zapisowi zwrócił się kardynał Nycz.
Na Jasnej Górze podczas Mszy Świętej przed procesją Bożego Ciała metropolita częstochowski arcybiskup Wacław Depo odniósł się do sprawy profesora Bogdana Chazana, który odmówił przeprowadzenia aborcji pacjentce szpitala im. Świętej Rodziny w Warszawie: "Usiłuje się nas przekonać, że ratowanie życia dziecka jest brakiem litości wobec matki i okrutnym cierpieniem, przeciwnicy sumienia stają na stanowisku, że trzeba pozbawić pracy w publicznych szpitalach czy na uniwersytetach medycznych tych lekarzy, którzy podpisali na Jasnej Górze deklarację wiary".
"Dziś chcemy przeprosić eucharystycznego Jezusa za sprzeniewierzanie się Jego przykazaniu miłości, za grzech podziałów i kłótni nie tylko w życiu społecznym i politycznym, ale także w naszym życiu osobistym, na co dzień. Chcemy przeprosić za grzech podziałów w Kościele i wśród wierzących" - mówił w homilii na zakończenie procesji Bożego Ciała, kard. Stanisław Dziwisz przed Bazyliką Mariacką w Krakowie.
Ambasadorów Niemiec, Francji, Holandii, Litwy, Wielkiej Brytanii, USA i dwudziestu paru innych krajów nie było w piątek 13 czerwca przed Szpitalem Świętej Rodziny w Warszawie, gdzie trwał wiec poparcia dla prof. Bogdana Chazana, szykanowanego za „Deklarację wiary” i bezkompromisowość w podejściu do nienarodzonego dziecka jako do pełnoprawnego pacjenta. Być może racjonalne argumenty profesora sprawią, że całe to zamieszanie zaowocuje doprecyzowaniem paragrafów dotyczących lekarskiej klauzuli sumienia. Obowiązujące dotąd przepisy wymagają natychmiastowej poprawki, co przyznaje nawet Rzecznik Praw Obywatelskich prof. Irena Lipowicz. Zostały one także zaskarżone do Trybunału Konstytucyjnego przez Naczelną Radę Lekarską jako niezgodne z konstytucyjną zasadą wolności sumienia. Zobowiązanie lekarza, aby w przypadku odmowy wykonania aborcji wskazywał innego, który takie procedury wykonuje, jest zmuszaniem go do współudziału w aborcji. Nie istnieje przecież oficjalna lista aborterów i nie można
W Uroczystość Bożego Ciała wychodzimy na ulice, aby w barwnych procesjach oddawać cześć Jezusowi Chrystusowi obecnemu pod postacią chleba, a także zaświadczyć wobec innych o naszej wierze w tę obecność. Co jednak właściwie mamy na myśli, kiedy – wskazując na małą białą hostię – twierdzimy, że jest to prawdziwy Bóg i prawdziwy człowiek? Poszukiwanie odpowiedzi na to pytanie niejednokrotnie przeradzało się w spory i kłótnie, które z jednej strony owocowały doktrynalnymi potępieniami, a z drugiej... mistycznymi wizjami. U początków święta Bożego Ciała znajduje się właśnie heretyk i mistyczka. Wszystko zaczęło się prawie dwa tysiące lat temu w Jerozolimie podczas wieczerzy paschalnej, którą Jezus z Nazaretu spożył z dwunastoma uczniami. Jezus łamiąc chleb, dawał go uczniom i mówił „To jest Ciało moje”; podawał też kielich z winem mówiąc: „To jest moja Krew Przymierza”. Jak Dwunastu mogło rozumieć wówczas te gesty i słowa? Kiedy pojęli ich najgłębszy sens? Można przypuszczać, że dopiero po
Ojciec Święty mówił dziś o dziejach Abrahama. Powiedział, że pokazują one wspaniale inicjatywę Boga. Otóż zazwyczaj to człowiek zwracał się do bogów – tak było w czasach pogan. Jednak prawdziwy Bóg sam podejmuje inicjatywę. „Słyszycie?! To Bóg puka do drzwi Abrahama i mówi mu: dalej, wyjdź ze swej ziemi, wyrusz w drogę, a Ja uczynię z ciebie wielki naród. Tu są początki Kościoła” – powiedział papież.
